Blurb
เขาเก็บนางได้ที่ชายหาด ทว่าเมื่อนางฟื้นขึ้นมากลับจำสิ่งใดไม่ได้ ใบหน้าของนางนั้นคล้ายคลึงสตรีในดวงใจของเขาที่ตายไปแล้ว
.
เขาหลอกให้นางเป็นสตรีตัวแทน บำเรอกามให้เขาและองครักษ์หนุ่มข้างกาย ทว่ายังมีคนคิดพรากนางไปจากเขา นั่นก็คือพระชายาที่มีใจรักสตรีของเขาเอง และเมื่อนางรู้ความจริงว่าเขาเห็นนางเป็นสตรีตัวแทน นางจึงคิดหนีจากเขาไป
ตัวอย่างบางตอน
“มองข้า ไม่เช่นนั้นข้าจะวาดไม่ออก”
นางเงยหน้าขึ้นจ้องดวงตาที่เห็นชัดว่ากำลังกระหาย เขายิ้มหล่อเหลา คนผู้นี้ทำให้หัวใจของนางสั่นคลอน
จากนั้นเขาจึงค่อย ๆ ใช้พู่กันไล้ร่างกายของนางไปทีละส่วน เริ่มจากหน้าผาก กรอบหน้า ไล่ลงมาถึงลำคอ เนินเต้านมขาวที่โผล่พ้นเอี๊ยมสีชมพูของนาง เขาหยุดปลายพู่กันเอาไว้ที่หัวนมแล้วปัดเบา ๆ
เขานั่งหันหลังให้หวงเฟยเทียน ในยามที่ปลายพู่กันตวัดเลียที่หัวนมของนางนั้น เขาก็แลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปาก ยังอ้าปากน้อย ๆ แล้วตวัดลิ้นไปมา ท่าทางนั้นคล้ายกับว่าเขากำลังเลียหัวนมของนางอยู่
นางรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งกายจนเผลอครางออกมาแผ่วเบา
“ซี้ด อา ขะ ข้าเสียว”
“เสียวนมข้างนี้หรือ แล้วข้างนี้เล่าเสียวหรือไม่”
เขาย้ายพู่กันมาอีกข้างหนึ่ง ละเลงลงไปบนหัวนมแผ่วเบา สัมผัสนั้นทำให้นางครางออกมาอีกครั้ง ...
วังหลวง/ในวังแนวโบราณผู้หญิงดีหวานโรแมนติก
Latest Chapters Contents 25 Chapters
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 25 ตอนจบ
ด้วยความร่วมมือร่วมใจกันของหวงเฟยเทียนและหยวนเปาบัดนี้พระชายาจื่ออินจึงตั้งท้องในเดือนที่สาม
ทว่าเกิดเรื่องขึ้นกับนางก็คือพระชายาจื่ออินกลับบังเกิดอา
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 24 ควบสอง
เพราะต้องการให้ตนเองท้องโดยเร็วที่สุดคืนนี้จื่ออินจึงเรียกหวงเฟยเทียนและหยวนเปาเข้ามาหานางพร้อม ๆ กัน
คนทั้งสามคนต่างกำลังเสพสมด้วยอารมณ์ใคร่ เมื่อจื
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 23 บดเบียดภายใต้สายน้ำ
"ท่านอ๋องข้าชอบลึก ๆ ท่านลงไปลึกกว่านี้อีกได้หรือไม่"
จื่ออินกอดคอท่านอ๋องเอาไว้ในขณะที่ร่างเปลือยของนางเสียดสีแนบชิดกับร่างของเขา เต้าคู่งามบดเบียดก
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 22 ท่านอ่องก็ต้องตอบแทนข้าเช่นกัน
หวงเฟยเทียนมาหาจื่ออินที่ศาลาท่าน้ำในขณะที่จื่ออินกำลังทอดอารมณ์มองไปยังสวนดอกไม้ด้วยใบหน้าอิ่มเอิบเพราะเมื่อคืนนี้หยวนเปาอยู่กับนางทั้งคืน
จื่ออินลอ
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 21 ศึกแห่งการตั้งครรภ์
เผิงฝูหยาถูกพาไปตำหนักในซึ่งเป็นตำหนักข้างของไทเฮา มีหน้าที่คือถวายการรับใช้ไทเฮาอย่างใกล้ชิดกับไทเฮา
ทั้งหวงเฟยเทียนและหยวนเปาไม่ได้รับอนุญาติให้เข้
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 20 เจ้าต้องตั้งครรภ์
เผิงฝูหยาเม้มปาก นางได้เลื่อนฐานะจากสตรีอุ่นเตียงเป็นภรรยารองของคนผู้นั้นเมื่อใดกัน จริงอยู่เขามีบุญคุณกับนางแต่ฝ่าบาทก็ทรงบอกแล้วว่าจะตอบแทน คนผู้นี้
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 19 จดจำเรื่องราว
กว่าที่หวงเฟยเทียนและหยวนเปาจะรู้ว่าจื่ออินโกหกเรื่องส่งลี่หนิงหนิงเข้าเฝ้าฝ่าบาท เมื่อเขากลับมาที่จวนก็ไม่พบเงาของจื่ออินแล้ว
สาวรับใช้ของนางได้แจ้ง
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 18 ข้าเป็นแค่สตรีตัวแทน
"จื่ออิน เจ้าอยู่ที่ใด เจ้าออกมา"
เป็นท่านอ๋องที่ไปอาละวาดยังตำหนักของจื่ออิน จื่ออินกำลังนอนกกกอดอาหลันที่ร่างกายเปล่าเปลือยถึงกับลุกขึ้นมา
นางอ้าป
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 17 แลกความจริง
ในยามที่ลี่หนิงหนิงเดินเข้าไปในพระตำหนักของพระชายาก็ได้ยินเสียงครางของสตรีสองนางอย่างบ้าคลั่ง
สาวใช้ที่นำทางลี่หนิงหนิงย่อมคุ้นหน้าเมื่อเป็นคนที่นางช
จวนอ๋องร้อนราคะ บทที่ 16 ดูดนมจนสลบ
เมื่อถามบุรุษทั้งสองแล้วดูจะไร้ประโยชน์ ลี่หนิงหนิงจึงคิดหาทางที่จะสืบเรื่องด้วยตนเอง แต่นางเหมือนถูกขังอยู่ในจวนจะไปที่ใดล้วนมีบ่าวไพร่รุมล้อม หรือไม