วันนี้เป็นวันเกิดของ และเป็นปีที่เจ็ดที่ฉันตามจีบดีอาร์

ฉันเตรียมของโปรดดีอาร์ไว้เต็มโดีอาร์ต๊ะ รอเขากลับมาฉลองวันเกิดด้วยความดีใจ

แต่น่าเสียดายเวลานี้ในระบบกลับบอกฉันว่า ฉันเหลือเวลาไม่มากแล้ว หากยังจีบไม่สำเร็จ ฉันจะถูกระบบล้าง

ฉันกอดความหวังสุดท้าย กดเปิดLineของดีอาร์ ถามเขา "ดีอาร์ คุณช่วยชอบฉันแปปหนึ่งได้ไหม ไม่อย่างนั้นฉันจะตาย"

แต่ดีอาร์กลับไม่แม้แต่จะยอมหลอกฉัน

"ถ้าอย่างนั้นก็ไปตายซะ"

ตัวอักษรบนหน้าจอช่างบาดตา หัวใจของฉันราวกับถูกคนหยิกอย่างแรงอย่างไรอย่างนั้น เจ็บจนหายใจไม่ออก

ฉันจับโทรศัพท์แน่น ฝืนตนเองไม่ให้อ่านตัวหนังสือบรรทัดนั้น

น้ำตารินไหลลงบนแป้นพิมพ์ ทำให้ตัวอักษรเบลอไปหมด มือของฉันที่กำลังพิมพ์ข้อความอดไม่ได้ที่จะสั่นเทา

ฉันไม่รู้ว่าตนใช้เรี่ยวแรงมากแค่ไหน กว่าจะพิมพ์บรรทัดนี้ออกมาได้

"ฉันแค่ล้อคุณเล่น คืนนี้กลับมาเร็วหน่อยนะคะ ฉันรอฉลองวันเกิดกับคุณที่บ้าน"

ฉันบอกตนเอง ถ้าคืนนี้ดีอาร์กลับมา ฉันจะทำเหมือนไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น

แต่ฉันรอมาทั้งคืน รอจนเทียนละลายหมดแล้ว รอจนเวลาในโทรศัพท์บอกเวลาศูนย์จุดศูนย์ศูนย์ สุดท้ายกลับไม่เจอแม้กระทั่งเงาของดีอาร์

ฉันลากเท้าที่หนักอึ้งทั้งสองข้าง ไปนั่งที่โต๊ะ มองเค้กที่วางไว้บนนั้น ตัวหนังสือด้านบนฉันก็เป็นคนเขียนด้วยตนเองอีกด้วย

เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด ฉันไม่รู้ว่าตนฝึกเขียนมากี่ครั้ง แต่ตอนนี้ฉันแค่อยากทำลายมันเท่านั้น

ครีมบนเค้กถูกส้อมจิ้มจนพัง ครีมสีขาวผสมกับแยมเปื้อนหน้าเค้กไปหมด ดูแล้วน่าเกลียดอย่างมาก

ดีอาร์ไม่ชอบทุกอย่างที่น่าเกลียด หากเป็นเมื่อก่อน ฉันไม่มีทางทำแบบนี้แน่นอน

แต่ตอนนี้ไม่สำคัญแล้ว

ดีอาร์ หลังจากกินเค้กก้อนนี้เสร็จ ฉันก็ไม่ชอบคุณแล้ว

ฉันตักเค้กเข้าปาก กระทั่งยัดเต็มปากก็ไม่ยอมหยุด

ระบบตกใจกับวิธีการกินที่ทำร้ายตนเองของฉัน อดไม่ได้ที่จะพูด "เจ้านาย อย่าทำแบบนี้ค่ะ"

ฉันไม่ได้สนใจระบบ ยังคงกินเค้กไม่หยุด กระทั่งเห็นก้นจาน ค่อยถามเขา "ระบบ เธอว่าถูกล้างจะเจ็บไหม?"