ช่วงที่ใกล้จะจบการศึกษา พ่อฉันโทร.มาหาฉันที่กำลังเรียนแลกเปลี่ยนอยู่ที่ต่างประเทศ บอกว่าเขาจะแต่งงานอีกรอบแล้ว สุดท้ายฉันจึงรีบกลับมาในงานแต่งวันนั้นเลย

แม่เสียชีวิตไปสิบปีแล้ว พ่อหมกมุ่นอยู่ในความเศร้ามาตลอดโดยไม่มีทางหลุดออกมา จนถึงตอนนี้ในบ้านยังเก็บของใช้สารพัดของแม่เอาไว้อยู่เลย

ฉันแนะนำพ่อไปตั้งหลายครั้งแล้วว่าไม่ต้องอาลัยอาวรณ์อดีต ในที่สุดครั้งนี้เขาก็หาคู่ชีวิตที่พึ่งพอใจเจอแล้วพร้อมจับมือกันใช้ชีวิตที่เหลืออยู่

ดังนั้นงานแต่งของเขาฉันไม่เข้าร่วมไม่ได้เด็ดขาด เพื่อให้ฉันไม่พลาดพิธีจบการศึกษา พ่อจงใจเลือกจัดงานในมหาวิทยาลัยของฉันแล้ว

หลังจากลงเครื่องมาฉันวิ่งตรงไปเปลี่ยนชุดครุยที่หอพัก ดูนาฬิกาเห็นว่ายังพอมีเวลาว่างอยู่ จึงเปิดมือถือดูแล้ว

ปรากฏว่ามองเห็นแม่เลี้ยงที่ฉันเพิ่งเพิ่มการติดตามมาเมื่อคืนนี้กำลังไลฟ์สด

ในหน้าจอเธอแต่งชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ทั้งตัว หน้าตาสวยมีเสน่ห์ แต่ว่ากลับน้ำตาไหลนอง จมูกแดงขึ้น

ฉันขมวดคิ้ว มือที่คิดจะกดออกจากในไลฟ์สดก็หยุดค้าง

ถึงแม้ฉันกับเธอจะไม่สนิทกัน แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอเป็นคนที่พ่อฉันตัดสินใจร่วมใช้ชีวิตที่เหลือด้วย และจะกลายมาเป็นคนในครอบครัวของฉัน

เดิมควรเป็นงานแต่งที่มีความสุขเต็มเปี่ยม เธอกลับร้องไห้ฟูมฟาย

"ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนนะ ฉันคิดไม่ถึงเหมือนกันว่า นักศึกษาหญิงสมัยนี้จะร้ายกาจขนาดนี้ แม้แต่ที่จัดงานแต่งของฉันยังต้องให้ผู้หญิงคนนั้นตัดสินใจ!"

ซับกระสุนขึ้นมาเป็นแบบเดียวกันว่า "ตบเมียน้อยแรงๆ ลงโทษคนสำส่อน!"

ปฏิกิริยาแรกของฉันคือต้องเข้าใจผิดกันแน่ ในด้านความสัมพันธ์ชายหญิงพ่อฉันปฏิบัติถูกต้องมาโดยตลอด แม้แต่แม่เลี้ยงที่ยังสาวคนนี้ของฉันก็คือหลังจากคบหากันอย่างเป็นทางการมาสองปีถึงตกลงแต่งงาน

แต่คำพูดที่ฉันแนะนำว่าให้เธอใจเย็นหน่อยตรวจสอบดูก่อน ชั่วขณะที่โพสต์ไปนั้นก็โดนพวกคอมเมนต์ตบเมียน้อยกลืนหายไปแล้ว

เอร่าผู้เป็นแม่เลี้ยงยิ่งพูดยิ่งน้อยใจ พูดจาสะอึกสะอื้นว่า "วันนี้เป็นงานแต่งของฉัน แต่หล่อนกลับโพสต์รูปคู่สนิทสนมของทั้งสองคน ยังบอกว่าหล่อนถึงเป็นคนรักเพียงหนึ่งเดียวในใจสามีฉัน บอกว่างานแต่งที่ฉันเฝ้าใฝ่ฝันคือสิ่งที่หล่อนไม่ต้องการถึงให้สามีฉันทำทานให้ฉัน แม้กระทั่งบอกว่า งานแต่งจัดที่ไหน จะจัดหรือไม่จัดล้วนเป็นเรื่องที่หล่อนพูดมาแค่คำเดียว..."

"หล่อนแม้กระทั่ง หล่อนแม้กระทั่ง พูด..."

เอร่าสะอึกสะอื้นจนพูดอะไรไม่ออกแล้ว เธอบอกว่า "ที่งานแต่งของฉันล่าช้าเพราะหล่อนสั่งสอนฉันนิดหน่อย ฉันโมโหเลยว่าหล่อนไปไม่กี่คำ ปรากฏว่าหล่อนจะยกเลิกงานแต่งของฉัน ให้ฉันโดนทุกคนหัวเราะเยาะ"

หลังจากเอร่าพูดเรื่องพวกนี้จบก็ปิดหน้าไว้ร้องไห้ออกมาแล้ว ส่วนของคอมเมนต์ในไลฟ์สดก็ระเบิดขึ้นแล้ว

มีด่าว่านักศึกษาหญิงทำตัวไม่ดีไม่ต่างอะไรกับโสเภณี มีด่าว่าเมียน้อยควรโดนสับเป็นชิ้นๆ ยังมีที่แนะนำให้เอร่าไม่ต้องเสียใจ

