Blurb
“นี่คือเงินที่ฉันหยิบยืมจากคุณมา4ปี ตอนนี้คืนให้คุณทั้งต้นทั้งดอก......จากนี้ต่อไป คุณไปตามทางของคุณ ฉันไปตามทางของฉัน เราไม่เกี่ยวข้องกันอีก...... ”
“เธอหมายความว่าไง?พิมพ์ลภัส!”
เธอไม่ยอมถอย เผชิญกับแววตาของเขา “ความหมายของฉันคือ ฉันอยาก ให้คุณอยู่กับฉัน”
อยู่ด้วยกันแบบที่เคียงข้างกัน เสมอภาคกัน ไม่หลบๆซ่อนๆ และไม่เป็นเงาของคุณอีกต่อไป
สิ่งที่เธอต้องการ ก็เป็นเพียงการทุ่มไล่ล่าตามความฝัน ไม่สนว่าสุดท้ายหรืออนาคตจะเป็นยังไง ขอแค่ในความทรงจำนั้นยังหลงเหลือความตั้งใจแรกอยู่
“ฉันต้องการ ให้คุณรักฉัน”
พอพูดจบ พิมพ์ลภัสก็เกี่ยวคอของฐากรณ์ข้ามาจูบ......
เมื่อฉันได้รักคนคนนึงแล้ว กล้าหาญที่จะฟันฝ่าอุปสรรค......สุดท้ายกลับข้ามผ่านความจริงไปไม่ได้ และพ่ายแพ้ให้กับโชคชะตาในที่สุด......
...
โรแมนติกผู้หญิงดีหวานสาวสวยมหาเศรษฐี
Latest Chapters Contents 41 Chapters
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 41 ตอนพิเศษ 3 ใช้ความรักที่ลึกซึ้งแก่เฒ่าผมขาวไปด้วยกัน
วันนั้นที่ฐากรณ์ออกจากโรงพยาบาล เป็นวันที่ดีที่มีแสงแดดสว่างสดใสลมโชยอ่อนๆ
พิมพ์ลภัสนั่งอยู่ตำแหน่งคนขับ คาดเข็มขัดนิรภัยให้กับเขาเรียบร้อย ถามด้วยเส
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 40 ตอนพิเศษ 2 สำนึกผิดที่ล่าช้า
ฉันชื่อพิชญา เป็นลูกสาวของฆาตกร ฉันไม่เข้าใจโชคชะตาทำไมถึงไม่ยุติธรรมกับฉันเลย ไม่ว่าฉันจะพยายามสักแค่ไหน ก็เปลี่ยนโชคชะตาที่มีมาแต่กำเนิดนี้ไม่ได้
เ
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 39 ตอนพิเศษ1 เรื่องราวที่ผ่านมาในอดีต
พิมพ์ลภัสเป็นอัจฉริยะ คนที่เคยเจอทั้งหมดมักจะชมเธอแบบนี้ แต่ว่ามีเพียงตัวเธอเองเท่านั้นที่รู้ว่า ความทุกข์ทรมานที่อยู่เบื้องหลังอัจฉริยะนั้นมีมากมายเพ
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 38 ฉันต้องการจะรักคุณไปตลอดชีวิต
พวกเขาถูกเข้าใจผิดครั้งแล้วครั้งเล่า ถูกลากเข้าไปในขุมนรกแห่งความเจ็บปวด และครั้งแล้วครั้งเล่าที่ถูกความรักประคองสนับสนุนให้ปีนออกมาได้
แต่ว่าอุปสรรค
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 37 ฉันเอาความสุขที่ครอบครองไว้มาสิบเจ็ดปีคืนให้กับคุณ
จากนั้นเป็นต้นมา ฐากรณ์ที่แสดงต่อหน้าผู้คนว่าหยิ่งยโสเก็บตัว เบื้องหลังนั้นกลับอดทนทุกข์ใจมากมายขนาดนี้อยู่เพียงลำพัง
สามปีมานี้ เธอคิดเสมอว่าคนที่ก้
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 36 ความจริงเมื่อสามปีก่อน
พิมพ์ลภัสเหลือบมองเธอ แต่กลับไม่หยุดฝีเท้า
ถึงแม้ว่าพิชญาจะยังคงสวมชุดคนไข้ แต่กลับไม่มีรอยแผลที่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย นี่เป็นข้อพิสูจน์ได้ดีที่
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 35 ถึงคุณจะตาย ฉันก็จะไม่เสียน้ำตา
เสียงเครื่องวัดที่คุ้นเคยดังปี๊บปี๊บอยู่ด้านข้างไม่หยุด พิมพ์ลภัสนั่งอยู่ข้างเตียง จ้องมองฐากรณ์
เธอไม่เคยเห็นเขามีท่าทางเงียบสงบแบบนี้มาก่อน ขนาดที่
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 34 คุณโดด ฉันเองก็จะโดด
เสียงลมพัดแผดเสียงก้องเข้ามาในหู พิมพ์ลภัสยอมแพ้ที่จะต่อสู้ดิ้นรน ปล่อยตัวร่วงลงมาอย่างอิสระ
แม่ ชนก ฉันจะไปอยู่เป็นเพื่อนพวกคุณแล้ว!
ทันใดนั้นเอง ร
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 33 ไม่เจอกันอีก ฐากรณ์
ระหว่างประกายไฟ ได้ยินเพียงท่อนไม้พุ่งทะลุผ่านมา เสียงโป้งของมีดสั้นกระทบตกลงพื้น
ปลายแหลมของมีดสั้นแทงเข้าไปที่แก้มของพิมพ์ลภัส ทันใดนั้นรอยเลือดก็อ
บันดาลสู่เวหารัก บทที่ 32 ช่วงเวลาที่สิ้นหวัง
ภายในร้านอาหารที่สามารถชมวิวโดยรอบ วริศมองนาฬิกาข้อมืออยู่บ่อยครั้ง เขาซึ่งปกติสุขุม ตอนนี้ค่อนข้างกระวนกระวายเหมือนหนุ่มน้อย
คิดไม่ถึงว่าลภัสจะเป็นค