Library

EN

Log In
Contents
Settings
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว
1
"พระชายา พระชายา อย่าทำให้บ่าวตกใจกลัวสิเจ้าคะ" เสี่ยวอ้ายมองเจ้านาย ที่นอนนิ่งไม่ได้สติหลายวันหลังจากเวยอ๋องถีบหนิงเยียนตกน้ำ นางก็ไม่ฟื้นขึ้นมาเสียที ท่านหมอบอกเพียงว่านางหมดสติอีกไม่กี่วันก็จะฟื้น

หนิงเยียนพลันลืมตาขึ้นมากวาดสายตามองไปโดยรอบ นางจำได้ว่า นางขับรถมุ่งหน้าไปโรงพยาบาล แต่ทว่าเกิดอุบัติเหตุขึ้นรถพลิกคว่ำ เดิมทีคิดว่าจะตายไปแล้ว แต่ดันมาโผล่ที่เมืองโบราณแห่งนี้

"พระชายา ท่านฟื้นเเล้ว" เสี่ยวอ้ายดีใจจนน้ำตาไหล หนิงเยียนมองเด็กน้อยตรงหน้าคงจะอายุสิบสี่ปีกระมัง เหตุใดใบหน้าถึงได้มีแผลมากมายขนาดนี้

อีกทั้งยังเรียกนางว่าพระชายา

"เหตุใดใบหน้าของเจ้าถึงเป็นเยี่ยงนี้ แล้วข้าทำไมถึงกลายเป็นพระชายา"

หนิงเยียนเอ่ยถามขึ้น ความทรงจำเจ้าของร่างเดิมไหลเข้ามาในสมองอีกครั้ง ทำให้หนิงเยียนเห็นภาพความเลวของเจ้าของร่างเดิมอย่างน่าสะพรึงกลัว

"พระชายาท่านจำไม่ได้รึ เจ้าคะ"

เสี่ยวอ้ายเเม้จะโดนเจ้านายทำร้ายร่างกายนับครั้งไม่ถ้วน แต่นางก็จงรักภักดีกับหนิงเยียนมาก เพราะหนิงเยียนซื้อเสี่ยวอ้ายมาจากพ่อค้า เมื่อห้าปีที่เเล้ว ไม่อย่างนั้นเสี่ยวอ้ายได้กลายเป็นม้าผอมแน่นอน

"ข้าจำได้เเล้ว เจ้าไปหาน้ำแกงอุ่น ๆ มาให้ข้าดื่มเถอะ" เสี่ยวอ้ายเดินออกไปด้วยความดีใจ ในจวนอ๋องมีเพียงเสี่ยวอ้ายคงจะดีใจที่พระชายาฟื้นขึ้นมาคนเดียวกระมัง

คล้อยหลังเสี่ยวอ้าย หนิงเยียนมองมือเรียวงามประดุจหยกที่แกะสลักวางไว้ ช่างงามนัก ผิวขาวละเอียดประดุจไข่มุก นางลุกขึ้นมุ่งหน้าไปที่คันฉ่องสีเหลืองทอง

ดวงตางามตกตะลึงในความงามของสตรีนางนี้ ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือ คิ้วดุจจันทร์เสี้ยว ดวงตากลมโตราวกับดวงจันทร์ที่ส่องสว่างทอประกายอย่างงดงาม

จมูกโด่งรับกับริมฝีปากบาง ใบหน้านี้อ่อนเยาว์กว่านางนัก ในโลกปัจจุบันหนิงเยียนอายุสามสิบปี แต่งามกว่านางหลายเท่า

ประตูถูกถีบเข้ามาอย่างแรง ทำให้หนิงเยียนมองผู้มาเยือน ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลา ในอาภรณ์สีน้ำตาลผ้าต่วนอย่างดี อย่างกับในซีรีส์จีนย้อนยุคที่นางเคยดู

ดวงตาเขามองมาที่นางไร้ซึ่งความอ่อนโยน มีเพียงความเย็นชาที่นางรับรู้ได้

"ทำไมเจ้าไม่ตายไปเล่า ฟื้นขึ้นมาทำไม สตรีสารเลวเยี่ยงเจ้า"

เวยอ๋องหรือ จ้าวเชียนที่เป็นโอรสของสนมหยางกุ้ยเฟย สนมเอกของฝ่าบาท ฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าโจว ที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ สมองของหนิงเยียนประมวลภาพต่าง ๆ ที่ชายชั่วผู้นี้ไม่ปรนนิบัติต่อนางดีสักครั้งหลังแต่งงานกันได้หนึ่งเดือน

