Blurb
“มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องเลือกคุณ!” หากจำไม่ผิด เด็กคนนี้ไม่ได้มีเชื้อสายเจ้า หล่อนเป็นเพียงหลานสาวของนายปราบลูกหนี้ของเขาเท่านั้น ซึ่งถ้าเทียบกับสิตาแล้ว ผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่เขาอยากจะได้ไปเป็นแม่ของลูก อย่างน้อยๆ จะได้ไม่อายใครเวลาพาไปแนะนำให้ได้รู้จัก ต่างจากคนตรงหน้า ที่หน้าตาก็ดูงั้นๆ ไม่ได้สวยบาดจิตบาดใจเท่าไหร่ในความรู้สึก หากเอาไปเทียบกับผู้หญิงที่เขาเคยคบหาแล้วนั้น ยังถือว่าไม่ผ่านเกณ์ความชอบของเขาเสียด้วยซ้ำ สิ่งที่อยากรู้ตอนนี้เวลานี้! คือหล่อนคิดว่าตัวเองมีอะไรดีนักหนา ถึงได้กล้าเอาเรื่องนี้มาต่อรองกับคนอย่างเขา!
“ฉันอาจไม่ใช่คนที่ดีพร้อม หน้าตาก็งั้นๆ ไม่มีอะไรโดดเด่นเลยสักอย่าง ถ้าเทียบกับคนที่เกิดมาดีพร้อมอย่างคุณ แต่ถ้าเพียงคุณให้โอกาสสักครั้ง ฉัน สะ...สัญญาค่ะ ว่ามันจะคุ้มค่าอย่างแน่นอน” อย่างน้อยความสาวของเธอ ก็อาจจะพอต่อรองกับเขาได้บ้าง ถึงจะไม่รู้ว่าเขาจะเห็นค่าของมันรึเปล่า แต่ก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไร ปล่อยให้บ้านของลุงกับป้าถูกยึดไปโดยคนที่ไม่รู้คุณค่าของมัน ซึ่งทางนั้นต่างหากที่เธอจะไม่มีวันเลือกเดินหรือปล่อยให้มันเกิดขึ้น ไม่มีวัน!
“หรือว่าคุณกลัวคะ! กลัวว่าจะเผลอตกหลุมรักคนธรรมดาที่ไม่มีอะไรเลยอย่างฉัน!” คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้เขาโกรธเสียทีเดียว แต่ก็ถือว่ายั่วขึ้นอยู่พอสมควร! เพราะไม่บ่อยนักที่จะมีใครสักคนกล้าทำ ซ้ำคนที่กล้า ยังเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น!
“แก้ผ้าสิ!”
และในเมื่อหล่อนอวดดีนัก เขาก็จะให้หล่อน ‘อวด’ จนพอใจ! เขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่านอกจากปากที่ว่าดีแล้ว นั้น คนตรงหน้าจะยังมีอย่างอื่นที่ ‘ดีพอ’ มากกว่าปากอีกหรือไม่!
“คะ!”
“ผมไม่ชอบพูดอะไรที่มันซ้ำซาก ในเมื่อคุณอยากเสนอ ผมก็ยินดีที่จะเสียเวลาสนองให้ แต่ก่อนอื่น...ผมคงต้องขอตรวจสอบสินค้าดูก่อน ไม่อย่างนั้นคงให้คำตอบไม่ได้...” ในเมื่อหล่อนกล้าที่จะอวดดี เขาก็จะทำให้หล่อนได้รู้ซึ้ง ถึงโทษของคนที่คิดอาจจะมีเรื่องกับคนอย่างเขา ที่ไม่ว่าจะด้วยทางไหน มันก็ทำให้รู้สึกไม่สบอารมณ์ทั้งนั้น!
