น้ำหนึ่งยิ้มอย่างเจ็บปวด จัดการเสื้อของตนเองให้เรียบร้อยอยู่เงียบๆ แล้วเดินออกไปจากสายตาดูถูกของทุกคนด้วยความเสียใจ

ระหว่างเดินอยู่บนถนน น้ำหนึ่งดึงดูดสายตาของผู้ชายตามทางเดินไม่น้อยเลย ถึงขั้นมีคนผิวปากใส่เธอ

ไม่เพียงแค่พีรวัสเท่านั้นที่คิดอย่างนี้ ตอนนี้ในสายตาทุกคน เธอก็คือผู้หญิงขายบริการสินะ...

นึกถึงตรงนี้ หัวใจของน้ำหนึ่งก็เหน็บหนาว

ความเจ็บปวดที่แพรวพรรณมอบให้ตนเองในคืนนี้ มันเทียบไม่ติดกับความเจ็บปวดที่สายตาเย็นชาของเขามองมาเลยสักนิด!

เห็นคนเดินไปเดินมาอยู่รอบๆ ด้าน อยู่ท่ามกลางคู่รักที่เต็มไปด้วยความรัก พีรวัสก็เคยปฏิบัติกับเธอราวกับเป็นสิ่งล้ำค่าที่อยู่ในฝ่ามือของเขา ประคองอย่างทะนุถนอมเหมือนกลัวว่าจะละลายหายไป แต่หลังจากที่แพรวพรรณปรากฏตัวออกมาทั้งหมดนี้ก็สลายไปอย่างไร้ร่องรอย

เธอรู้สึกว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสามเดือนนี้เหมือนตนเองกำลังฝันร้ายอยู่...

และเธอก็หมดหนทางที่จะตื่นขึ้นจากฝันร้ายนี้ที่ทำให้เธอหายใจไม่ออกเสมอเลย

※※※※

แต่ทว่าช่วงเวลาสามวันสั้นๆ เธอก็มีความสามารถที่จะล่อลวงทัศนัยผู้ชายคนใหม่ ทั้งยังเป็นเศรษฐีใหม่ของแวดวงธุรกิจอีกด้วย!

น้ำหนึ่ง! เก่งอย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ เขาประเมินความสามารถของเธอต่ำไปแล้ว!

เห็นรูปถ่ายของน้ำหนึ่งกับผู้ชายที่พูดคุยกันสนุกสนาน สายตาของพีรวัสจึงระเบิดความเดือดดาลออกมา

แพรวพรรณรู้ว่าตนเองทำสำเร็จแล้ว เธอให้คนติดตามน้ำหนึ่งอยู่สามวัน ถ่ายได้รูปพวกนี้มามันมีประโยชน์อย่างที่คิดเอาไว้!

"ฉันได้ยินมาตั้งนานแล้วว่าพฤติกรรมของยัยน้ำหนึ่งนี่เหลือทนสุดๆ เลย แค่เป็นเตียงของผู้ชาย เธอก็ขึ้นไปได้ทั้งนั้น!" แพรวพรรณซบหน้าลงไปบนไหล่ของพีรวัส จงใจพูดขึ้น "แต่ เธอกลับหาผู้ชายรวยๆ โดยเฉพาะเลย ตระกูลของทัศนัยนี่ก็รวยมากๆ นะคะ! ฉันว่า ไม่แน่หนี้สินของบริษัทตระกูลเธอคงเป็นเธอที่ไปนอนกับผู้ชายเพื่อหามาชดใช้ทั้งหมดก็ได้! ยังดีที่คุณน่ะรู้จักโฉมหน้าที่แท้จริงของเธออย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว!"

พีรวัสไม่ได้ตอบ แต่แววตากลับเย็นยะเยือกอย่างมาก

กำลังมองใบหน้าหล่อเหลาของฝ่ายชาย แพรวพรรณเดาไม่ออกว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่เธอมั่นใจว่า น้ำหนึ่งต้องได้รับความทรมานแน่ๆ

※※※※

ช่วงหนึ่งทุ่ม น้ำหนึ่งปฏิเสธเพื่อนที่จะแนะนำคู่ดูตัวให้เธอ ถึงในสามวันนี้เธอจะเคยกินข้าวกับอีกฝ่ายไปสองมื้อแล้ว หัวข้อสนทนาที่คุยกับอีกฝ่ายก็ทำให้เธอสนใจมาก แต่ในใจของเธอชัดเจนดีว่าตนเองหมดหนทางจะปล่อยวางแล้วไปเริ่มต้นเปิดรับความรักครั้งใหม่จริงๆ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ปฏิเสธอีกฝ่ายไปตรงๆ เลยดีกว่า เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเข้าใจผิด

เธอกำลังกลับไปที่ห้องเล็กๆ ของตนเอง ก็ได้รับโทรศัพท์จากที่บ้าน

"คุณน้ำหนึ่ง...แย่แล้ว เกิดเรื่องแล้วครับ!"

"เกิดอะไรขึ้น?" น้ำหนึ่งถามขึ้นด้วยความกระวนกระวาย

"เมื่อครู่คุณสุชาติหัวใจวายครับ คุณหมอกำลังช่วยชีวิตอยู่!"

