Blurb
“แหวนไปไหน”
“คะ” หญิงสาวรีบหดมือหนีในทันที
“พี่ถามว่าแหวนไปไหน” คริษฐ์ยังย้ำคำถามเดิมแล้วจ้องหน้าคู่หมั้นสาวแบบไม่พอใจ
“คืออยู่ที่ออฟฟิศมันต้องล้างแก้วกาแฟบ่อย ๆ รุ้งก็เลยถอดเก็บเอาไว้ค่ะกลัวมันจะสึกเสียก่อน” คำตอบของหญิงสาวค่อยทำให้คริษฐ์รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย
“ถ้าถอดออกพี่จะถือว่ารุ้งขอถอนหมั้นพี่นะ”
“ก็ไม่ได้ถอนสักหน่อย แค่ถอดเก็บเอาไว้เฉย ๆ”
“งั้นก็ใส่เสียสิ เดี๋ยวนี้เลย” คริษฐ์ถลึงตาใส่แกมบังคับ
“ใส่ก็ใส่ค่ะ” คนพูดตัดพ้อเล็กน้อย แล้วหันไปหยิบกระเป๋าด้านข้างมาเปิดเพื่อหยิบแหวนหมั้นของตนออกมาสวมใส่ จากนั้นก็หันหลังมือให้เขาดู
“พอใจหรือยังคะ”
“ดี”
“ว่าแต่พี่คริษฐ์มานั่งรอรุ้งทำไมคะ มีธุระสำคัญหรือเปล่า” หญิงสาววกมาหาคำถามแรกที่เธออยากรู้ แต่เขาดันจุดประเด็นเรื่องแหวนขึ้นมาแทรกเสียก่อน
“แม่ให้พี่มาหาคู่หมั้นตัวเองบ้าง” ฟังเขาพูดแล้วรุ้งพรายชักเครียดขึ้นมาหน่อย ๆ
“ถ้าคุณป้าพิมพ์ไม่บอกพี่คริษฐ์ก็คงไม่มาหารุ้งใช่ไหมคะ”
“แล้วทำไมรุ้งถึงไม่ไปหาพี่เองบ้างล่ะ”
“ก็รุ้งกลัวพี่คริษฐ์รำคาญ”
บทสนทนาสิ้นสุดลงด้วยความเงียบด้วยกันทั้งสองฝ่าย คริษฐ์ถอนหายใจเบา ๆ ส่วนรุ้งพรายก็ก้มหน้าต่ำลง ทำไมถึงได้รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
“พี่ไลน์หาอ่านแล้วทำไมไม่ตอบ” คริษฐ์เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนหลังจากเงียบมาเกือบหนึ่งนาที
“พอดีรุ้งมาอ่านตอนดึกแล้วไม่อยากรบกวนพี่คริษฐ์ค่ะ”
“ตอบมาสักคำก็ยังดี อย่าทำเหมือนพี่ไม่มีตัวตนนะรุ้ง จำเอาไว้ด้วยว่าพี่เป็นคู่หมั้นของรุ้ง”
“มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้นะคะพี่คริษฐ์”
“อะไรกันที่ว่าไม่น่าจะเป็นแบบนี้”
“รุ้งว่าเราถอนหมั้นกันดีกว่าไหมคะ ดูพี่คริษฐ์อึดอัดกับการหมั้นของเราเหลือเกิน ขนาดจะมาหารุ้งก็ต้องให้คุณป้าพิมพ์บังคับมาเลย”
“แม่ไม่ได้บังคับพี่”
“ไม่บังคับก็เหมือนบังคับนั่นแหละค่ะ ตั้งแต่ตอนเด็กแล้วพี่ คริษฐ์แทบไม่เคยขัดใจคุณป้าพิมพ์ได้เลย ถ้ามันเหนื่อยและยุ่งยากมากรุ้งขอถอนหมั้นไปเลยก็ได้ค่ะ” รุ้งพรายดึงแหวนออกจากนิ้วนางข้างซ้าย แล้ววางแหมะอยู่ตรงหน้าของเขา
คริษฐ์มองแหวนมองคนแล้วอารมณ์ของเขาก็เดือดดาลขึ้น บทจะอยากได้ก็วิ่งตามติดเป็นเงา บทจะสลัดทิ้งก็ง่าย ๆ แบบนี้เหรอรุ้งพราย
“ใส่กลับไปเดี๋ยวนี้” ชายหนุ่มแทบจะกัดฟันพูดออกมา
“ไม่ค่ะ อ๊ะ! พี่คริษฐ์จะทำอะไรรุ้งไม่ใส่” รุ้งพรายถูกคริษฐ์กระชากมือมาแล้วจัดการสวมแหวนกลับที่เดิม
“ใส่แล้วห้ามถอด ห้ามทำให้แม่พี่เสียใจรู้ไหม”
“พี่คริษฐ์!”
