วันที่เจอแม่ของแฟน ฉันตั้งใจเตรียมเครื่องประดับกับกระเป๋าแบรนด์เนมที่มีมูลค่าไม่น้อย

คิดไม่ถึงว่าแม่ของเขาขวางอยู่ตรงหน้าประตูบ้าน ชี้ไปที่ LV บนตู้กระจก แล้วมองมาที่ฉันอย่างดูถูก พร้อมพูดขึ้นว่า "ฉันแพ้ของราคาถูก อีกอย่าง เธอเป็นลูกสาวครอบครัวตระกูลเล็ก ที่ไม่มีหน้าไม่มีตาคนหนึ่ง อย่ามาแสวงหาความสะดวกสบายทางวัตถุ คิดว่าฉันตาบอด"

ฉันมองดูห้องรับแขกบ้านของเขา ที่ยังไม่ใหญ่เท่าห้องน้ำบ้านของฉัน เกือบจะสงสัยว่าตัวเองฟังผิดไป

"แต่ในเมื่อลูกชายชอบ ในฐานะที่ฉันเป็นแม่ก็ไม่ควรเข้าไปยุ่ง แต่มีอย่างหนึ่ง มาเป็นลูกสะใภ้ครอบครัวฉัน จะต้องเซ็นยินยอมบริจาคอวัยวะ บ้านฉันไม่ชอบคนขี้ขลาดตาขาว"

จ้าวเคอเฉิงถลึงตาใส่แม่ของเขา แล้วก็หันมามองฉันอย่างลำบากใจ พร้อมพูดขึ้นว่า "เป็นธรรมเนียมที่บรรพบุรุษตั้งทิ้งไว้ พวกเราทั้งบ้านล้วนต้องเซ็น คุณก็เซ็นเสียดีไหม?"

ฉันชักเท้าที่จะก้าวเข้าไปกลับมา ตั้งใจมองดูจ้าวเคอเฉิง แล้วก็พูดขึ้นมาว่า "ฉันคิดว่าเราไม่ค่อยเหมาะสมกัน"

แม่สามีที่มีนิสัยแปลกประหลาดคนหนึ่งแบบนี้ ชีวิตหลังแต่งงานจะต้องไม่ดีแน่ ฉันค่อนข้างเสียใจ ตอนที่เพิ่งคบกันไม่ได้สนใจครอบครัวของจ้าวเคอเฉิง

แม่ของเขาโดดขึ้นมาทันที ชี้ก่นด่าฉันว่า "เล่นตัวอะไรกัน ฉันยังไม่ได้ตำหนิเธอ เข้าบ้านมาไม่ปรนนิบัติถอดรองเท้าเปลี่ยนเสื้อผ้าให้กับผู้ชายเลย"

ฉันแทบจากสงสัยการฟังของตนเอง นี่ยุคสมัยใหม่แล้ว กลับยังมีซากเดนของระบบศักดินา

"คุณอยากเป็นทาส ไม่มีใครห้ามคุณ"

ฉันพูดเสร็จก็หันเดินจากไป แม่ของจ้าวเคอเฉิงโกรธจนกระแทกเท้าอยู่กับที่ หันหน้าจะมาตบฉัน กลับถูกจ้าวเคอเฉิงห้ามไว้

จ้าวเคอเฉิงมองดูฉันอย่างไม่พอใจ พร้อมพูดขึ้นว่า "รีบคุกเข่าขอโทษแม่ของฉัน"

ที่ผ่านมาทำไมฉันดูไม่ออกว่า จ้าวเคอเฉิงเป็นผู้ชายติดแม่?

ฉันโกรธจนหัวเราะ พร้อมพูดขึ้นมาว่า "ฉันคุกเข่าให้กับคนตายเท่านั้น"

พูดเสร็จ ฉันหิ้วของขวัญขับรถกลับบ้าน เรียกบริษัทขนย้าย นำข้าวของของจ้าวเคอเฉิงโยนออกไปทั้งหมด

คิดไม่ถึงว่า การโยนครั้งนี้จะทำให้เกิดปัญหา ในตู้เสื้อผ้าของเขา มีเสื้อผ้าส่วนตัวของผู้หญิง ยังมีสิ่งของฟุ่มเฟือยอีกมากมาย ที่เกินกว่าความสามารถทางการเงินของเขา ตลอดจนบัตรห้องพักของโรงแรมระดับไฮเอนด์

คลื่นลมในท้องของฉันปั่นป่วนอย่างหนัก