ตอนที่ 1

นาทีของชีวิต

อเรนโซมาเฟียหนุ่มลูกครึ่งอิตาลีไทยนั่งรถส่วนตัวจากบริษัทเล็ก ๆ ของครอบครัวที่เปิดสาขาในเมืองไทยจากสนามบินมายังโรงพยาบาลที่ตอนนี้มีคนที่เขารักกำลังจะจากเขาไป

ภาพเก่าแห่งวันวานย้อนมาในความทรงจำ ความรักระหว่างมาเฟียหนุ่มกับหญิงสาวกำพร้าก่อตัวขึ้นเมื่อครั้งที่อเรนโซกลับมาดูแลบ้านและสาขาของบริษัทที่เมืองไทยเมื่อสี่ปีที่แล้ว เขาได้พบรักกับเบญญาหญิงสาวกำพร้าที่ทำงานเป็นเลขาในบริษัทนำเข้าอะไหล่รถยนต์ ทั้งคู่อยู่กินกันแบบลับ ๆ จนมีลูกด้วยกันสองคน คือเพชรกับทับทิม พอคิดขึ้นมาถึงลูก ๆ ทั้งสองคน อเรนโซพยายามเงยหน้าเพื่อไม่ให้น้ำตาที่แสนจะอ่อนแอไหลออกมาแต่สุดท้ายเขาก็พ่ายแพ้มัน

การมาเมืองไทยครั้งนี้สำหรับอเรนโซมาเฟียที่มีเงินมากมายล้นฟ้ามันคือการมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัวเป็นครั้งสุดท้าย เบญญากำลังจะจากไปด้วยโรคมะเร็งที่เขาเองเพิ่งจะได้รู้ว่าเธอป่วยเมื่อหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เขาทุ่มเงินเพื่อยื้อชีวิตของภรรยาไว้และตั้งใจว่าเขากลับอิตาลีไปครั้งนี้เพื่อไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยและจะกลับมาดูแลภรรยาจนกว่าอาการของเธอจะดีขึ้นแต่สุดท้ายเขากลับต้องบินด่วนกลับมาเมื่อหมอโทรแจ้งว่าเบญญาคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงเดือนแล้ว

"ไปรับคุณหนูก่อนไหมครับ"

คนขับรถหันมาถามเจ้านายเพราะตอนนี้เด็กน้อยวัยเพียงแค่สองปีกับสิบเดือนอยู่ในการดูแลของเจ้านายของเบญญา

ขวัญข้าวลูกสาวนักธุรกิจนำเข้าอะไหล่รถยนต์มือสองจากต่างประเทศ เธอเป็นทั้งเจ้านายและเป็นทั้งเพื่อนของเบญญา หญิงสาวรับหน้าที่ดูแลเด็ก ๆ ตอนที่อเรนโซเดินทางกลับอิตาลี โดยที่ชายหนุ่มไม่เคยเจอกับเธอเลยเพราะเบญญาต้องการรักษาสัญญากับสามีที่จะไม่ให้มีใครรู้เรื่องของเธอกับอเรนโซเด็ดขาด

"ไปโรงพยาบาลเลย ฉันไม่รู้ว่าลูก ๆ อยู่ที่ไหน แต่คิดว่าเจ้านายของเบญคงพาเด็ก ๆ มาหาแม่ที่โรงพยาบาลเอง"

ชายหนุ่มตอบลูกน้องด้วยความรู้สึกละอายใจ เขาเป็นสามี ที่แย่เป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่อง ตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหนเขายังไม่รู้ รู้แค่เพียงว่าอยู่กับใครเท่านั้น ทั้งที่เรื่องแค่นี้ไม่เกินความสามารถมาเฟียอย่างเขาแน่นอน

พงษ์เป็นลูกน้องคนเดียวที่รับรู้เรื่องทุกอย่างมองเจ้านายของเขาผ่านกระจกมองหลัง ถึงแม้จะไม่เห็นน้ำตาแต่เขารู้ว่าข้างในหัวใจของมาเฟียที่ทำท่าเข้มแข็งกำลังอ่อนแอและเจ็บปวดแค่ไหน

"บางครั้งคนเราก็ต้องยอมปล่อยอดีตที่เราย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้เพื่อรักษาปัจจุบันและอนาคตไว้นะครับ เรื่องของวันนี้เดี๋ยวพรุ่งนี้มันก็กลายเป็นอดีตแล้ว เวลานี้คุณเบญคงอยากเห็นสามีของเธอเข้มแข็งเพราะคุณหนูทั้งสองยังต้องการคนดูแล"

อเรนโซที่มองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนไม่ได้สนใจในคำพูดของลูกน้องแต่ที่จริงแล้วเขากำลังฟังและคิดตามและตั้งใจจะทำให้ได้เพราะเวลานี้เขาต้องเข้มแข็งเพื่อลูก ๆ และทำทุกอย่างให้ภรรยาของเขาเชื่อมั่น เธอจะได้จากไปอย่างสงบ

ชายหนุ่มได้แต่มองพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าด้วยดวงตาที่อ้อนวอนขอต่อเวลาให้เขากับภรรยาอีกสักนิดเขาอยากชดเชยทุกนาทีที่เขาทิ้งให้เธอต้องอยู่กับลูก ทั้งที่เขาเคยพยายามที่จะบอกเรื่องนี้กับอมราแม่ของเขาแต่เธอกลับไม่ยอมรับ อเรนโซก็กลับไม่กล้าพอที่จะขัดขืนเขาจึงทำเหมือนว่าเรื่องที่เมืองไทยไม่เคยเกิดขึ้นและไม่เคยพูดเรื่องนี้กับมารดาอีกเลย

ครอบครัวของอมรากับมาร์โกทำธุรกิจมืดหลายอย่างล้วนแต่ผิดกฎหมาย ทั้งคู่จึงเลือกที่จะอยู่ที่อิตาลีเท่านั้นและส่งอเรนโซกลับมาดูแลธุรกิจที่ถูกกฎหมายที่ไทยแทน ส่วนลินดาลูกสาวคนเล็กทั้งคู่ไม่เคยยอมให้ห่างกายเพราะการเป็นมาเฟียศัตรูรอบด้านและวงการนี้ก็ไม่เคยใช้เหตุผลคุยกันแต่สุดท้ายลินดาก็กล้าพอที่จะยืนยันขอไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ อมราเองถึงจะเป็นคนไทยแต่เธอก็กลายเป็นผู้หญิงสายโหด เด็ดขาดและเอาจริงกับทุกเรื่องเพราะเธอเลือกเดินทางสายนี้และอยู่เคียงข้างสามีมาตั้งแต่เริ่มทำธุรกิจสีเทา