(รักร้ายจอมทระนง)
...
รักแท้เป็นเจ้าของสาวสวยโรแมนติก
Latest Chapters Contents 53 Chapters
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 53 วันของเรา 4 (จบ)
"ฮ้า ! พร้อมอะไรกันคะกลางวันแสก ๆ แบบนี้" หญิงสาวยกมือขึ้นทาบอกแล้วมองเขาแบบไม่ไว้วางใจ ตั้งแต่ร่างกายของเธอดูมีน้ำมีนวลหลังคลอด สามีก็ทำท่าหื่นกระหาย
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 52 วันของเรา 3
หลังแย้มรับปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว เตชัสก็พามารดาไปสู่ขอหญิงสาวที่ต่างจังหวัด นางพิมพ์พรต้องทำใจอยู่นานสองนานกว่าจะยอมรับสภาพของครอบครัวแย้มได้ แต่สุด
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 51 วันของเรา 2
วินาทีนี้รุ้งพรายหายใจแทบไม่ออก จิกปลายเล็บลงบนท่อนแขนเขาแรง ๆ เขาก็ช่างหยอกเย้าไถลขึ้นลงปัดซ้ายไปขวาก่อนจะค่อย ๆ แทรกตัวเข้าทีละนิด
"พี่คริษฐ์ อื้อ
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 50 วันของเรา
26
วันของเรา
คืนเข้าหอของคริษฐ์กับรุ้งพราย หลังจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายได้ให้พรและส่งตัวเข้าหอเรียบร้อยแล้ว ก็เป็นเวลาของคู่บ่าวสาวคริษฐ์มองดูเตียงนอนส
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 49 ทางออกของทุกคน 2
รุ้งพรายตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะหนึ่งก่อนจะค่อย ๆ โอนอ่อนลงตามรสจูบและสัมผัสหวามของเขา รสจูบแสนดูดดื่มด่ำลึกลงไปเรื่อย ๆ ก่อนที่มือของคริษฐ์จะล้วงเข้าไปใน
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 48 ทางออกของทุกคน
25
ทางออกของทุกคน
นิยากับทักษ์ดนัยเข้ามาลารุ้งพรายกับมารดาถึงในบ้าน ซึ่งทั้งคู่ก็ยอมรับอย่างเขินอายว่าได้จดทะเบียนแต่งงานกันเรียบร้อยแล้ว โดยไม่ได้จ
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 47 บุกถึงบ้าน 3
เตชัสเปิดห้องที่ดีที่สุดของโรงแรม สิ่งที่แรกที่ทำคืออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และสั่งอาหารเข้ามากินตรงระเบียงชมวิวของห้อง บรรยากาศช่วงค่ำกำลังเย็นสบาย ปริ
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 46 บุกถึงบ้าน 2
"ไม่เป็นไรแย้ม ฉันเข้าใจ" เตชัสพยายามพูดให้หญิงสาวสบายใจ
"ว่าไงซื้อมาเท่าไหร่" นางประดับดีใจจนเนื้อตัวเต้น แต่ก็ยังอยากรู้ราคาของแหวน
"วงนี้มันถูก ๆ
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 45 บุกถึงบ้าน
24
บุกถึงบ้าน
"คุณเตมาได้ไง" แย้มทำหน้าเหมือนเห็นผีตอนกลางวัน แสก ๆ
"รถมีจีพีเอสก็ไปได้ทุกที่นั่นแหละ" เตชัสบอกเสียงเครียดก่อนจะมองสำรวจบ้านไม้สอ
รักร้ายจอมทระนง ตอนที่ : 44 เรื่องของหัวใจ 2
วันรุ่งขึ้นคริษฐ์พามารดาไปพบนางอำไพตามที่บอกคู่หมั้นเอาไว้จริง ๆ รุ้งพรายเดินลงมาจากบนบ้านในสภาพที่ยุ่งเหยิงพอสมควร เพราะยังเช้าอยู่หญิงสาวไม่ทันได้ตั