"ฉันเรียกตั้งนานแล้ว ทำไมเพิ่งมา"

ณัฐรวีดึงตัวเองออกจากความทรงจำในวันวาน หลังจากได้ยินคำถาม

"พี่เอกไปเรียก รวีก็รีบมาเลยนะคะ" หล่อนตอบตามจริง "คุณเมฆกลับมาเหนื่อยๆ อาบน้ำก่อนดีไหมคะ เดี๋ยวรวีนวดให้"

นวด...ในความหมายณัฐรวีไม่เหมือนใคร ไม่ใช่นวดธรรมดา ซึ่งเขารู้ดีว่าคืออะไร แล้วเป็นเรื่องที่เขาต้องการให้หล่อนทำด้วย

"ก็ดี" เขาตอบ ผละจากร่างอรชรมายืนริมเตียง "รู้นะว่าต้องทำยังไง"

"ค่ะ รู้ค่ะ" ณัฐรวีตอบกลับ มองร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้าไปในห้องน้ำ ขยับตัวลงมายืนข้างเตียง หล่อนถอดเสื้อผ้าออกจากกายหมดทุกชิ้น ย่างเท้าเดินไปยังตู้สามชั้นหน้าห้องน้ำ หยิบขวดน้ำมันนวดตัวกลิ่นกุหลาบ กลิ่นโปรดของเมฆาออกมาจากลิ้นชัก ก่อนเดินตามร่างหนาที่ตอนนี้เนื้อตัวล่อนจ้อน นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ในห้องอาบน้ำ

"เร็วสิ ฉันเมื่อยตรงบ่ากับไหล่ เน้นหน่อยก็ดี"

เมฆาบอกหมอนวดประจำตัว ช่วงสองปีที่ผ่านมา เขาเป็นคนขี้เมื่อยและมักให้ณัฐรวีบีบนวดให้เสมอ เคยไปให้หมอนวดคนอื่นนวดให้ก็ไม่ถูกใจ นวดแล้วปวดเมื่อยมากขึ้น ไม่เหมือนณัฐรวีนวด ยิ่งนวดยิ่งร้อน กล้ามเนื้อทุกส่วนผ่อนคลาย แถมสบายตัวอีกด้วย

ณัฐรวีมายืนด้านหลังเมฆา หล่อนเปิดฝาขวดน้ำมันก่อนเทน้ำลื่นๆ ที่มีกลิ่นหอมของดอกกุหลาบลงบนบ่าแข็งแรงทั้งสองข้าง ใช้ฝ่ามือลูบน้ำมันไปบนผิวเนื้อ ลงน้ำหนักมือบีบนวดให้เขาผ่อนคลายความเมื่อยล้า

คนถูกนวดหลับตานิ่ง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำมันนวดทำให้เกิดความผ่อนคลายอารมณ์ วิธีการนวดของณัฐรวีที่เก่งกาจไม่แพ้หมอนวดมืออาชีพ เขารู้สึกได้ว่า ความเมื่อยล้าถูกขจัดออกไปจากร่าง มือเล็กวางลงตรงท้ายทอยนวดอยู่บริเวณนั้นชั่วครู่ก็เริ่มกดจุด หัวแม่มือกดลงกลางท้ายทอยแล้วคลึงเบาๆ สลับกับกดลึกๆ อาการปวดบ่าและไหล่เริ่มบรรเทา

น้ำมันนวดในขวดถูกเทลงบนแผ่นหลังเมฆา มือเรียวสวยไล้น้ำมันจนทั่ว นวดหลังที่มีความตึงอยู่มากให้เส้นคลาย นวดไปด้วยใช้ฝ่ามือคลึงไปด้วย หล่อนใช้เวลานวดบ่า ไหล่และหลังเขาร่วมครึ่งชั่วโมง จึงย้ายมานวดส่วนหน้า

