Blurb
หลี่เมิ่งเหยาย้อนเวลา
มาอยู่ในร่างของเด็กสาววัยสิบสองปี
ในวันที่มารดาอนุผู้โง่เขลา
ถูกขับไล่ออกจากจวน โชคยังดีที่ตอนตาย
นางสวมกำไลหยกโลกันตร์เอาไว้
มันจึงติดตามนางมาที่นี่ด้วย ...
วังหลวง/ในวังแนวโบราณทะลุมิติข้ามเวลาเกิดใหม่แฟนตาซี
Latest Chapters Contents 147 Chapters
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 147 : เหมยเอ๋อร์นี่คือเมืองของแม่เจ้า (จบ)
ถ้าพบเจอปัญหาตัวหนังสือแตก/ตัวอักษรรวน รบกวนนักอ่านเปลี่ยนโหมดการอ่านเป็น โหมดพลิกหน้า
เข้าสู่คิมหันตฤดู หลี่เมิ่งเหยาตั้งครรภ์ได้สี่เดือนแล้ว แต่เพร
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 146 : หยางเป่ยจวิ้นจู่
ฮ่องเต้ที่อยู่เมืองหลวงได้รู้ข่าวนี้ กลับรู้สึกพูดไม่ออกไปชั่วขณะหนึ่ง ใครจะรู้ว่าหลายปีที่ผ่านมานี้ ฮ่องเต้ทรงได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจมากมายนั
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 145 :มาตกลงเรื่องงานแต่งกันเถอะ
เมื่อถูหลิวได้มาเยือนที่เรือนของเฉาซูหลิ่งอย่างเป็นทางการ เขาไม่ได้มาตัวคนเดียว กลับพาแม่สื่อมากับเขาด้วย เฉาซูหลิ่งยังไม่ได้บอกเรื่องตั้งครรภ์กับเขา
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 144 : เช่นนั้นเรียกท่านพี่ได้หรือไม่
หลี่เมิ่งเหยาเดินออกมาจนถึงประตูชั้นนอก พบว่าสามีกำลังยืนรออยู่ข้างม้าตัวโปรด สีหน้าเขาเย็นชาจนผิดปกติ
"พี่หานเฟิงท่านเป็นอะไรไป" ตอนแรกไม่เห็นเป็นแบ
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 143 : ขนสมบัติของเจ้ามาเป็นขบวนเลย
หลังเหตุร้ายผ่านพ้นไป เมืองหยางเป่ยกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ชาวเมืองต่างออกมานั่งพูดคุยกันอยู่หน้าเรือน หรือหน้าร้านค้าของตนเอง ชาวบ้านเริ่มนำสินค้าข
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 142 : เรื่องราวชีวิตของคนแซ่ฉี จบลงเพียงเท่านี้
ย่างสู่ปลายวสันตฤดูสถานการณ์เริ่มตึงเครียด เหมือนชาวเหมืองหยางเป่ย ล่วงรู้ว่าจะเกิดเหตุร้ายขึ้น พวกเขาปิดประตูอยู่ในบ้านเงียบ ๆ ไม่ค่อยมีคนออกมาทำการค
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 141 : ต้องเล่นใหญ่เสียหน่อย
หมู่บ้านหุบเขาโจรของถูหลิว กำลังประสบเรื่องร้ายเกิดขึ้น หลายวันก่อนสตรีตั้งครรภ์ท้องโตผู้นั้น ไม่สามารถคลอดเด็กออกมาได้ กลายเป็นหนึ่งศพสามชีวิต
บรรยา
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 140 : ขยันผิดที่สิบปีก็ไม่รุ่ง
ชีวิตในเมืองหยางเป่ยดำเนินไปอย่างเรียบง่าย มีเสียงพูดคุยของชาวเมืองมากขึ้น ผู้คนออกมาเดินตามท้องถนนได้อย่างไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งใดอีก การค้าขายเริ่มกลับ
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 139 : ทั้งหมดล้วนแต่โกหกทั้งสิ้น !
ถูหลิวไม่เคยคิดว่าวันหนึ่ง จะมีคนกล้าดูถูกเขาเหมือนในวันนี้ ที่เจ็บใจไปกว่านั้นคือ สิ่งที่พวกนางเอ่ยมานั้น ไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย เฉาซูหลิ่งมีเรือนอยู่อา
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง 138 : แม่ข้าตาสว่างแล้วสินะ
ด้านล่างภูเขาหลิ่งซาน หลี่เมิ่งเหยาสัมผัสได้ว่ามีกับดักวางไว้แทบทุกจุด นางสายตาดีมองเห็นได้เร็ว จึงหลบเลี่ยงอันตรายได้พ้น ระหว่างทางที่จะขึ้นไปด้านบนน