Library

EN

Log In
Contents
Settings
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา
ปฐมบท
"ไปให้พ้นหน้าข้า"

"ไท่จือโปรดฟ้งข้าก่อน"

รอยยิ้มหยันสุดป่าเถื่อนของต้าหมิงคุนเขม้นมองเหมือนจะฉีกเนื้อหนังของลี่หลันเล่อฉุดดึงร่างสั่นเทาด้วยลมหนาวและเกล็ดหิมะโปรยปรายให้ลุกขึ้นมาเผชิญหน้าสายตาที่มองไม่ต่างจากเดิมทว่ามืออุ่นภายใต้ถุงมืออุ่นนุ่มบีบปลายคางเย็นชืดสุดแรงจนลี่หลันเล่อต้องกัดฟันข่มความเจ็บปวด

"เจ้าส่งคนย่ำยีเมิ่งเม่ย แล้วปล่อยให้นางต้องตายเพื่อเจ้าสมหวัง ยังจะร้องขอให้ข้าฟังเจ้า ชิ"

ผลักลี่หลันเล่อให้ทรุดลงไปกองกับพื้น

"ข้า..ข้าไม่ได้ทำร้ายนาง..ได้โปรด"

ต้าหมิงคุนย่อกายลงจ้องมองใบหน้างดงาม ที่บัดนี้ริมฝีปากซีดเผือดด้วยความหนาวเหน็บ

"เจ้าหลงใหลใฝ่ฝันในตัวข้า.. มากเพียงนี้เชียวหรือคุณหนูลี่"

จ้องมองลี่หลันเล่อ ยกมืออุ่นขึ้นลูบที่แก้มเย็นเฉียบ ใบหน้าหล่อเหลากับท่าทีสง่างามที่ลี่หลันเลอคอยเฝ้าชื่นชมก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ทว่ามือใหญ่กับฉีกดึงอาภรณ์จนขาดหวิ่น ลี่หลันเล่อยกมือขึ้นปกปิดส่วนสำคัญของร่างกาย รอยยิ้มหยามเหยียดเย็นชาถูกแต้มที่ริมฝีปากหยักได้รูป

"เมิ่งเม่ย นางอ่อนต่อโลกไม่ได้ด้านชาเช่นเจ้านางจะต้องเจ็บปวดเพียงใดเมื่อถูกย่ำยี"

สายตาเกลียดชังยิ่งนัก

"ไท่จือ ข้าไม่ได้ส่งคนทำร้ายนาง ข้าไม่ได้ทำ นางเป็นสหายข้าข้าจะทำเรื่องแบบนี้ทำไมกัน เพื่อประโยชน์ใดกัน"

"เจ้าไม่ให้ข้าสนใจนางหมดหวังในตัวนาง เจ้ามันชั่วช้า ถึงจะไม่ตั้งใจฆ่านางแต่คนเช่นนางจะอยากมีชีวิตอยู่ด้วยถูกกระทำย่ำยีหรือไร"

สะบัดเสียง ลี่หลันเล่อเชิดหน้า เมิ่งเมิ่งเหนือกว่าลี่หลันเล่อในทุกด้านอย่างนั้นหรือ

"คุกเข่า อยู่ตรงนี้จนรุ่งสางบางทีข้าอาจละเว้นชีวิตเจ้า"

ไร้ทางออก จิตใจมืดมิดจมดิ่งไร้หนทาง เสียงลมหวีดหวิวเกล็ดหิมะโปรยปราย การตายของเมิ่งเม่ยยิ่งทำให้ต้าหมิงคุนเกลียดชังลี่หลันเล่อยิ่งขึ้น