"ห๊ะ? ช่วงนี้พ่อสุขภาพดีมากมาโดยตลอด ทำไมจู่ๆ ถึงหัวใจวายได้?"

"ผมได้ยินว่าบริษัทมีปัญหาแล้วครับ นักลงทุนถอนทุนออกไป คุณสุชาติจึงโมโหจนล้มลง!"

แค่น้ำหนึ่งได้ฟัง ก็เข้าใจได้ในทันที!

น้ำหนึ่งไปที่บริษัทของพีรวัส เขารับปากว่าจะช่วยพ่อ แต่ทำไมถึงกลับคำพูด? !

มาถึงห้องทำงาน เห็นผู้ชายที่นั่งอยู่บนโซฟาอย่างใจเย็น น้ำหนึ่งทั้งสับสนทั้งโมโห

"พีรวัส นายมันสารเลว! นายรับปากแล้วชัดๆ ว่าจะช่วยพ่อฉัน นายมันไม่รักษาสัญญา!"

เธอโมโหจนหน้าซีด ก็ตอนนี้เอง ที่น้ำหนึ่งได้ยินเสียงของเขา "ใกล้ชิดกับผู้ชายรวยๆ แล้ว ถึงได้กล้าตะโกนใส่ฉันงั้นเหรอ? ร่างกายที่ต่ำต้อยของเธอ ไม่ได้ผู้ชายสักวันมันไม่ได้เลยใช่ไหม? น้ำหนึ่ง เธอก็เป็นแค่ตัวแทนของแพรว เธอคิดว่าฉันจะถูกใจเธอจริงๆ งั้นเหรอ? ถ้าแพรวไม่ท้อง เธอก็ไม่คู่ควรกับเตียงของฉันด้วยซ้ำ!"

น้ำหนึ่งตาแดงขึ้นมาทันที

แต่เธอกัดปาก ไม่ยอมให้น้ำตาไหลออกมา

"ฉันไม่ได้ทำ..."

พีรวัสมองเธออย่างเย็นชา พูดขึ้น "น้ำหนึ่ง ไม่ต้องมาแสดงบทบาททรมานตัวเองต่อหน้าฉัน ลูกไม้นี้ใช้กับฉันไม่ได้หรอก!"

น้ำหนึ่งกลัวจะสูญเสียพ่อไปมากๆ เธอจึงร้องไห้ออกมา "คุณพีรวัส คุณบอกมาว่าฉันต้องทำยังไงคุณถึงจะยอมช่วยพ่อฉัน? พ่อฉันเป็นโรคหัวใจ ถ้าบริษัทเกิดเรื่อง เขาต้องทนไม่ได้แน่ๆ ...ฉันไม่มีแม่แล้ว ฉันจะเสียพ่อไปอีกคนไม่ได้ ขอร้องล่ะ ช่วยพ่อฉันด้วย..."

เวลานี้นอกจากพีรวัสแล้ว เธอมองไม่เห็นเลยว่าใครจะช่วยพ่อได้อีก

"ขอร้อง? เธอเอาอะไรมาขอร้องฉันล่ะ?" สายตาเย็นชาของเขา มองไปที่เธอ

ตอนนี้เธอไม่มีอะไรเลย จะเอาอะไรมาขอร้องเขาได้?

น้ำหนึ่งคิดอยู่พักใหญ่ สุดท้าย ด้วยหัวใจที่แน่วแน่ เธอหลับตาลง งอเข่า คุกเข่าลงไปบนพื้น

"ฉันขอร้องคุณ...คุณอยากจะทำยังไงกับฉันก็ได้ทั้งนั้น แต่ขอให้คุณช่วยพ่อฉัน!"

ภายในห้องที่สงบเงียบ ใบหน้าของน้ำหนึ่งซีดจนน่าตกใจ น้ำตาบนใบหน้าของเธอหยดลงบนพื้นอย่างต่อเนื่อง

หลังจากผ่านไปสักพักเขาถึงเหลือบตามอง จู่ๆ เสียงเย็นๆ ก็พูดขึ้น "มานี่"

น้ำหนึ่งเหม่อลอย ไม่ได้ตอบสนอง

พีรวัสจึงตะโกนออกมาด้วยเสียงทุ้มต่ำ "ไม่มา ก็กลับไปเลย!"

ได้ยินถึงตรงนี้ น้ำหนึ่งจึงรีบลุกขึ้น เดินเข้าไปหาเขา

พีรวัสยื่นมือไปโน้มคอของเธอเอาไว้ ดึงเธอมาบนตัวของเขา แล้วจูบลงไปที่ริมฝีปากของเธอด้วยความดุดัน

"พีรวัส..." น้ำหนึ่งเรียกเขาเบาๆ แต่ไม่กล้าขัดขืน

"ทำให้ฉันพอใจ แล้วฉันจะช่วยบริษัทของพ่อเธอ!"

"ฉัน..." สัญชาตญาณความต้องการในใจของน้ำหนึ่งกำลังต่อสู้กัน ด้านหนึ่งเป็นศีลธรรมของมนุษย์ อีกด้านหนึ่งก็เป็นชีวิตของพ่อ

ตอนนี้ เธอกับเขาทำเรื่องอย่างนี้ มีแต่จะทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขายิ่งวุ่นวาย...