ตอนที่ 1

คำสั่งเสีย

"ฟังยายนะลูก ถ้าไม่มีคุณภูวิศชีวิตของเราสองคนก็ไม่ต่างอะไรกับคนข้างถนน ตั้งแต่วันที่พ่อและแม่หนูจากไป ทรัพย์สินเงินทองทั้งหมดของเราก็โดนโกงจนหมด คุณภูวิศพายายเข้ามาอยู่ในบ้านจนเรามีที่อยู่มีเงินใช้ กานพลูเองก็ได้เรียนหนังสือจนจบ"

ละอองลูบผมหลานสาวที่กำลังกอดเธออยู่ อาการของโรคมะเร็งระยะสุดท้ายทำให้เธอมีเวลาอยู่กับหลานสาวได้อีกไม่นานละอองจึงขอทางโรงพยาบาลกลับมานอนรอความตายที่บ้านไม่ยอมที่จะใส่ท่อเครื่องช่วยหายใจหรืออะไรให้ร่างกายทรมานอีกแล้ว

"สิ่งเดียวที่ยายจะขอหนูก็คือเป็นเมียให้คุณภูวิศมีลูกให้เขาและถ้าเขาไม่ต้องการกานพลูแล้วก็ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ถือว่าได้ตอบแทนบุญคุณกันไป"

กานพลูยกศีรษะขึ้นมองสบตายาย ถึงแม้จะรู้เรื่องนี้มานานแล้วแต่ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายวันนี้จะมาถึง ภูวิชเคยพูดกับยายของเธอหลายครั้งว่าเขาต้องการมีลูกสืบสกุลแต่เขาเองไม่ต้องการจะแต่งงานกับผู้หญิงคนไหนเขาอยากให้เธอช่วยแต่ตอนนั้นเธอคิดแค่เพียงว่ามันคงเป็นเรื่องที่ไม่จริงจังอะไรแต่จากคำพูดของยายวันนี้มันคงถึงเวลาที่เธอต้องตอบแทนบุญคุณ

"หนูจะทำค่ะ ยายไม่ต้องห่วงนะคะเขาเคยดีกับเราทำ ทุกอย่างให้เรามีวันนี้ บุญคุณนี้กานพลูจะทดแทนเขาให้หมด"

หญิงสาวชีวิตของเธอตกเป็นของผู้มีพระคุณตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้แล้ว ภูวิชเป็นเจ้าของบริษัทเขามีที่ดินหลายร้อยไร่รวมทั้งไร่สตรอเบอรี่แห่งนี้ที่เขามอบให้ยายของเธอเป็นคนดูแลทำให้สามารถมีเงินจนส่งเธอให้เรียนจบ หญิงสาวรู้อยู่เสมอว่าเธอจะต้องตอบแทนบุญคุณเขา

ละอองอยู่ต่อมาได้อีกไม่ถึงเดือนเธอก็จากไปอย่างสงบ ภูวิศจัดงานศพให้อย่างยิ่งใหญ่สมศักดิ์ศรีมากเกินกว่าแค่เพียงงานศพของคนงานเพราะสำหรับชีวิตของชายหนุ่มที่เป็นเพียงแค่เด็กกำพร้าพ่อและแม่จากไปตั้งแต่เขายังจำความไม่ได้มีเพียงแค่ทรัพย์สมบัติให้เขาต้องดูแลทำให้เขาเห็นละอองเป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่อีกคน

"หยุดร้องไห้ได้แล้ว ยายของเธอไม่ต้องเจ็บไม่ต้องปวดอย่าทำให้เขาต้องไม่สบายใจมีห่วง"

ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำเดินมาหาสาวน้อยที่กำลังยืนมองเปลวไฟที่กำลังมอดไหม้ร่างของคนที่เธอรักและเป็นเพียงแค่คนเดียวในชีวิตด้วยเสียงสะอื้นอย่างไม่ขาดสาย