Blurb
หลิวฉูฉู่เป็นสตรีย้อนเวลาที่ดวงซวยที่สุดในโลก เพราะดันมาอยู่ในร่างของฮองเฮาผู้เป็นนางร้าย ที่สุดท้ายต้องตายเพราะถูกพระเอกฆ่า เธอจึงต้องทำทุกทางเพื่อเอาตัวรอด
"ฝ่าบาท รักนะเพคะ" ...
ราชวงศ์แนวโบราณทะลุมิติข้ามเวลาเกิดใหม่โรแมนติก
Latest Chapters Contents 74 Chapters
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 74 ตอนพิเศษ 2
สองเดือนต่อมาก็มีประกาศหมั้นหมายระหว่างองค์รัชทายาทและพระญาติของฮองเฮาที่ฝ่าบาทพระราชทานฐานะท่านหญิงให้ สตรีนางนี้
พิธีหมั้นหมายยังไม่ได้กำหนดด้วยต้อ
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 73 ตอนพิเศษ 1
หกปีต่อมาหลิวฉูฉู่ก็คลอดองค์หญิงน้อยมาถึงสองคนแล้ว และในท้องของเธอตอนนี้ก็ยังมีอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเติบโตมาได้สี่เดือนแล้ว
โจวจื่อเหลียงหวังเป็นอย่า
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 72 ขอบคุณสวรรค์ (ตอนจบ)
หลิวฉูฉู่ตอนนี้มั่นใจว่าเขาเมาแน่แล้ว ใครจะอ่านหนังสือตอนนี้กัน แต่เธอถูกเขาลากมาแบบนี้จำใจต้องเดินตามโดยไม่อาจหลีกเลี่ยง โจวจื่อเหลียงพานางเดินจนแทบจ
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 71 ร่วมงานเลี้ยง
การสับเปลี่ยนวิญญาณเป็นไปอย่างดี วิญญาณเฉียนกุ้ยเฟยคนเดิมกลับเข้าร่าง ทว่าสามปีที่นางอาศัยร่างของแมวอยู่นั้นทำให้การพูดของนางและยังพฤติกรรมนั้นเปลี่ยน
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 70 ความจริง
เรื่องที่หลิวฉูฉู่ทะเลาะกับเฉียนกุ้ยเฟยตัวปลอมโจวจื่อเหลียงรู้เรื่องแล้ว เขาเพียงแต่จับมือของนางขึ้นมาดูเห็นว่ารอยแดงบนฝ่ามือดีขึ้นแล้ว ทว่ายังหยิบยาม
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 69 ฮองเฮา
หลิวฉูฉู่บอกโจวจื่อเหลียงถึงความจริงว่าบัดนี้วิญญาณของอดีตฮองเฮาอยู่ในร่างของเฉียนกุ้ยเฟย
โจวจื่อเหลียงบอกเธอว่าเขาเองก็เห็นเช่นกัน แต่สามปีที่ผ่านมา
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 68 ลูกชายของเรา
ในวันนั้นโจวจื่อเหลียงบอกกับหลิวฉูฉู่ว่าอีกไม่กี่วันก็จะเป็นวันเกิดของโจวหลิวหยางแล้ว หลิวฉูฉู่ทั้ง ๆ ที่ใจอยากจะพบเขาก่อนหน้า ทว่าเธอกลับอยากเซอร์ไพร
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 67 รักได้มากกว่านี้
ก็อาบน้ำร่วมกันกับนางยังช่วยนางขัดถูตัวอย่างเบามือ เมื่อล้างคราบฝุ่นออกจากร่างบอบบางจนหมุดแล้ว ใบหน้าเนียนงามก็ถูกเปิดเผย โจวจื่อเหลียงราดน้ำลงไปตามลำ
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 66 พบยอดรัก
ทหารผู้นั้นรับคำ เสนาบดีเฉียนเองยังต้องเข้าเฝ้าฝ่าบาท เขาจึงคิดมาฟังการไต่สวนภายหลัง หลิวฉูฉู่ถูกเค้นสอบถามกระเป๋าเป้ของเธอถูกกระชากออกมา ทหารผู้นั้นเ
ฮองเฮาไม่ได้ร้าย บทที่ 65 กลับมาแล้ว
หลิวฉูฉู่โผล่พรวดขึ้นมาจากผิวน้ำพร้อมสูดเอาอากาศเข้าปอดอย่างตะกละตะกลาม เธอหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ทว่าในใจคิดว่าไม่มีเวลาแล้ว หากช้าไปเธอจะไล่ตามแสง