ทุกคนต่างก็รู้ว่าตระกูลอินทนาศักดิ์มีลูกสาวคนโต นั่นก็คือ กุลนิดา แต่ทุกคนต่างก็ลืมไปว่าตระกูลอินทนาศักดิ์ยังมีกุลจิราซึ่งเป็นน้องสาวฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนกับกุลนิดาอย่างกับแกะ

22 ปีมานี้ กุลนิดาได้รับความรักมากเท่าไหร่ กุลจิราก็ถูกละเลยมากเท่านั้น

……

กุลจิราฝันว่า เธอกับพี่สาวอยู่ท่ามกลางกองไฟที่ลุกโชน

ไฟไหม้ลุกโชน ทุกที่เต็มไปด้วยเปลวไฟ เธอและพี่สาวสองคนไม่มีทางหนีไปได้ เนื่องจากไฟที่ลุกโชนจึงทำให้อากาศหายใจน้อยลงเรื่อยๆ ควันจำนวนมากเข้าปอดเธอ พี่สาวอยู่ไม่ห่างจากประตูมากนัก เมื่อเธอหมดสติไป เธอเห็นพี่สาวรีบวิ่งพุ่งชนประตูออกไปด้วยความร้อนรน

น้ำตาไหลรินออกมาจากหางตาของกุลจิรา……เธอถูกทิ้งอีกแล้วใช่ไหม?

ทันใดนั้นก็ปวดหัว!

กุลจิราพลันลืมตาขึ้น มองเห็นแต่กำแพงขาวทั้งสี่ด้าน เต็มไปด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อกลิ่นแรง

เธอยังรู้สึกเวียนหัว ทันใดนั้นก็มีเงามืดดำตรงมาที่เธออย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็มาหยุดอยู่ที่เตียงของเธอ ในขณะเดียวกันก็มีเสียงอันเยือกเย็นดังขึ้น "ในเมื่อเธอตื่นแล้ว ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าซะ"

ทันใดนั้น กุลจิราใจเต้นตึกตัก เสียงนี้…… "พี่ชาร์ป?" เธอหันหน้าไปมองด้านข้าง เงาที่ชัดเจนและเรียวบางนั้น คือ ชาร์ป จริงๆ

เมื่อเผชิญหน้ากับชาร์ป กุลจิรารู้สึกทำตัวไม่ถูก

ชาร์ปมองไปที่กุลจิราที่นอนบนเตียงผู้ป่วยด้วยสีหน้าเย็นชา "เธอมีเวลา 5 นาที" เขาพูดเตือนเธอให้เปลี่ยนเสี้อผ้า

แต่ในตอนนี้ กุลจิราที่เพิ่งฟื้นขึ้นบนเตียงผู้ป่วยรู้สึกมึนงงว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

กวาดตามองไปรอบๆ ตอนนี้เองทำให้กุลจิราแน่ใจว่า ที่นี่คือโรงพยาบาล

"ฉันมาอยู่ที่โรงพยาบาลได้ยังไง?"

เธอยังไม่ตื่นดี ในความทรงจำของเธอ ไฟไหม้นั่นก็เป็นเพียงฝันร้ายเท่านั้น

แต่ท่าทีของชาร์ปที่อยู่ข้างเตียงเย็นชามาก "เหลืออีก 4 นาที"

เขาไม่คิดจะอธิบายให้เธอฟัง

กุลจิราหยิบเสื้อผ้าที่ถูกโยนลงบนเตียงขึ้นมา……สีดำล้วน? นี่มัน……ชุดไว้ทุกข์?

"จะไปร่วมงานศพใครเหรอ?" กุลจิราเงยหน้าถามชาร์ปที่อยู่ข้างๆ

สายตาของชายผู้นั้นจ้องมองเธออย่างเฉยเมย ริมฝีปากบางๆของเขาพูดออกมาสี่คำ "ก็กุลจิราไง"

บูม!

กุลจิราช็อกมาก!

เธอ……ของเธอ?

"แต่ แต่ฉันยังมีชีวิต……" อยู่……

เธอยังพูดไม่ทันจบ ก็มีรายงานข่าวบนหน้าจอทีวี LCD ในวอร์ด VIP พอดี

"เมื่อวานนี้หลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ที่บาร์ moon night ลูกสาวทั้งสองของบริษัท อินทนาศักดิ์ กรุ๊ป ถูกไฟคลอก หลังจากได้รับการช่วยเหลือจากแพทย์ ก็ทำให้ทราบแน่ชัดแล้วว่า คุณกุลนิดาลูกสาวคนโตของบริษัท อินทนาศักดิ์ กรุ๊ป ปลอดภัย แต่คุณกุลจิราลูกสาวคนที่สองได้เสียชีวิตลง

ลูกสาวคนที่สองอันเป็นที่รักของตระกูลอินทนาศักดิ์จากไป ทำให้เป็นที่สะเทือนใจอย่างมาก จึงตัดสินใจจัดพิธีฝังศพวันนี้ โดยเน้นจัดงานศพแบบเรียบง่าย……"

กุลจิราไม่ได้ยินคำพูดหลังจากนี้ เธอเงยหน้าขึ้นมองไปทางชายที่ยืนอยู่ข้างเตียงอย่างเหม่อลอย

"พี่ชาร์ปเธอกำลังพูดอะไร……ฉันยังมีชีวิตอยู่"

เธอยังมีชีวิตอยู่!

"กุลจิราตายแล้ว ตายในเหตุไฟไหม้" ชายผู้นั้นสีหน้าเฉยเมย ไม่แสดงอาการใดๆ พูดเพียงแค่ว่า "เรื่องราวของกุลจิราถูกฝังกลบไปแล้ว"

"ตั้งแต่นี้ต่อไป บนโลกนี้มีเพียงกุลนิดาเท่านั้น"

ตั้งแต่นี้ต่อไป บนโลกนี้ไม่มีกุลจิราอีกแล้ว

ดวงตาทั้งสองของกุลจิราเบิกกว้าง น้ำตาค่อยๆหลั่งออกมาจากดวงตาใสๆคู่นั้น…… เธอมองชาร์ปที่อยู่ด้านหน้าแบบนั้นโดยไม่พูดอะไร

"อ๋อ แล้วก็เรื่องที่คุณลุงชลทรัพย์และคุณป้าชนรดีเข้าใจว่าคนที่ตายไปคือเธอ เรื่องนี้ฉันไม่ได้บอกให้พวกเขารู้"

กุลจิราเม้มปากแน่นไม่พูดอะไร

ร่างที่อยู่ตรงหน้า ชายผู้นั้น

คือฝันที่เธอไม่อาจเอื้อมถึง

สำหรับความรักแล้ว เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิด

พี่ชายในตอนเด็กที่เธอหลงรักตั้งแต่แรกพบ ก็มีเพียงแค่พี่สาวของเธอ กุลนิดาที่เกิดมาส่องแสงเจิดจ้าภายใต้ไฟสปอร์ตไลท์ถึงจะคู่ควรเท่านั้น

ความรู้สึกต่ำต้อยครอบงำเธอ