"คุณเมฆเมื่อยตรงไหนอีกไหมคะ" หล่อนถาม

"ตรงนั้น" แค่นี้ณัฐรวีก็รู้ว่าเขาต้องการอะไร หญิงสาวทรุดตัวนั่งคุกเข่าตรงกลางระหว่างขาเมฆา เทน้ำมันลงบนท่อนเนื้ออ่อนนุ่มที่เริ่มตั้งลำตรงหน้า ใช้มือทั้งสองข้างละเลงน้ำมันไปทั่วสิ่งนั้น แล้วนวดเบาๆ ช้าๆ ค่อยๆ ปลุกความกำหนัดในตัวเมฆาทีละน้อย ขยับมือรูดขึ้นรูดลง ผลัดเปลี่ยนเป็นนวดคลึง หล่อนไม่เพียงแค่นวดความเป็นชาย พวงสวรรค์ก็ถูกมือเรียวสวยนวดเช่นกัน เล็บที่ยาวเล็กน้อยกรีดไปตามตัวตนชายจากโคนสู่ปลาย มือนุ่มประคองความอวบใหญ่ไว้แล้วขยับมือขึ้นลง ความลื่นของน้ำมันทำให้เมฆารู้สึกมันกับการชักมือของณัฐรวี

"อืม...ดี" เมฆาครางออกมาอย่างเสียมิได้ มือหล่อนนุ่ม การนวดก็นุ่มนวล ปลุกปั่นอารมณ์เสน่หาให้ลุกโชน ณัฐรวีเหมือนรู้หน้าที่ เขาไม่ต้องการให้ตนนวดจุดสำคัญเพียงอย่างเดียว เขาต้องการให้หล่อนทำมากกว่านั้น

หล่อนปล่อยมือข้างหนึ่งออกจากความอ่อนนุ่มใหญ่โตที่กำไม่รอบ มืออีกข้างหนึ่งยังคงจับไว้และรูดขึ้นรูดลงเร็วๆ ก่อนผ่อนจังหวะลง อ้าปากครอบครองส่วนปลาย ดูดเบาๆ เป็นการทักทาย จากนั้นจึงเพิ่มแรงการดูดมากขึ้น ปากหยอกเย้าส่วนปลาย มือขยับรูดไปด้วย

"อืม" เสียงครางพอใจดังผ่านปากเมฆาที่ก้มมองดูณัฐรวีปรนนิบัติตน ยิ่งมองเห็นท่อนเอ็นใหญ่ของตนผลุบเข้าผลุบออกช่องปากสาว เขาเกิดความเสียวกระสัน ขนเส้นอ่อนบนตัวพร้อมใจกันลุกชัน ณัฐรวีไม่ได้ทำเพียงนี้ หล่อนกำลังทำให้เมฆาเสียวสยิวไปทั้งหัวใจ

ลิ้นเล็กถูกยื่นออกจากปากจิ้มลิ้ม ตวัดไปมารอบส่วนบน เน้นลิ้นตรงร่องกลางอวัยวะ สลับกับดูดแรงบ้างเบาบ้าง ลิ้นร้อนชื้นเจนจัดไล้ลงไปยังส่วนโคนฉวัดเฉวียนลิ้นไปโดยรอบ ขยับต่ำลงมาถึงพวงสวรรค์

"อา...อูว์" เป็นความเสียวที่เขารู้ดีว่า มันมากกว่าแก่นกายชายตกเป็นของเล่นของณัฐรวี หล่อนรู้จุดว่า เขาชอบหรือไม่ชอบสิ่งใด ลูกตุ้มสองลูกกลายเป็นของเล่น ถูกปากดูดเข้าไปทั้งลูก ดูดกลืนข้างซ้ายก็ย้ายมาข้างขวา ลิ้นหล่อนก็ไม่ใช่ว่าจะนิ่งเฉยเลียไล้ไปด้วย ท่อนเนื้อชายอยู่ในมือเรียวสวยที่รูดขึ้นรูดลง นิ้วโป้งหล่อนก็เขี่ยเบาๆ ตรงร่องเห็ดโคน

