ทรงจันทร์ ต้องรับทำงานแม่บ้านในวันอับจนหนทางของชีวิต บ้านพักหลังนั้นอยู่ริมแม่น้ำ นายจ้างคือชายหนุ่มซึ่งดวงตาของเขากำลังสูญเสียการมองเห็น เธอตกตะลึงที่ได้พบกับเขาอีกครั้ง

ไอราพัท ชายหนุ่มซึ่งเป็นรักแรกในวัยเรียนของเธอ ทรงจันทร์พยายามหลบหลีกไอราพัทตลอดเวลาทำงาน แต่ก็แอบมองดูเขาด้วยความเวทนาที่ชายหนุ่มต้องกลายเป็นผู้พิการทางสายตาแบบนี้

เธอยอมให้เขารู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าแม่บ้านคนใหม่คือเธอ เพราะตอนนี้เธอกำลังใช้ชีวิตเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว มีลูกชายวัยหกขวบชื่อ ครองศีล ซึ่งเกิดขึ้นจากความสัมพันธ์แค่คืนเดียวระหว่างเธอกับไอราพัท

แต่ในที่สุด ไอราพัทก็รู้ความจริง เขาขอเธอพาไปพบหน้าลูกชาย

และแต่งงานจดทะเบียนกับทรงจันทร์อย่างถูกกฎหมาย นอกจากนั้นการได้พบทรงจันทร์ ยังทำให้ไอราพัทได้พบกับปาฏิหาริย์ที่ทำให้เขาได้รับการผ่าตัด เพื่อกลับมามองเห็นได้อีกครั้งจนเป็นผลสำเร็จ



บทที่ 1

บ้านพื้นที่ประมาณครึ่งไร่แห่งนี้จะเป็นที่ทำงานชั่วคราวของเธอ...ด้วยตำแหน่งที่เธอก็รู้สึกขบขัน...นั่นคือแม่บ้าน

ทรงจันทร์ขับรถเต่าเก่าๆ มาจอดเทียบถนนหน้าบ้าน ดูภายนอกเห็นแต่กำแพงที่ปลูกเถาไม้เลื้อยและประตูรั้วไม้สังเคราะห์สีน้ำตาล เธอเคยขับผ่านบ้านหลังนี้มาบ้าง มันเป็นธรรมดาของที่ดินริมแม่น้ำโขงซึ่งจะถูกจับจองด้วยผู้มีฐานะจากต่างถิ่น พวกเขาสร้างบ้านพักตากอากาศไว้ใช้ในเทศกาลท่องเที่ยว ตัวบ้านแบบนี้มักดูโดดเดี่ยวเป็นเอกเทศและปิดกั้นการมองเห็นจากคนนอก

"จันทร์จะพอทำงานแม่บ้านได้ไหม? พอดีป้าต้องเข้าผ่าตัดแล้วใช้เวลาพักฟื้นสักเดือน ถ้าให้คุณนายที่กรุงเทพฯ หาแม่บ้านชั่วคราวมาแทน...ก็กลัวเค้าจะขอทำถาวรเพราะที่นี่งานสบายรายได้ดี ถ้าเป็นจันทร์...ป้าก็จะรับรองกับคุณนายได้ว่าเป็นคนคุ้นเคยกัน แล้วจันทร์ก็คงไม่คิดทำงานแบบนี้ถาวรแน่"

เหตุผลของนางอร่าม...แม่บ้านของคฤหาสน์หลังนี้เป็นสิ่งที่เข้าใจได้ นางต้องการความยืนยาวในวิชาชีพของตนเอง ทรงจันทร์รู้จักนางอร่ามเพราะการพาพ่อไปตรวจสุขภาพที่สาธารณสุข เธอได้คุยกับนางอร่ามที่รอคิวอยู่ใกล้ๆ และได้พบกันอีกหลายครั้ง เธอทราบมาว่านางอร่ามทำงานแม่บ้านให้กับบ้านริมแม่น้ำโขงแห่งหนึ่ง ซึ่งทำให้นางเลี้ยงตัวเองและหลานได้มาร่วมปี

