ตอนที่4 คู่ของคนนอกใจ

ชยรพยังคงข่มขู่ฉัน " ฉันจะบอกอะไรให้นะ เป็นเรื่องจริงที่เธอน่ะแต่งงานแล้ว แต่คุณธรณ์คือคนที่เข้ามาเป็นมือที่3 ! และในโรงพยาบาลมีหลายฝ่ายที่กำลังแข่งขันกัน คุณธรณ์อายุยังน้อยแถมยังได้เลื่อนตำแหน่งอีก มันทำให้คนที่อยากได้ตำแหน่งนั้นแต่ไม่ได้นั้นอิจฉาและไม่ชอบเขา... ถึงตอนนั้นถ้าวิดีโอหลุดออกไป

ฉันก็ไม่แน่ใจนะ ว่าจะมีกี่คนที่อยู่เบื้องหลังอยากโค่นเขาลงมา ! แล้วตระกูลคชวงศ์เขาจะรู้สึกกับเธอยังไง ! "

ฉันโกรธจนแทบจะระเบิดออกมาก ! ชยรพเขารู้จุดอ่อนของฉันดี !

แต่ว่าใครคือหมาตัวผู้และตัวเมีย ?

เขายังมีหน้ามาด่าเหยื่อคือหมา !!!!!!!

" มีแต่ผีเท่านั้นที่จะขอร้องคุณ ! คุณอยากสร้างเรื่องก็เชิญ อยากทำอะไรก็ทำ ใช่! ฉันชอบคุณธรณ์ ชอบมาตั้งแต่เด็ก เขาดีกว่าคุณร้อยเท่าพันเท่า ! ถึงแม้ถ้าเขาไม่ได้เป็นรองประธานแล้ว ฉันก็ยังคงชอบเขา ! เมื่อก่อนฉันเคยคิดว่าฉันไม่เหมาะกับเขา และไม่กล้าที่จะสารภาพว่าชอบเขา ! ถ้าฉันหย่ากับคุณแล้ว ฉันก็จะไปตามจีบเขาทันที ! "

ถ้าฉันเป็นโรคหัวใจนะ ตอนนี้ฉันคงหัวใจวายตายไปแล้ว ช่วยเหลือยังไงก็คงไม่ทัน !

ฉันวางสายโทรศัพท์และดึงประตูห้องน้ำออกด้วยความโล่งอก !

มีร่างสูงๆ และสายตาอันเยือกเย็นยืนอยู่หน้าประตู ! คุณธรณ์กำลังจ้องมองมาที่ฉัน

ไม่รู้ว่าเขายืนอยู่แบบนี้นานแค่ไหนแล้ว และได้ยินอะไรไปบ้าง

ฉันอึ้งไปทันที ขาแทบไม่มีเรี่ยวแรงที่จะก้าวต่อ เพราะเมื่อกี้ฉันเพิ่งพูดไปว่า ฉันชอบเขามาตั้งแต่เด็ก ถึงแม้เขาจะไม่ใช่รองประธานแล้วฉันก็ยังชอบเขาอยู่ดี...

หน้าฉันร้อนและแดงไปถึงหู !

ฉันก็ไม่รู้ว่าทำหน้าฉันต้องแดง แต่มันร้อนจนทำให้ฉันเวียนหัวเลยล่ะ

ฉันคิดว่าคำพูดที่พูดออกไปคงเป็นอารมณ์ชั่ววูบ แต่ฉันก็ไม่กล้าที่จะแก้ตัวใดๆในสิ่งที่พูดไป

อาจเป็นเพราะเมื่อคืนที่ผ่านมา เกิดความวุ่นวายในความสัมพันธ์ ณ ตอนนี้นิ้วเท้าฉันที่อยู่ในส้นสูงเกิดการขดตัวเกร็งแล้ววว

แม้ว่าเขาจะหล่อและโดดเด่นมาก แต่เวลาฉันคุยกับเขา ฉันก็ไม่เคยรู้สึกกังวลเลยสักนิด

แต่ตอนนี้.... แค่จะคุยกับเขาคำนึง ใจฉันก็เต้นไม่เป็นจังหวะ ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

" ฉัน....ฉัน .... เมื่อกี้...คุณ.... "

ฉันกังวลจนพูดติดอ่าง

ความเจ็บปวดที่ฉีกขาดระหว่างขายังชัดเจนมาก มันเป็นสิ่งที่เขาทำเมื่อคืน ภาพความจำที่เลือนราง มันผ่านสมองฉันและกลายเป็นภาพความรักที่ชวนเสน่ห์ ฉันอยากจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ทำไม่ได้

มือของฉันแทะเล็บตัวเองอย่างไม่หยุด

ดวงตาที่แหลมคมคู่นั้นของคุณธรณ์มองมาที่ฉัน ทำให้ฉันขนลุกซู่ไปหมด หัวใจเต้นตึกตัก ความรู้สึกตกใจเหมือนผีมาเคาะประตูในกลางดึก

ฉันกำลังคิดจะวิ่ง ทันใดนั้นเขาก็ถามแบบนิ่งๆว่า " เธอจะหย่า ? "

เขาได้ยินในสิ่งที่ฉันพูดเมื่อกี้ !

ที่ผ่านมาคุณธรณ์ไม่เคยถามถึงเรื่องครอบครัวฉันเลย แม้กระทั่งงานศพของพ่อแม่ฉัน เขานี่แหละเป็นคนจัดการดูแลทุกอย่าง นอนวันละ1-2ชั่วโมง ก็ไม่เคยถามฉันเลยว่า " ทำไมสามีฉันถึงไม่กลับมาจัดการเรื่องพวกนี้ ?"

ส่วนมากเราจะสื่อสารกัน ในเรื่องงานมากกว่า

ฉันถอนหายใจเบาๆในใจ มองเขาด้วยความหวาดหวั่น แต่ฉันก็ไม่กล้ามองเขาลึกไปกว่านั้น กลัวว่าความหล่อนั้นจะทำให้ฉันลำบากใจ

" อืม " ฉันยอมรับ

" ทำไมถึงหย่า ? "

" ฉันมีคนอื่น ฉันเอาคุณมาบังหน้า เพื่อที่จะปกป้องเขา ขอ..ขอโทษ.."ความกระวนกระวายของฉัน มันทำให้สิ่งที่ฉันพูดดูน่าเชื่อถือมากขึ้น

หากเขาไม่เคยรู้ ก็จงอย่ารับรู้ตลอดไปด้วยเถิด

เขาเริ่มเย็นชา และจ้องเขม็งใส่ฉันจนทำให้ฉันตกตะลึง ฉันรู้สึกเหมือนกับตัวเองจะโดนฉีกเป็นชิ้นๆแน่ๆ

เมื่อเขาพูดอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา " ชนา คุณนี่มันไม่เลวนะ !"