ทั้งเตะนางออกจากเตียง

อีกทั้งหนิงเยียนคนเก่าก็ก่อเรื่องไว้มากเช่นกัน

ยิ่งเห็นนางเงียบเขาก็ยิ่งบันดาลโทสะมากขึ้นกว่าเดิม

"ข้าพูดกับเจ้าอยู่นะ" น้ำเสียงห้วนพลันเอ่ยขึ้น

หนิงเยียนรู้สาเหตุที่นางโดนถีบตกน้ำแล้ว นั่นเพราะนางไปหาเรื่องอนุคนโปรดของเขา อีกทั้งนางยังทำร้ายหลานของแม่นมหยงด้วย

"ท่านมาดู ว่าข้าตายรึยัง ตอนนี้ข้ายังไม่ตาย ท่านก็ไปหาอนุคนโปรดของท่านเสียสิ" นางเปลี่ยนไปแล้วรึ

มันผิดปกติมาก คิดว่าทำเยี่ยงนี้เเล้วเขาจะหันไปสนใจคนเลวเยี่ยงนางนั้นรึ

ฝันไปเถอะ!!!

"ข้าขยะแขยงเจ้ายิ่งนัก อย่าได้ออกไปก่อเรื่อง ไม่อย่างนั้น อย่าหวังจะออกไปจากจวนอ๋องได้"

"เจ้าค่ะ" น้ำเสียงเย็นชาตอบเขา

หนิงเยียนคนปัจจุบันเป็นคนหัวเเข็งดื้อรัน นางไม่ยอมให้คนอื่นข่มหัวนางเช่นกัน

"ดี" เวยอ๋องสะบัดอาภรณ์เดินจากไป

หนิงเยียนมองเขาเดินจากไป ร่างบางเข่าทรุดลงกับเก้าอี้ทันที

ภาพความทรงจำของนางกับเขาไม่ดีเอาเสียเลย ทั้งตบตี ถีบ อีกหลาย ๆ อย่าง นางไม่ใช่คนภพนี้เสียด้วยเเล้วจะใช้ชีวิตอย่างไรดี

เสียงร้องไห้มาแต่ไหน

หนิงเยียนกวาดสายตามอง พบว่าสตรีนางหนึ่งใบหน้าคล้ายเจ้าของร่างนี้ยิ่งนัก

"เจ้า"

"แม่นาง ข้าหมดวาระกรรมเเล้ว ขอให้แม่นางใช้ชีวิตเป็นข้ามุ่งมั่นทำความดี แล้วสักวันแม่นางจะได้กลับไปในที่ที่เเม่นางจากมา"

นางพูดเเล้วก็หายไปกับสายลม ทำให้หนิงเยียนพลันขนลุก

วิญญาณสตรีนางนั้นมาหานาง

"พระชายาเจ้าคะ น้ำแกงได้เเล้วเจ้าค่ะ" เสี่ยวอ้ายมองเจ้านายฟุบลงโต๊ะเตี้ย

หนิงเยียนลืมตาขึ้นมา นางหลับฝันไปรึ ตกใจหมดเลย นางหิวมากรีบซดน้ำแกงอุ่น ๆ เข้าไปทันที

"พระชายาจำเสี่ยวเฮ้ยหลานสาวเเม่นมหยงได้ไหมเจ้าคะ วันนั้นพระชายาให้บ่าวโรยผงคันใส่ตัวเด็กคนนั้น บัดนี้ตัวนางยังเต็มไปด้วยผื่นเจ้าค่ะ" เสี่ยวอ้ายพูดอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ปกติถ้านางพูดไม่ดี ฝ่ามืออรหันต์ของพระชายาจะตีเเสกหน้านางเข้าให้

แต่ทว่าครั้งนี้แปลกยิ่งนัก พระชายาไม่ตาขวางใส่นาง หนิงเยียนมองสาวใช้ตัวสั่นเทิ่ม

หนิงเยียนกุมมือสาวใช้ไว้ หวนนึกถึงคำพูดของเจ้าของร่างเดิม

"เจ้าไม่ต้องกลัวว่าข้าจะทำร้ายเจ้าเหมือนแต่ก่อน เอาล่ะ วันนี้เจ้าพาข้าไปหาหลานเเม่นมหยง"

