Blurb
ชีวิตลูกสาวแขวนอยู่บนเส้นด้าย สามีกลับพาหมอหลวงที่ดีที่สุด ไปยังจวนแม่นางอื่น
ในคืนที่เขาเฝ้าหญิงที่รักอยู่ข้างเตียง ฉันอุ้มลูกสาวที่ไม่ได้สติหาโรงหมอไปทั่ว ได้แต่มองดูร่างในอ้อมอกที่เย็นขึ้นเรื่อยโดยทำอะไรไม่ได้
พอตายไปพร้อมชายโฉดหญิงชั่ว ลืมตาขึ้นอีกครา ข้ากลับไปสู่วันที่ซ่งฉางอันคุกเข่าขอแต่งงาน ...
ราชวงศ์วังหลวง/ในวังแนวโบราณโรแมนติกเกิดใหม่
Latest Chapters Contents 10 Chapters
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 10
ข้าอารมณ์ดี เดินเร็วขึ้นเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีก็เดินมาถึงบนถนนแล้ว
ไม่ไกลนัก ชายขอทานคนหนึ่งกําลังถูกผู้ดูแลจวนตระกูลเสิ่นทุบตีอย่างรุนแรง
ขอทานคนนั้นค
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 9
ข้ามองออกไปตามเสียง เห็นฉินเฟยหงที่สีหน้ารีบร้อนพุ่งเข้ามา
เขาตระหนักได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น จากนั้นก็ยกขาขึ้นเหยียบมือของซ่งฉางอันที่นอนหมดสติอย่างแ
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 8
ตั้งแต่วันนั้น ชีวิตของข้าเงียบสงบขึ้นมาก
แต่ข้ารู้ว่า ซ่งฉางอันไม่มีทางยอมแพ้เร็วขนาดนี้
เพราะเหตุนี้ ข้าจึงระมัดระวังชิวลู่ตลอด แต่ครอบครัวของนางเ
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 7
ฉินเฟยหงถูกข้าตะโกนเรียกแต่กลับยังยิ้ม เขากระโดดลงมา พูดจาเหลาะแหละ
"ไม่ได้เจอกัยวันเดียวราวกับผ่านไปสามฤดู คุณหนูเฮ่อ"
"ฟาดแส้คล่องแคล่วเช่นนี้ตั้ง
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 6
"แม่ทัพเฮ่อ บัณฑิตซ่งคนนี้จริงใจขนาดนี้ หากไม่ตอบตกลงงานแต่งนี้ คงสูญเสียพรหมลิขิตที่ดีไป"
"ขึ้นมาขี่บนหัวข้าแล้วจริงๆ คนนอกเข้ามายุ่งเรื่องตระกูลเฮ่
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 5
เสียงเอะอะโวยวายของชิวลู่ยังคงดังก้องอยู่ข้างหู ข้าได้สติกลับมา ดึงมือกลับด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ พูดอย่างเย็นชาว่า "เกี่ยวอะไรกับข้า"
ชิวลู่เห็นท่าทางขอ
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 4
แต่คิดถึงว่า หลังจากคืนนั้นข้าก็ตั้งครรภ์
ข้ากลัวมาก พยายามปิดบัง และขอร้องท่านพ่อกับท่านแม่ให้ข้าแต่งงานกับซ่งฉางอัน ถึงกับขู่ว่าถ้าไม่แต่งงานกับเขา
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 3
"คุณหนู ท่านเขยคุกเข่าอยู่หน้าประตูตั้งหนึ่งชั่วยามแล้ว เพื่ออยากให้แม่ทัพเอ่ยปาก!"
"คุณหนู ท่านเขยรักคุณหนูมากจริงๆ ถึงตอนนั้นคุณหนูแต่งงานกับเขาต้อ
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 2
เมื่อข้ามาถึงห้องของซ่งฉางอัน เขากำลังป้อนยาผู้หญิงคนนั้น
เห็นข้ามา เขาเหลือบมองข้า และพูดอย่างไม่สนใจว่า "ซ่งซื่อน่าจะบอกเจ้าแล้ว เดือนหน้าข้าจะแต่ง
ห่านป่าโบยบิน เคียงคู่ห้วงนิรันดร์ บทที่ 1
ลมหนาวที่เย็นยะเยือกเข้ากระดูกพัดผ่านมาอีกครั้ง ใบไม้ใบสุดท้ายร่วงหล่นลงมาจากกิ่งไม้ที่เหี่ยวแห้ง
ข้านั่งกอดศพที่เย็นเฉียบของลูกสาวอยู่ใต้ระเบียง
สา