……………………………………………………
Previous Chapter
Next Chapter
Comments (0)
No results
Related Chapters
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา เจ็บ
"ข้ามองไท่จือต่างจากเจ้าหลันเล่อสายตาเจ้าชื่นชมเขาเสมอข้ารู้ดี" เมิ่งเม่ยผู้ชึ่งเอ่ยปากออกมาเองว่าไม่เคยถูกใจไท่จือต้าหมิงคุนไม่เคยชอบแต่ต้าหมิงคุนผู
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา เกิดใหม่
18ปีผ่านไป "องค์หญิง องค์หญิงเจ้าขาอย่าวิ่งเจ้าค่ะเดี๋ยวจะล้มลงไปแข้งขาเป็นรอย ไม่สวยนะเจ้าค่ะ" ร่างบางระหงในอาภรณ์สีแดงสดตัดกับใบหน้าสว่างใสงดงาม ผ
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา เอ่อหลันเล่อ
"ฝ่าบาทเร้นกายไปก่อนจื่อจื่อจะอยู่ที่นี่หลอกล่อพวกมัน ทางที่ดีอย่าเปิดเผยฐานะพวกโจรจิ้งจอกดำ มักจะออกปล้นฆ่าคนที่มาพักค้างแรมที่หุบเขาทั้งพ่อค้าและคหบ
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา พบ
"ไม่น้าาาาจะตายไม่ได้ได้นะ ห้ามตายตรงนี้เจ้าคนถ่อย ลุกขึ้นมาข้าสั่งไม่ให้ตายจะตายทั้งๆ ที่ยังนอนอยู่บนตัวข้าไม่ได้น้าาาา" ทั้งผลักทั้งดันร่างสูงที่หน
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา ไปสู่ขอเป็นฮองเฮา
"ฝ่าบาท" ถงหมิ่นคุกเข่าลงตรงหน้า "ถงหมิ่น" ดีใจอย่างเห็นได้ชัด "ปลอดภัยดีหรือไม่ ถงหมิ่นมาช้าไป" ต้าหมิงคุน ยิ้มบางๆ "ไม่เท่าไหร่ยาสมานแผลของ เผ
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา ยอม1
"ไม่ยอมข้าไม่ยอมแต่ง เสด็จพ่อทำไมต้องบังคับข้าด้วยหลันเล่อยังอยากอยู่ที่นี่หลันเล่อยังไม่อยากไปที่อื่น" ฮองเฮากอด ร่างลูกสาวด้วยความสงสารจับใจ "เสด็
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา ข่าวดี
"ปกป้องตัวเจ้าเองเถิดหลันเล่อ ลี่หลันเล่อ" อยู่ๆ ก็เผลอเรียกชื่อลี่หลันเล่อออกมาแต่กลับเป็นเพียงเสียงแหบแห้งในลำคอ เขารู้สึกอย่างไรกัน "ไปดีกว่าข้าจ
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา เดินทาง
ขบวนเสด็จจาก เผ่าปาเอ่อถัวกำลังจะเคลื่อนออกจากเผ่าปาเอ่อถัว ฮองเฮาปาดน้ำตายืนมองใบหน้างดงามของหลันเล่อที่ปราศจากทุกข์ดวงตาสองข้างกลมใสเหมือนไร้ซึ่งทุก
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา หลันเล่อเหมาะที่จะเป็นฮองเฮาเท่านั้น
ต้าหมิงคุนเอนกายมองใบหน้างดงามที่ครั้งหนึ่งเขาเคยเกลียดชังเหยียดหยามและดูถูกนาง "ไท่จือ หลันเล่อวันนี้เข้าครัวทำขนม ที่ไท่จือทรงโปรดมาถวาย" รอยยิ้มท
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา ข้าสัญญา
"เรื่องราวใดกัน" "ข้าเคยได้ยินว่าฝ่าบาททรงตรอมพระทัยกับหญิงนางหนึ่งหลายปี ในแต่ละปีในวันครบรอบวันตายของนาง ฝ่าบาทจะต้องแวะไปที่หลุมศพของนางยืนนิ่งอยู
Latest Chapters
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา ตอนพิเศษ
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา จบแล้วววว
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา จบแล้ว
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา จบ
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา บทสุรป
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา เจ็บซ้ำ
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา แพ้
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา ดอกเหมยกุ้ยฮวาเบ่งบาน
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา ยอม3
หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา ไม่อาจร้องขอ