เห็นเอร่าเอาแต่ร้องไห้ไม่พูดจาอีก เหลือเพียงแค่ไหล่ที่สั่นเทา ชาวเน็ตที่ดูไลฟ์สดล้วนแปลงร่างเป็นทูตแห่งความยุติธรรม ต่างแสดงออกว่าอยากช่วยคนไลฟ์สดตบเมียน้อย

ภายใต้การขอร้องหลายครั้งตรงส่วนคอมเมนต์ เอร่าเผยชื่อมหาวิทยาลัยของฉันออกมาแล้ว มีชาวเน็ตพูดออกมาทันที

"น้องชายฉันก็เรียนอยู่มหาวิทยาลัยนี้ บอกว่ามหาวิทยาลัยพวกเขาวุ่นวายมาก! โดยเฉพาะพวกที่ไปต่างประเทศ อาศัยว่าที่บ้านมีเงินไม่รู้ว่าชีวิตส่วนตัวเละเทะจนเป็นแบบไหนแล้ว!"

ยังมีเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยส่วนหนึ่งของฉันโดนเปิดเผยออกมาแล้ว ต่างร้องขอดูรูปของเมียน้อย

ฉันเห็นสถานการณ์ค่อยๆ เสียการควบคุมเลยรีบออกมาจากไลฟ์สดแล้วส่งข้อความส่วนตัวหาเธอ เพราะถึงแม้ฉันจะไม่ได้สนิทกับเธอ แต่ว่าสองปีมานี้พ่อฉันยังพูดถึงเธออยู่บ้าง

บอกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สุภาพอ่อนโยน และพึ่งพาตัวเองได้ แต่ว่าดูเอร่าที่อยู่ในไลฟ์สด ฉันสับสนอยู่บ้างว่าคนไหนเป็นเธอตัวจริงกันแน่

ข้อความส่วนตัวของฉันไม่ได้รับการตอบกลับใดๆ ฉันรีบร้อนโทร.ไปหาพ่อฉันอีก

"พ่อคะ พ่อกับ...น้าเอร่าเข้าใจอะไรกันผิดหรือเปล่าคะ พ่อคงไม่ได้มีเมียน้อยหรอกมั้ง? พ่อรีบอธิบายให้เธอฟังหน่อยสิ"

ที่ฉันพูดนั้นทั้งรีบทั้งเร็ว พ่อฉันไม่ทันตอบสนองกลับมาว่าฉันกำลังพูดอะไร

"ไอหวี่ ลูกกำลังพูดอะไร พ่อจะมีเมียน้อยได้ยังไงกัน สรุปเกิดอะไรขึ้น"

ฉันไม่มัวมาอธิบายกับเขาเช่นกัน "ถึงยังไงพ่อรีบติดต่อน้าเอร่าก่อนเถอะ ไม่งั้นพ่อแต่งงานรอบนี้ไม่สำเร็จแน่! ตอนนี้เธอบอกว่าพ่อมีเมียน้อยอยู่ข้างนอก และต้องยกเลิกงานแต่งเพราะเมียน้อยด้วย พ่อ..."

"ปึง"

ฉันยังพูดไม่ทันจบ จู่ๆ ก็มีคนถีบประตูหอพักออก ฉันลุกขึ้นยืนแล้วมองคนกลุ่มหนึ่งที่ท่าทางดุดันตรงหน้า จึงวางสายโทรศัพท์ไปโดยจิตใต้สำนึก

เอร่าที่เมื่อครู่ยังอยู่ในหน้าจอกลับปรากฏตัวต่อหน้าฉันแล้ว

ยังมีคนที่แต่งชุดรปภ.กลุ่มหนึ่งเบียดเสียดกันเต็มห้องเล็กๆ ของหอพัก

"พวกคุณเป็นใคร? เข้ามาหอพักนักศึกษาหญิงตามอำเภอใจได้ยังไงกัน?"

"ยัยสำส่อนที่ยั่วสามีคนอื่นอย่างเธอนี้ ฉันสอนเธอให้เป็นคนดียังไงก่อน"

เอร่าพุ่งเข้ามาอย่างว่องไว

"ป้าบๆ"

ตบหน้าฉันทั้งด้านซ้ายและขวา โดนตบจนแว่นกระเด็นออกไป ในหัวสมองของฉันว่างเปล่าไปหมด มีเพียงเสียงดังก้องสั่นสะเทือนจนลูกตาฉันสั่นเทา

ฉันยังไม่ทันตอบสนองกลับมารู้สึกแค่ว่าร่างกายลอยขึ้นมากะทันหัน จากนั้นเหมือนมีคีบเหล็กหนีบแขนเอาไว้ มาพร้อมความรู้สึกเจ็บอันรุนแรง

ฉันเพิ่งเห็นว่ามีมือหยาบกร้านสองข้างบีบไว้บนแขนของฉัน ส่วนฉันโดนยกออกมาจากในหอพักแล้ว

และท่าทางที่ตื่นตระหนกตกใจกับแก้มสองข้างที่บวมแดงของฉันนั้นปรากฏในไลฟ์สดของเอร่าหมดแล้ว

"ทุกคนดูเอาไว้ นี่ก็คือนักศึกษาหญิงที่ยั่วยวนสามีฉัน หน้าตาก็เหมือนจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ ผมก็ย้อมตั้งหลายสี แค่ดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนดีอะไร"

"ไม่รู้จริงๆ ว่าเป็นครอบครัวแบบไหน ถึงเลี้ยงดูผู้หญิงสำส่อนแบบนี้ออกมาแล้ว!"