ยิ่งหล่อนทำเหมือนพี่สาวตัวเองมีค่าดั่งทองมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งอยากทำให้รู้สำนึกว่าสำหรับเขาแล้ว ต่อให้สืบเชื้อเจ้ามาจากไหน นั่นหาใช่สิ่งสำคัญที่เขาจำเป็นต้องลดตัวไปลงยุ่งเกี่ยวด้วย ลองถ้าย่าของเขาไม่เสนอเรื่องบ้าๆ แบบนั้นขึ้นมา ก็อย่าหวังเลยว่าคนพวกนี้จะได้รับความสนใจจากเขา โดยเฉพาะคนตรงหน้านี้แล้ว ยิ่งไม่มีวัน! ...
รักแท้การแต่งงานเจ้านายมหาเศรษฐีโรแมนติก
Latest Chapters Contents 42 Chapters
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่42
ตอนพิเศษ
อิ่มเอมไปด้วยรัก
งานแต่งงานระหว่างเอมมิกากับกานต์ถูกจัดขึ้นในสองเดือนให้หลังโดยมีเพียงแขกคนสำคัญเท่านั้นที่ได้รับเชิญตามความต้องการของเจ้าส
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่41
หลังจากได้เมียกลับคืนมา กานต์ก็แทบไม่ยอมให้อีกฝ่ายคลาดสายตาไปไหน การกระทำนั้นเองที่มันทำให้เอมมิการู้สึกอึดอัดไม่น้อยสุดท้ายเมื่อทนไม่ไหวถึงได้ตัดสินใ
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่40
"ไว้ผมจะหางานที่เหมาะสมกับคุณให้ ต้องขอโทษคุณด้วยจริงๆ" เพราะเมียไม่ปลื้ม เขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องขอร้องให้เพื่อยุติการทำหน้าที่พี่เลี้ยงของลูกเป
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่39
"ก็เหมือนเดิม กลางวันก็ออกไปทำงานปกติ แต่อาทิตย์ลับขอบฟ้าทีไรก็ตั้งวงกินเหล้ากับคนงานไม่หยุดหย่อน!" ความจริงที่ได้รู้ยิ่งทำให้คนฟังรู้สึกผิด ก่อนที่มั
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่38
"อะไรของแก มาถึงก็โวยวาย แล้วนี่ย่าจะไปทำแบบนั้นทำไมกัน! แต่อันที่จริงเขาไปได้เสียก็ดีแล้วไม่ใช่รึ ทุกอย่างมันเป็นไปตามข้อตกลงที่แกเสนอให้เขาเอง หรือ
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่37
"เอมนอนไม่หลับค่ะ" หากจะพูดให้ตรงจุด คือเธอไม่ชินที่คืนนี้จะไม่มีลูกนอนอยู่ข้างๆ ไม่ชินที่ต้องแบ่งความสุขเล็กๆ นี้ให้คนอื่น โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้น
"มา
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่36
"ชีวิตเธอน่าสงสารนะครับ พ่อแม่ตายตั้งแต่อายุยังน้อย เข้าไปอยู่คฤหาสน์หลังใหญ่ก็ถูกป้าแท้ๆ จิกหัวใส่ไม่ต่างกับเด็กรับใช้ในบ้านในบ้าน จะมีก็แต่คุณสิตากั
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่35
"กับแกย่าก็โกรธ แต่ย่าโกรธผู้หญิงคนนี้มากกว่า! เธอมีโอกาสหลายครั้งที่จะบอกความจริงเรื่องนี้กับฉัน แต่เธอก็ไม่ทำ!" หนนี้เอมมิกาไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับไป เ
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่34
การที่จะเสาะหาโอกาสได้อยู่กับอดีตคนรักนั้นว่ายากแล้ว แต่การทำงานในแต่ละวันกลับยากยิ่งกว่า และแม้จะรู้ว่าตัวเองกำลังถูกกานต์บีบให้ทนไม่ไหวจนต้องขอลาออก
ผูกใจร้ายเพียงเธอ บทที่33
เกือบหนึ่งเดือนเห็นจะได้ที่เอมมิกาได้มีโอกาสพบหน้าใครบางคนอีกครั้ง คนที่หลังจากได้ใช้เวลากับตัวเองมากพอ เขาก็ได้คำตอบให้กับตัวเองแล้วว่าไม่ว่ายังไงก็ท