สีหน้าเสี่ยวอ้ายหลาดกลัวยิ่งกว่าเดิม

"ข้าไม่หาเรื่องพวกเขาหรอก" นางเป็นหมอศัลยกรรมทุกอย่าง เรื่องผิวหนังอาจทางรักษา สาวใช้ถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก เจ้านายเปลี่ยนไปในทางที่ดี

หนิงเยียนคิดว่านางอยู่ในร่างนี้ ทำปณิธานให้เจ้าของร่างเดิมเป็นจริง เผื่อนางจะได้กลับโลกของนางได้ในเร็ววัน
Previous Chapter
Next Chapter
Comments (0)
No results
Related Chapters
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 2
เช้าวันถัดมาบรรยากาศในจวนอ๋องพลันเย็นจัดเพราะเมื่อคืนได้มีหิมะตกหนัก ยามเช้านี้หนิงเยียนในชุดคลุมจิ้งจอกสีดำ เดินตามเสี่ยวอ้ายมาที่ด้านหลังจวนเป็นที่
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 3
หนิงเยียนนั่งอีกฝั่งหนึ่งแล้วหันหน้าไปทางหน้าต่าง ทำราวกับสองคนนั้นเป็นอากาศ เวยอ๋องกับหยวนเซียงยังคงพลอดรักกันต่ออย่างไม่เกรงใจพระชายาเอกอย่างหนิงเย
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 4
หนิงเยียนปรายตามองสองพี่น้องเล่นละครงิ้วกันสองคน หยวนเหมยล้มลงกับพื้นพอดี "นี่พวกเจ้าทำอะไรกัน" เวยอ๋องเดินมาพร้อม หนานอ๋องกับชูอ๋อง ซึ่งเป็นพระเชษฐ
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 5
เวยอ๋องถึงกับมึนงงเมื่อโดนฝ่ามือของท่านปู่ตบเข้าที่ศีรษะอย่างแรง แม้หนานอ๋อง ชูอ๋องยังคงตกใจไม่น้อย หยวนเหมยไม่คิดว่าไท่ชางหวงจะตบหน้าเวยอ๋อง มีเพียง
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 6
เวยอ๋องมองหยวนเซียง เเล้วสั่งให้เสี่ยวฮัวพาหยวนเซียงไปทำแผล ทำให้หยวนเซียงไม่พอใจมาก เวยอ๋องรีบตาสองนายบ่าวนั้นทันที หนิงเยียนมองร้านค้าสองข้างทาง ทำ
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 7
"เจ้าเป็นวิชาเเพทย์รึ" หนิงฮูหยินตกใจไม่น้อย หนิงเยียนไปเรียนวิบาเเพทย์ยามใด หนิงเยียนคิดว่าแย่เเล้วหนิงฮูหยินต้องสงสัยนางแน่ ๆ ว่านางไม่ใช่หนิงเยียน
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 8
ในระหว่างที่นางกำลังขบคิดเรื่องชั่ว ๆ ของเจ้าของร่างเดิมที่ทำไว้ สาวใช้เรือนใหญ่บอกให้รีบเข้าวังหลวงกับเวยอ๋องเพื่อไปรักษาอาการของไท่ชางหวง เวยอ๋องมี
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 9
หนิงเยียนคิดว่าถ้าปากดีเยี่ยงนี้เมื่อคืนน่าจะปล่อยให้เลือดไหลหมดตัวตายเสียเลย "พระชายาเวยอ๋องไม่สบายรึ" หยวนเหมยแสร้งถามด้วยท่าทีเป็นมิตร หนิงเยียนคิ
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 10
เวยอ๋องมองนางมารร้ายนั่งฝั่งตรงข้ามกับเขา ใบหน้าของนางนั้นซีดเผือดยิ่ง วันนี้เขาได้เห็นเลือดพรหมจรรย์ มันทำให้เขาสะเทือนใจอยู่เหมือนกัน "เจ็บรึไม่"
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 11
หนิงเยียนกลับมาถึงจวนอ๋องก็พลยค่ำแล้ว การรักษาคนป่วยในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ทำให้มีความสุขมาก เจ้าอ๋องคนถ่อยก็มิได้มารบกวนนาง วันพรุ่งนี้ก็เป็นวันขึ้น
Latest Chapters
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 50
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 49
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 48
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 47
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 46
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 45
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 44
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 43
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 42
นางเอกหลบไป นางร้ายมาเเล้ว 41