"ปัง!" ประตูห้องถูกเปิดออก

เห็นฉากในห้องตอนนี้ แพรวพรรณเบิกตาโพลงยากที่จะเชื่อในสิ่งที่เห็น เปล่งเสียงแหลมๆ ออกมา "น้ำหนึ่ง!!!!! ผู้หญิงอย่างแกมันต้องไม่ตายดี!!!!!!"

น้ำหนึ่งลืมตาขึ้นทันที เมื่อเห็นคนที่มาเยือน ร่างของเธอก็ชะงักงัน

"น้ำหนึ่ง!!! ฉันจะฆ่าแกนังแพศยา!!!!!" แพรวพรรณถลาเข้ามา ลากน้ำหนึ่งที่ผอมแห้งไร้เรี่ยวแรงลงมาจากเตียง เธอกระชากผมของน้ำหนึ่งกระแทกหัวของเธอลงไปที่มุมโต๊ะเต็มแรง ออกแรงกระแทกลงไปในทุกๆ ครั้ง

แพรวพรรณกำลังตบตีน้ำหนึ่งที่ไม่มีเรี่ยวแรงจะตอบโต้กลับอย่างบ้าคลั่ง แม้จะเห็นเธอตกอยู่ในสภาพที่น่าเวทนาจนเกินจะทนได้เช่นนี้ แต่ก็ยังไม่หายเจ็บช้ำน้ำใจ

แพรวพรรณมองเธอ ยิ้มเยาะ "นังแพศยาที่ต้องไม่ตายดีอย่างแก! ฉันจะไม่ปล่อยให้แกรอดไปได้หรอก!"

เธอโบกมือ แค่เสียงฝ่ามือที่ฟาดลงไปบนใบหน้าของน้ำหนึ่งดังขึ้น ใบหน้าของเธอก็บวมแดงขึ้นมาทันที

น้ำหนึ่งร้องไห้ มองเธอด้วยความหวาดกลัว ตอนนี้หมดหนทางที่จะเปล่งเสียงออกมา

24 ปีมานี้ เธอไม่เคยเจอเรื่องอย่างนี้เลย จึงหวาดหวั่นขึ้นมาทันที

ก็ตอนที่แพรวพรรณเตรียมจะฟาดฝ่ามือลงไปอีกครั้ง เสียงทุ้มๆ ได้ห้ามเธอเอาไว้ "แพรว!"

แพรวพรรณหยุดชะงัก หันหน้ากลับไป จึงเห็นพีรวัสที่ไม่รู้ว่าออกมาจากห้องน้ำตั้งแต่เมื่อไหร่

"พี! เราหมั้นกันตั้งเดือนกว่าๆ แล้ว ฉันคิดว่าคุณรักฉันมากมาโดยตลอด แต่คุณดันมาอยู่กับผู้หญิงคนนี้!" แพรวพรรณร้องไห้คร่ำครวญมองไปที่พีรวัส "ช่วงนี้คุณไม่แตะต้องฉันเลย ฉันถึงได้คิดว่าคุณทะนุถนอมฉัน ฉันนี่มันโง่จริงๆ ! คุณคิดว่าตรงไหนที่ฉันสู้เธอไม่ได้? ตรงไหนบ้างที่ฉันทำได้ไม่ดีพอ?"

"ในใจของผม คนรักมีแค่คุณคนเดียวเท่านั้น" ร่างสูงโปร่งของพีรวัสเข้าไปใกล้แพรวพรรณ โอบเธอเอาไว้ "ส่วนเธอ------ก็เป็นแค่ผู้หญิงที่ผมเอาไว้ระบายอารมณ์เพราะคุณกำลังท้องอยู่ไม่สะดวกเท่านั้นเอง ไม่ได้แตกต่างจากผู้หญิงขายบริการข้างนอกเลย! ดังนั้น คุณจำเป็นต้องโมโหคนที่ไม่ได้สำคัญอะไรด้วยงั้นเหรอ?"

พีรวัสปลอบโยนอารมณ์ที่เดือดดาลของแพรวพรรณให้สงบลงอย่างรวดเร็ว เธอจึงตัดสินใจไม่ซักไซ้อีก เนื่องจาก เธอก็รักพีรวัสจริงๆ อีกอย่าง ในหัวของเธอมีความคิดหนึ่งที่เชื่ออย่างไม่มีข้อสงสัย เธอเชื่อว่าพีรวัสโดนผู้หญิงแพศยาอย่างน้ำหนึ่งล่อลวงมา เขาไม่ได้มาด้วยความสมัครใจหรอก ทั้งหมดต้องเป็นเพราะน้ำหนึ่งล่อลวงเขา เธอจะให้น้ำหนึ่งชดใช้ค่าเสียหายด้วยความย่อยยับ!

น้ำหนึ่งเห็นพีรวัสกำลังโอบกอดแพรวพรรณปลอบใจเธออย่างอ่อนโยน ในใจก็ทนไม่ได้

ตั้งแต่หลังจากแพรวพรรณปรากฏตัวออกมา สายตาของเขาก็ไม่เคยหยุดอยู่ที่เธอเลยแม้เพียงสักวินาที

เขาบอกว่าคนที่เขารัก มีแค่คนเดียว

น้ำหนึ่งเจ็บปวดใจ

เขารักแพรวพรรณ ส่วนที่เขามาอยู่กับตนเอง นั่นเป็นเพราะแพรวพรรณกำลังท้อง

ความเจ็บปวดทั่วทั้งร่างกายเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดในใจเลย น้ำหนึ่งไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะยันตัวลุกขึ้น ทั้งร่างของเธอนอนแผ่อยู่บนพื้น ในเบ้าตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาของเธอเห็นแพรวพรรณที่อยู่ในอ้อมกอดของพีรวัส เห็นสีหน้าท่าทางที่เอาอกเอาใจและอบอุ่นของพีรวัส แล้วยังเห็นสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องของแพรวพรรณที่มองเธอก่อนจะออกไปอีก!

ไม่รู้ว่านอนอยู่นานเท่าไหร่ เธอรู้สึกได้ว่าร่างกายผิดปกติ สุดท้ายจึงยันตัวลุกขึ้น แล้วไปโรงพยาบาล

เห็นรายงานผลการตรวจแล้ว หมอจึงพูดขึ้น "คุณตั้งครรภ์แล้วนะ ตอนนี้ลูกของคุณอายุ 8 สัปดาห์กว่าๆ สุขภาพแข็งแรงดี"

น้ำหนึ่งตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น เบิกตาโพลงอย่างตกตะลึง เธอท้องแล้ว

เธอท้องลูกของพีรวัสแล้ว...

แปดสัปดาห์กว่าๆ ...

เป็นเพราะตอนนั้นเพื่อช่วยเหลือพ่อเธอจึงไปขอความช่วยเหลือจากพีรวัส ซึ่งเป็นวันที่ได้ทำการแลกเปลี่ยนกับเขาครั้งแรก

ไม่รู้ว่าถ้าพีรวัสรู้ว่าเธอท้องลูกของเขาอยู่ เขาจะมีปฏิกิริยายังไง?

เขาจะดีใจ หรือว่าโมโห?

น้ำหนึ่งใช้มือประคองท้องน้อยที่แบนราบของเธอ เธอต้องการเด็กคนนี้ แต่ก็รู้สึกหวั่นใจกับการมีตัวตนของเขา