Blurb
นางถูกคู่หมั้นโยนทิ้งให้ผู้อื่นโดยไม่ไยดีจนอับอาย เขายังประกาศก้องไม่เกี่ยวข้องกับนางอีก เหตใดยามนี้เขาจึงพยายามเข้ามาวุ่นวายกับนางนักไสหัวไปให้พ้นเจ้าคนเสเพลข้าไม่มีวันหลงกลสนใจเจ้าเป็นอันขาด!
เรื่องนี้ เป็นภาคต่อของ อีฉี และอ้ายเจิง ใน เรื่อง สองสามีของข้าคือท่านอ๋องจอมโหด ค่ะ ...
ราชวงศ์แนวโบราณเกิดใหม่หวานโรแมนติก
Latest Chapters Contents 118 Chapters
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 118 เคียงข้างกัน (ตอนจบ)
ในงานแต่งงานแขกเหรื่อที่อ้ายเจิงบอกว่ามีไม่มากนั้น แท้ที่จริงแล้วมีมากจนอาฉีจำไม่ไหว เธอเป็นคนไร้ญาติขาดมิตร คนที่มางานก็มีไม่กี่คนทุกคนล้วนเป็นคนในโร
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 117 ชอบเพราะอะไร
กำหนดการแต่งงานของอ้ายเจิงและอาฉีถูกกำหนดขึ้นในเดือนต่อมา สร้างความประหลาดใจให้ใครหลายคนเป็นอย่างมาก อ้ายเจิงนั้นพื้นเพฐานะทางบ้านไม่ใช่คนธรรมดา เขาเป
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 116 พระสวามีที่รอมาเนิ่นนาน
หากจะถามว่าบัดนี้อ้ายเจิงใช้เวลารอนแรมปีนภูเขามากี่วันแล้วเขาไม่อาจบอกได้ ทั้งอาหารแห้งและน้ำที่เขาเตรียมมาล้วนหมดสิ้น เบื้องหน้านั้นคือหน้าผาสูงชันที
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 115 การลาจากที่แสนทรมาน
ก่อนหน้านี้ที่อ้ายเจิงจะออกเดินทาง หลิวไป๋อวี้ได้มารับอ้ายเฟยหลงเพื่อเข้าสู่วิถีบำเพ็ญเซียน บุตรชายของเขามิใช่คนธรรมดาด้วยได้รับการสั่งสอนจากหลิวไป๋อว
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 114 ไม่ได้พบนางอีกแล้ว
แคว้นซูอาน
ท้องฟ้าใสสะอาดไร้เมฆหมอกมืดคลึ้ม หลังฝ่าบาทออกว่าราชกิจในยามเช้าก็เร่งรุดมายังตำหนักท้ายวัง ตำหนักแห่งนี้ร่มรื่นยิ่งนัก สภาพโดยรอบยังคงเดิ
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 113 ก็หมายความแบบนี้
ในที่สุดอาฉีก็ตัดสินใจขายลิขสิทธิ์ให้อ้ายเจิงเอานิยายไปทำหนัง บทหนังจึงเริ่มเขียนขึ้นมาด้วยต้องยึดความเห็นของอาฉีเป็นหลัก
อ้ายเจิงไม่คิดกลับอเมริกาแล
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 112 เรื่องที่ไม่น่าเป็นเอิญ
หลิวไป๋อวี้ได้สติก่อนอาฉี แต่ว่าน้ำตากลับไหลออกมาทางหางตา เขาไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเขาเองก็คิดถึงอ้ายเฟยหลงมากแค่ไหน ยิ่งเห็นเด็กน้อยในตอนนี้ที่มีใบหน้าคล
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 111 เขาคือคนนั้น
"เรื่องต่อไปคิดพล็อตไว้หรือยัง เว้นไว้ห่างมากไม่ดีนะคนที่ตามงานเราอาจจะหายได้"
บรรณาธิการหลิวเคาะโต๊ะเบา ๆ ในขณะที่จ้องมองยอดขายนิยายเรื่อง ตำนานรักท
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 110 ไม่ยอมรับ
หลายวันต่อมาอาฉีฟื้นตัวอย่างเต็มที่สามารถแต่งนิยายได้แล้ว ที่ผ่านมาแม้จะนอนไม่หลับนักเพราะเอาแต่ฝันถึงเรื่องราวในนิยาย เอาแต่ฝันถึงคนพวกนั้น ราวกับว่า
จอมเสเพลอย่างท่าน อย่ามาเกี้ยวข้า บทที่ 109 ฟื้นแล้ว
ทุกอย่างดำมืด อาฉีเหมือนจะขาดอากาศหายใจ นางมองไม่เห็นใครและหมดสติไปในที่สุด ไม่รู้เนิ่นนางเพียงใดเมื่อทุกสิ่งรอบกายคล้ายจะหยุดนิ่งอาฉีกะพริบตาเมื่อฟื้