"เธอเคยมีอะไรกับผู้ชายหรือเปล่า"

ในช่วงค่ำ คนที่ออกมาทำงานข้างนอกและดื่มเหล้านิดหน่อยอย่างสวี่ชิงฮวนควรนอนแล้ว แต่พอหลับตา คำพูดของฟู่เจียเจียก็ดังวนเวียนอยู่ในหัวเหมือนลำโพงเซอร์ราวด์สามร้อยหกสิบองศา

ฟู่เจียเจีย

"ความรู้สึกของการมีเซ็กซ์หาคำมาอธิบายยากมาก ตอนนี้เธอยังสาวอยู่ รีบไปจีบหนุ่มหล่อมาลองดูสักคนสิ! ถ้าหาไม่ได้จริงๆ เธอก็ไปดูแล้วมาทำเองก็ได้ ไม่ต้องอายหรอก ฉันมีหนังโป๊ทุกแบบ ช่วยเธอเปิดโลกใหม่ได้แน่นอน!"

เธอลืมไปแล้วว่าหลังจากนั้นตัวเองตอบกลับไปว่ายังไง

สวี่ชิงฮวนนอนอยู่บนเตียงของโรงแรม ฤทธิ์เหล้าทำให้ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ผมยาวดกดำเหมือนสาหร่ายปล่อยสยาย...

อีกหนึ่งเดือนตัวเองก็จะยี่สิบหกปีเต็มแล้ว เป็นผู้หญิงที่โตเป็นผู้ใหญ่นานแล้ว แต่เธอไม่เคยมีแฟน ยังไม่เคยมีจูบแรก เรื่องเซ็กซ์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

จริงๆ ฟู่เจียเจียไม่ได้พูดแบบนี้ครั้งแรก เธอพูดเรื่องลามกทุกวัน

แต่วันนี้กลับดึงดูดความกระหายในตัวเธอได้อย่างประหลาด ฤทธิ์เหล้าทำให้เธอหงุดหงิดจนนอนไม่หลับ!

สวี่ชิงฮวนพลิกตัว รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจะออกมา เธอตัดสินใจลุกขึ้นมานั่ง

เธอเลียริมฝีปากแห้งโดยไม่รู้ตัว จากนั้นหยิบมือถือขึ้นมา เธอถอดคอนแทคเลนส์ออกแล้ว แล้วก็ดื่มไปเยอะ ทำให้สวี่ชิงฮวนมองหน้าจอมือถือไม่ค่อยชัด

กดไปที่รูปโปรไฟล์แชทของฟู่เจียเจียแบบเบลอๆ

[ส่งหนังมาสักสองสามเรื่อง ฉันอยากดู]

อีกฝ่ายตอบกลับมาเร็วมาก

[?]

สวี่ชิงฮวนขมวดคิ้วเบาๆ ความเมาทำให้มีอารมณ์ขันเพิ่มขึ้น

[ไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้! ผู้ชายกับหนัง เธอเอามาหนึ่งอย่าง ฉันอยู่ห้อง1501]

เธอปิดท้ายด้วยอีโมจิรูปริมฝีปากสีแดง

พอส่งข้อความไปแล้ว สวี่ชิงฮวนรออยู่นานอีกฝ่ายก็ไม่ตอบกลับมา เธอกำลังจะลุกขึ้นไปดื่มน้ำ ขณะนั้นเสียงออดที่ประตูดังขึ้น

เธอเดินไปโดยไม่ได้คิดอะไรมาก

เพราะฟู่เจียเจียคงไม่เรียกผู้ชายมาดึกๆ ดื่นๆ หรอกมั้ง!

อีกทั้งเธอก็ไม่รู้ด้วยว่าตัวเองอยู่โรงแรมไหน

พอเปิดประตู สวี่ชิงฮวนถึงกับสร่างเมาไปเยอะ

"ประ...ประธานฟู่?"

เหมือนเขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ผมสั้นยังเปียกและมีน้ำหยดลงมา สวมชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีดำ เพราะผูกเชือกตรงเอวไม่แน่น ทำให้เห็นรอยสักตรงไหปลาร้า มันเป็นตัวเลขสีดำไม่กี่ตัว

เธอเลื่อนสายตาลงมาข้างล่าง ซิกแพคเป็นลอนยาวลงไปจนถึงกระดูกเชิงกรานโผล่ออกมาแวบๆ

เขาเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ แทบจะบังประตูจนมิด

ใบหน้าหล่อเหลาซีกหนึ่งอยู่ในความมืด สายตาไม่มีความเย็นชาเฉยเมยเหมือนแต่ก่อน เหมือนสัตว์ป่าที่จำศีลมานานจ้องเหยื่อของตัวเองอยู่

"นายมาหาฉัน...อื้อ!"

เธอยังพูดไม่ทันจบก็รู้สึกว่าโดนมือใหญ่สองข้างล็อกท้ายทอยไว้ จากนั้นก็โดนช่วงชิงเสียงที่เหลือไป

สวี่ชิงฮวนรู้สึกถึงรสชาติของแอลกอฮอล์จากปากเขา มันไม่เหมือนกับของตัวเอง แต่มันผสมกันไปแล้ว...

หลังจากรู้สึกว่าโลกหมุน เธอโดนกดลงบนเตียง ชุดนอนกระโปรงสีขาวแอบเห็นทรวดทรงเล็กน้อย เห็นแล้วทำให้คนจินตนาการไปไกล ทำให้ในห้องนี้เต็มไปด้วยความงดงามและอ่อนโยนด้วย

เห็นได้ชัดว่าฟู่เยี่ยนสือเมามาก ไม่งั้นประธานกลุ่มธุรกิจทางการเงินเซิ่งสือผู้ยิ่งใหญ่จะวิ่งมาที่ห้องผู้ช่วยตัวเล็กๆ อย่างตัวเองได้ยังไง

เธอดิ้นโดยอัตโนมัติสองสามครั้ง แต่จู่ๆ สวี่ชิงฮวนก็หยุดดิ้น จริงๆ พอมาคิดดูแล้ว...ถ้าครั้งแรกของตัวเองได้มีอะไรกับผู้ชายที่หล่อ รวย มีอำนาจแบบเขาก็ไม่ขาดทุนนะ!

อีกทั้งเขาก็จำไม่ได้ด้วยว่าตัวเองเป็นใคร เหมือนอย่างที่เขาจำไม่ได้ว่าเธอเป็นเพื่อนสมัยม.ต้นของเขา อีกทั้งยังนั่งข้างกันเกือบปี

แค่ความสัมพันธ์แบบชั่วข้ามคืนเท่านั้น

หัวหน้าของเธอมีโอกาสได้เจอประธานฟู่ในบริษัทแค่ไม่กี่ครั้ง แล้วตำแหน่งแบบตัวเอง ต้อยต่ำจนถึงขั้นที่เธอนอนกับฟู่เยี่ยนสือก็ไม่มีใครเชื่อ

หลังจากครุ่นคิดไม่กี่วินาที มองแสงจันทร์ที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เธอรวบรวมความกล้าแล้วยกมือเกี่ยวคอเขา...