"โอ้ว...เสียวดีจัง" เมฆาครางเสียงสั่น อารมณ์เขาตอนนี้คุกรุ่น เม็ดเลือดไหลเวียนพร้อมกระแสสวาทเชี่ยวกราก หล่อนทั้งอม ดูดและเลียครบสูตร

เวลาผ่านไปสักพัก ร่างกายณัฐรวีเริ่มขยับตัว หล่อนปล่อยอวัยวะกลางตัวเมฆาให้เป็นอิสระ ขยับใบหน้าไต่ไปตามหน้าท้องแข็งแรงเป็นลอนคลื่น จูบแผ่วเบาไปทั่ว ลิ้นตวัดไล้เรื่อยสูงจนมาถึงอกแข็งแรง แน่นอนว่าหล่อนต้องแวะเย้ายอดอกเขา ดูดและเลียตามสไตล์

เหมือนเมฆาเป็นฝ่ายทนกับความเสียวสยิวไม่ไหว เขาจับร่างเล็กให้ยืนเต็มความสูง ทรวงอกสล้างเบ่งบานตรงหน้าเขาพอดิบพอดี มันจึงเป็นอาหารอันโอชะของเมฆาทันที

"อา...อา...คุณเมฆ" คราวนี้เสียงครางรัญจวนเปล่งออกจากปากหล่อนบ้าง ยอดถันทั้งสองข้างถูกเมฆาเชยชม ดูดกลืน สลับกับขบเม้มดึงรั้ง ซอกไซ้ ไล้เลีย ฝ่ามือหนาข้างหนึ่งกอบกุมเต้าทรวงอวบอั๋น เคล้นหนักๆ อย่างเมามัน ส่วนมืออีกข้างลูบไล้เนื้อตัวสาวสวยเปล่าเปลือย ก่อนมาหยุดมือตรงของสงวนอิสตรี นิ้วชี้แหวกไปตามร่องรัก พบเจอกับเม็ดทับทิมสีหวาน เขาไม่รีรอ วางนิ้วมือลงตรงจุดนั้นสะกิดเร็วรี่ เสียงครางหล่อนดังมากขึ้น ความปรารถนาในห้วงอารมณ์ลุกกระพือ

เมฆายกร่างเล็กให้คร่อมหน้าขาตน ซึ่งณัฐรวีรู้งานดีกว่า ตนต้องทำอย่างไร มือเล็กจับท่อนเนื้ออันเขื่องที่เวลานี้เติบใหญ่เต็มที่เตรียมตัวออกศึกสวาทให้ตั้งตรง เพื่อที่ตนจะได้ครอบครองมันได้โดยสะดวก ในเวลาต่อมาสิ่งนั้นก็หายเข้าไปในร่างงาม

"อา...คุณเมฆ...อา" ณัฐรวีปล่อยเสียงครางกระเส่า โยกตัวขึ้นลงตามจังหวะอารมณ์ ตามสัญชาตญาณในเกมกาม มือเล็กวางลงบนบ่าแข็งแรงเพื่อเป็นหลักยึด ระบายความเสียวจากปากและลิ้นใหญ่ที่แทะเล็มดอกบัวงาม

"อูว์...ดี แรงอีก...แรงอีก" เขาสั่ง ณัฐรวีทำตาม หล่อนยกตัวขึ้นสูงก่อนกระแทกลงมาแรงๆ หนักๆ เสยร่างไปด้านหน้าเพื่อให้จุดเชื่อมต่อเสียดสีกัน และเมื่อเนื้อแนบเนื้อเสียดทาน ความเสียวซ่านระดับร้อยก็เกิดขึ้น เมฆาทนไม่ไหวเลื่อนมือมาจับแก้มก้น ช่วยส่งแรงให้หล่อนอีกทางหนึ่ง

ในขณะที่ส่วนกลางร่างกายทั้งคู่กำลังผสานกันอย่างกลมเกลียว ริมฝีปากจิ้มลิ้มถูกปากหนาได้รูปครอบครอง เขาจูบหล่อนอย่างหื่นกระหายราวกับว่าร้างลาการจุมพิตมายาวนาน ทั้งที่เขาเข้ากรุงเทพไปเพียงแค่สองวัน ทว่าในความรู้สึก ประหนึ่งห่างเหินหายเป็นเดือน ทว่าเมฆารีบปัดความรู้สึกคำว่าคิดถึงณัฐรวีไปจนสิ้น ความรู้สึกเดียวที่ตนมอบให้หล่อนคือเกลียดชัง