นางอร่ามต้องเข้ารับการผ่าตัดข้อเข่า แต่หากทำเรื่องลางานก็เกรงว่านายจ้างจะหาลูกจ้างคนใหม่มาแทนถาวร นางอร่ามจึงลองไถ่ถามความสนใจจากเธอ แต่ก็พอจะรู้ว่าคำตอบอาจไม่เป็นอย่างที่หวังเพราะทรงจันทร์มีวุฒิการศึกษาที่สูงเกินจะรับงานนี้

"ก็ได้ค่ะ ยังไงก็ดีกว่าไม่มีรายรับอะไรเข้ามา" เธอกลับตอบคนมากวัยไปแบบนั้น

หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย ทรงจันทร์ก็เริ่มต้นทำงานในกรุงเทพฯ และอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหลายปี จนเมื่อปีที่แล้ว...พ่อของเธอขับขี่มอเตอร์ไซค์ไปประสบอุบัติเหตุ ช่วงนั้นทรงจันทร์ก็ประสบปัญหาในที่ทำงาน เธอจึงตัดสินใจกลับบ้านที่ต่างจังหวัดเพื่อเริ่มหางานใหม่ และดูแลพ่ออย่างใกล้ชิดไปพร้อมๆ กัน

แต่การหางานใหม่ในจังหวัดเล็กๆ ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ทรงจันทร์จึงต้องใช้เงินเก็บที่มีไปก่อนในช่วงแรก ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อพ่อของเธอถูกชักชวนไปร่วมลงทุนในบริษัทหนึ่ง ซึ่งตอนนี้มันถูกเปิดโปงเป็นข่าวใหญ่ไปแล้วว่านี่คือบริษัทแชร์ลูกโซ่ โดยเงินที่พ่อนำไปลงทุนนั้นส่วนใหญ่คือเงินที่เธอวางใจให้พ่อเป็นคนถือเอาไว้

"พ่อขอโทษ...พ่อไม่น่าหูเบาเชื่อเขาเลย"

คุณทรงศักดิ์ พ่อของเธอกล่าวสีหน้าเศร้าๆ หญิงสาวได้แต่ผิดหวังเสียใจไปหลายวัน ก่อนจะลุกขึ้นมาบอกตัวเองว่าการรอคอยเงินชดเชยในฐานะเหยื่อก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของกฎหมายไป ตัวเธอต้องหารายรับเข้าบ้านทุกทางเท่าที่จะเป็นไปได้ในตอนนี้

"มาแล้วเหรอ...มา...ป้าจะสอนงานให้"

นางอร่ามมาเปิดประตูรั้วช่องคนเข้าให้หญิงสาว วันนี้เธอเริ่มทดลองงานวันแรก นางอร่ามจะต้องสอนขั้นตอนการทำความสะอาดทีละจุด และที่สำคัญจะมีขั้นตอนการสัมภาษณ์กับคุณผู้หญิงที่กรุงเทพฯ ผ่านวิดีโอคอลล์ เพราะผู้ว่าจ้างต้องการรู้จักแม่บ้านชั่วคราวด้วยเช่นกัน

"หน้าที่จันทร์คือทำความสะอาดในบ้าน สวนข้างนอกไม่ต้องนะ คุณนายจ้างช่างทำสวนมาทำงานรายสัปดาห์อยู่แล้ว ส่วนเรื่องอาหาร...คุณนายสั่งบริการเดลิเวอรีให้เอามาส่งลูกชายเขาตลอด เราอาจจะมีหน้าที่แค่อุ่นให้มันพร้อมทาน แล้วคุณที่อยู่บ้านนี้เขาก็มีคนดูแลหลักอยู่แล้ว เป็นลูกจ้างอัธยาศัยดีทำงานให้ครอบครัวคุณนายมานาน มีอะไรก็ถามเขาได้ อ้อ...ในบ้านมีกล้องวงจรปิดนะ...เพราะครอบครัวที่กรุงเทพฯจะได้ตามดูว่าลูกชายเค้าอยู่ที่นี่เป็นยังไงบ้าง ป้ารู้ว่าจันทร์ไม่ทำอะไรผิดหรอก แต่เผื่อจะถลกผ้าโป๊ตรงไหนก็ให้ระวังตัว"