TOP
Submit
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล
ซูเกอ Completed
351.5K 2.2M
Read
Add to library
9.3
Blurb
Latest Chapters Contents 1067 Chapters
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1067 ชีวิตที่มีความสุขแต่ไม่สงบ
เขาเรียกท่านพ่อตั้งหลายรอบแล้ว ท่านพ่อก็ยังไม่ได้ยิน หากได้ยินเร็วกว่านี้ บนศีรษะก็จะไม่มีขี้นกก้อนที่สองก้อนที่สามหรอก
"อะไรนะ?" หลงเช่อหมดคำจะพูด เ
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1066 อุ่นๆ
ในตอนแรก เขาไม่ได้รู้สึกอะไร เพียงแค่เป็นห่วงความปลอดภัยของนางเท่านั้น ความจริง เขาผิดต่อนางจริงๆ บางทีเขาเองก็ต้องคิดให้ชัดเจน ว่าความรู้สึกที่เขามีต
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1065 ข้าต้องสงบสติอารมณ์
ยามพลบค่ำ ซึ่งเป็นเวลาที่ทิวทัศน์งดงามที่สุดของหุบเขาลั่วโยว
มู่หรงฮ่าวเกอกอดเหยาเอ๋อร์นั่งอยู่บนภูเขาสูงที่อบอวลไปด้วยหมอก มองดูพระอาทิตย์ตกดินไปทีล
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1064 การเล่นตลกอีกครั้งหนึ่ง
"ใช่ หมอเทวดา"
"หากตอนพระอาทิตย์ตกดิน นางยังคงไม่จากไป ก็ให้พวกนางเข้ามา" ถึงอย่างไรระยะนี้ก็อยู่ว่างๆไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ช่วยชีวิตคนคนหนึ่งทั้งสามาร
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1063 ความอยากรู้อยากเห็นของเขา
คนร้อยกว่าคนที่เนี่ยฉาส่งมา แต่ละคนมีวรยุทธยอดเยี่ยม
ลูกศิษย์สำนักหมอก ห้าร้อยชีวิต วรยุทธก็ไม่ด้อยเช่นกัน แต่เผชิญหน้ากับความแข็งแกร่งของพวกเขา ก็ยั
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1062 ศัตรูปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง
ในขณะที่เดินผ่านป่าดอกเหมย นางหยุดฝีเท้าลง มองดูดอกเหมยผืนนี้ จู่ๆก็นึกถึงเขาชิงหลัว ภาพฉากที่นางฝึกกระบี่ และมีท่านแม่คอยดูอยู่ด้านข้าง ความรู้สึกที่
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1061 ต้องจากไปอยู่ดี
มู่หรงฮ่าวเกอยิ้มอย่างอ่อนโยน: "สำหรับข้าแล้ว ดอกลั่วหมิงนี้ไม่ได้มีประโยชน์อะไร มอบให้เจ้าใช่ว่าจะไม่ได้ เพียงแต่ว่า……"
คำพูดของเขายังไม่ทันจะพูดจบ
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1060 พบกับเขา
"ท่านแม่ ทำไมท่านเข้าครัวอีกแล้ว?" เหยาเอ๋อร์มองดูซ่างกวนอ้ายเอ๋อร์ กล่าวด้วยความไม่พอใจ สำนักหมอกมีพ่อครัวมากมาย ท่านแม่ของนางจะทำเรื่องพวกนี้ไม่ได้
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1059 ควรปล่อยมือแล้ว
"ปล่อยเหยาเอ๋อร์นะ!" ซ่างกวนอ้ายเอ๋อร์ตะโกนเสียงดัง นางรู้ดีว่าท่าทีในดวงตาของหลินผิงหมายความว่าอย่างไร! เหยาเอ๋อร์ของนางจะเดินบนเส้นทางเดียวกับนางไม่
ชายามกุฎเหมย เหนือโบราณกาล บทที่ 1058 ลุ่มหลงในตัณหาราคะ
หลินผิงรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมา อย่างไรเสียเจี้ยนเอ๋อร์ก็เป็นลูกชายของเขา ถึงแม้จะโง่เขลาไปบ้าง แต่อย่างไรเมื่อมีของดีก็ย่อมหวังจะให้ลูกของตัวเองอยู่แล้ว
Comments （2） Leave your review on APP
No results
Add to library
Read