ใช่...เกลียดชัง ไม่ใช่หลงใหล

เมื่อความเกลียดชังยังครอบงำในจิตใจ เขาลุกขึ้นยืนลำแขนทั้งสองข้างโอบอุ้มร่างนวลอนงค์ขึ้นมาด้วย ก้าวเดินออกจากห้องน้ำโดยที่ยังบังคับจังหวะให้ร่างสาวขยับตัวครอบครองเรือนกายของตน เมื่อมาถึงเตียงนอน ไม่ทันที่หล่อนตั้งตัว เขาโยนร่างณัฐรวีลงบนเตียงทันที ก่อนลากร่างงามมาริมขอบเตียง แยกเรียวขาสวยออกไปด้านข้าง ประสานร่างเข้าไปใหม่ คราวนี้เขาเป็นคนบังคับจังหวะเอง

"โอ๊ย!...คุณเมฆ...อา...เบาค่ะ" ณัฐรวีร้องเจ็บ เจ็บจากแรงกระชั้นถี่ อัดใส่บ้าคลั่ง ไม่ออมแรงสักนิดเดียว เขาโยกตัวเข้าใส่ระรัว หนักหน่วง ฝ่ามือตะปบดอกอุบล ขยำขยี้ราวกับว่าสิ่งที่ตนจับต้องไม่มีชีวิต เป็นเพียงเศษกระดาษที่ขยำแล้วปาทิ้งลงบนพื้น "โอ๊ย"

ณัฐรวีเจ็บจนน้ำตาริน เมื่อเขากัดปลายถัน เม้มแรงๆ แล้วดึงด้วยปาก เหมือนไม่หนำใจ เมฆายังกัดเนินอกหล่อนจนเกิดรอยฟัน ไม่ใช่ว่านี่เป็นครั้งแรกที่ถูกเขาลงทัณฑ์ หล่อนโดนครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าก็ไม่ชาชินเสียที บทรักบทสวาทครั้งนี้ไม่ต่างกับที่ผ่านมา แรกเริ่มเขาอ่อนโยน ต่อมาคือรุนแรง ที่ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนตนจะหลุดพ้นจากน้ำมือเขาเสียที

"อา...โคตรดีเลย...อา...อูว์"

เป็นความเมามันอย่างหนึ่งของเมฆา ที่ได้ยินเสียงร่ำไห้ ได้เห็นความเจ็บปวดจากดวงหน้าหวานสวย เขายิ่งเพิ่มแรงถาโถมมากขึ้น หนักหน่วงขึ้น เพื่อพาตนไปย่ำเยือนสวรรค์ชั้นฟ้า ซึ่งเป็นเวลาที่หล่อนรอคอย...รอให้เกมลงทัณฑ์นี้จบลงโดยเร็ว

"ฉันล่ะเบื่อน้ำตาเธอจริงๆ ร้องไห้อยู่ได้ น่ารำคาญ" หลังจากสุขเกษมเปรมปรีดิ์ เขาผละจากร่างบอบช้ำของณัฐรวีทันที ก่อนพ่นคำพูดไม่น่าฟัง "ฉันจะเข้าไปอาบน้ำ ออกมาจากห้องน้ำต้องไม่เห็นเธอในห้องนี้นะ"

เมฆาเดินโทงเทงไปยังห้องน้ำทันทีที่พูดจบ ไม่สนใจมองณัฐรวีที่ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง วาดเท้าลงจากเตียงนอน หยิบเสื้อผ้าบนพื้นมาสวมใส่ทั้งน้ำตา ก่อนก้าวเดินออกจากห้องนอนของเขาตามคำสั่งด้วยใจและร่างกายร้าวระบม