บทที่ 1 ชีวิตของเด็กสองคนนั้น

"ท้องอีกแล้วหรอ?"

เซี่ยจี้หวั่นนั่งตะลึงอยู่บนโซฟา ลูบท้องน้อย พูดพึมพำกับตัวเอง

แต่งงานมาหนึ่งปี นี่เป็นครั้งที่สามที่เธอท้อง

ลูกสองคนก่อนหน้านี้ของเธอ ถูกสามีของเธอลู่อี่เซียว บังคับด้วยตัวเอง ใช้วิธีที่โหดร้ายที่สุดเอาเด็กออก

เซี่ยจี้หวั่นยิ้มอย่างขมขื่น มองไปที่หนังสือสัญญาการหย่าที่เซ็นชื่อเรียบร้อยบนโต๊ะกาแฟ แววตาเปลี่ยนเป็นแน่วแน่

เด็กคนนี้อาจเป็นโอกาสสุดท้ายของเธอแล้ว ถ้าถูกเอาออกอีก งั้นชั่วชีวิตนี้เธอก็คงสูญเสียคุณสมบัติในการเป็นแม่แล้ว

เธอจะต้องรักษาเขาไว้ ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร...

คลิก ประตูห้องนอนเปิดออก ร่างที่สูงใหญ่ของลู่อี่เซียวเดินเข้ามาจากด้านนอก

เซี่ยจี้หวั่นรีบลุกขึ้นยืน บนใบหน้าที่งดงามบอบบางไร้ผงแป้ง ซีดขาวแล้ว

"ลู่อี่เซียว หนังสือสัญญาการหย่า ฉันเซ็นแล้ว ตั้งแต่นี้ไป ระหว่างฉันกับนาย ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆกันอีก" เธอพูดเสียงนิ่ง นิ้วมือที่อยู่ข้างตัวกำหมัด

การเคลื่อนไหวของลู่อี่เซียวชะงักเล็กน้อย ดวงตาสีดำเข้มที่ดุร้ายคู่นั้น จ้องเขม็งไปที่เซี่ยจี้หวั่น

"เธอจะหย่า?" เขาก้าวขาเรียวยาว ใบหน้าไม่มีการแสดงออกแม้แต่น้อย แต่ออร่าที่หนาวเหน็บนั้นบนตัวเขา กลับราวกับแก่นแท้ กดดันให้ขาทั้งคู่ของเซี่ยจี้หวั่นสั่น

"ใช่ พวกเราหย่ากันเถอะ เสี่ยวหยิง...." เสียงของเซี่ยจี้หวั่นยังไม่ออกมา ทันใดนั้นตรงหน้าก็เลือนราง แล้วคอก็เจ็บ

เป็นลู่อี่เซียวที่ก้าวมาข้างหน้า บีบไปที่คอของเธออย่างรุนแรง คิดจะฆ่าเธอให้ตายจริงๆ

"เซี่ยจี้หวั่น เธอยังคู่ควรพูดชื่อของเสี่ยวหยิงหรอ!" แววตาที่มืดมนของลู่อี่เซียว จ้องมองเธออย่างรุนแรง "ตอนนั้นเธอแต่งงานกับฉันด้วยความเต็มใจ ไม่ได้คิดถึงเรื่องหย่า ตอนนี้อยากที่จะจากไป? หนี้ที่เธอติดค้างใช้คืนหมดแล้วหรอ?"

"ลู่อี่เซียว นายทำแท้งลูกฉันไปสองคน ชีวิตของเด็กสองคนนั้น ยังชดใช้ไม่พอหรอ?" เซี่ยจี้หวั่นถูกบีบคออยู่ ใบหน้าเล็กๆแดงก่ำ หางตามีน้ำตาไหลไม่หยุด "แล้วอีกอย่างเรื่องในตอนนั้น ฉันไม่ได้...แค่กแค่ก!"

พูดไปได้ครึ่งหนึ่ง นิ้วมือที่อยู่บนคอ ก็บีบอย่างรุนแรงทันที เหมือนกับจะหักกระดูกที่บอบบางนั้นออก

"เซี่ยจี้หวั่น เธอหุบปาก! ข้ออ้างพวกนั้นของเธอ ฉันฟังมาพอแล้ว! ไม่ว่าตอนนี้เธอจะเล่นลูกไม้อะไรอยู่ ถ้าฉันยังลงโทษไม่พอ การแต่งงานนี้ เธออย่าคิดที่จะหย่า!"

เขาพูดจบ บีบคอของเซี่ยจี้หวั่นไว้ ผลักเธอลงไปกับพื้น แล้วพลิกตัว ให้ใบหน้าของเธอฝังลงไปกับพื้นที่แข็งเย็น

"แคว่ก-" ฉีกกระโปรงของเธอออก

"ลู่อี่เซียว หยุดมือ!" เซี่ยจี้หวั่นต่อสู้ดิ้นรน ชายคนนี้ทุกครั้งที่ต้องการเธอมักจะทำกับเธออย่างดุร้ายเหมือนต้องการให้เธอตาย ตอนนี้ตนกำลังตั้งท้อง เธอไม่อยากทำเรื่องแบบนั้นกับเขา

ลู่อี่เซียวกดร่างของเธออย่างหยาบคาย ทำให้เกิดรอยฟกช้ำขนาดใหญ่

เซี่ยจี้หวั่นต่อสู้อย่างดุเดือด มือทั้งสองข้างออกแรงขัดขืน สุ่มมือควานหากรรไกรบนโต๊ะกาแฟ

เซี่ยจี้หวั่นเล็งไปที่คอของลู่อี่เซียวโดยไม่ต้องคิด

"อย่าแตะต้องฉัน ลู่อี่เซียว!" นิ้วมือที่ออกแรงหนีบกรรไกรอยู่ของเธอสั่นระริก "หย่ากับฉัน ช่วยให้นายกับเสี่ยวหยิงสมหวังไม่ดีหรอ?"

กรรไกรคมกริบ อยู่ห่างจากคอของลู่อี่เซียว เพียงแค่ไม่กี่เซน

หันแววตาที่เย็นชาคู่นั้น จ้องมองไปที่ดวงตาที่สั่นเทาคู่นั้นของเซี่ยจี้หวั่นด้วยความถากถาง

ใจของเซี่ยจี้หวั่นหดตัวลง วินาทีต่อมา ข้อมือของตนก็ถูกลู่อี่เซียวจับไว้ เขาไม่ละความพยายามที่จะรวมนิ้วมือ บีบผิวที่ซีดขาวของเซี่ยจี้หวั่นอย่างรุนแรงให้เกิดความเจ็บปวด กระแทกลงกับพื้นอีกครั้งทันที