"ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้!"

เสียงคำรามด้วยความโกรธทำให้ผมสะดุ้งตื่นและกระโดดขึ้นจากเตียงทันที

พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นใบหน้าของภรรยา

"เกิดอะไรขึ้น?"

ผมขมับที่ปวดจนแทบระเบิดแล้วมองไปที่ภรรยาด้วยสีหน้างงงวย

"คุณไม่รู้ตัวหรือไง?"

เธอมองผมด้วยสายตาไม่เชื่อและชี้ไปที่อีกด้านของเตียง ก่อนจะพูดว่า "ถึงตอนนี้คุณยังจะแก้ตัวอีกเหรอ?"

ผมมองตามนิ้วมือของเธอที่ชี้ไป ก็เห็นผู้หญิงเปลือยกายคนหนึ่งนอนอยู่

เธอคือใคร? ทำไมถึงได้มานอนอยู่ข้างๆ ผม?

ผมพยายามนึกถึงเหตุการณ์ก่อนที่จะหลับไป แต่เห็นได้ชัดว่าผมนึกไม่ออก

ในขณะนั้นเอง ผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างๆ ก็ส่งเสียงร้องออกมาเบาๆ และหันหน้ามาหาผม

ใบหน้าของเธอผมคุ้นเคยและจำได้ดี นั่นคือมุกตาภา เพื่อนสนิทของภรรยาผม

ทำไมผมถึงนอนอยู่กับเธอได้?

ผมคิดแบบนั้นและถามออกไป

มุกตาภาเหมือนจะได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนัก เธอน้ำตาไหลออกมาก่อนที่จะพูดว่า "เมื่อวานดูเหมือนว่าพวกเราจะดื่มมากไป มึนๆ เบลอๆ ก็เลย… ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย!"

เธอตื่นตระหนกจนตัวสั่น ขณะที่พูดเธอก็หันไปมองภรรยาของผมด้วย "ชา เธอก็รู้ ว่าฉันไม่พอใจสามีของเธอมาตลอด จะแอบคบกับเขาได้ยังไง ฉัน..."

"พอแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว!" ภรรยาของผมโกรธจนตาแดง ไม่ฟังคำอธิบายของมุกตาภาเลยแม้แต่คำเดียว

"ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันคิดว่าเธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันมาตลอด แต่เธอกลับแอบมีอะไรกับสามีของฉัน แล้วยังพยายามจะแก้ตัวอีก ฉันผิดหวังในตัวเธอจริงๆ!"

มุกตาภาตัวสั่น มองไปที่ภรรยาของผมด้วยสีหน้าสิ้นหวัง

เธออ้าปากและปิดปากอยากจะพูดอะไร แต่พูดได้แค่ประโยคเดียว "เธอเชื่อฉันเถอะนะ มันไม่ใช่อย่างที่เธอเห็นจริงๆ..."

และผมก็เริ่มมีสติมากขึ้น

ต้องเข้าใจว่าถ้าผมเมาแล้วก็ไม่รู้อะไรอีกเลย อย่าว่าแต่การกระทำที่เกินเลย แม้แต่จะเดินก็ยังเป็นปัญหา

เมื่อวานผมเมาจนถึงขั้นขาดสติ จะมีแรงไปทำอะไรกับมุกตาภาได้ยังไง?

พอคิดถึงตรงนี้ ผมก็รีบวิ่งไปคว้ามือภรรยาไว้ "ที่รัก ผมดื่มไม่เก่งเลย แค่แก้วเดียวก็หมดสติแล้ว ถึงแม้สถานการณ์ตอนนี้จะอธิบายไม่ชัดเจน แต่คุณเชื่อผมเถอะนะ ถ้าผมเมาแล้วก็ทำอะไรไม่ได้เลย!"

ภรรยาของผม สโรชา พอได้ยินคำอธิบายของผมกลับแสดงสีหน้าเยาะเย้ย มองผมตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

"ทำไม คุณหมายความว่าเดิมทีมุกตาภาก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอยู่แล้วเหรอ?"

ผมร้อนใจมาก บนหน้าผากมีเหงื่อไหลออกมา

"ผมไม่ได้มีอะไรกับเธอจริงๆ ผมสาบาน ที่รัก!"

"ผมรักคุณมากขนาดนี้ จะนอกใจคุณได้ยังไง?"

ดูเหมือนว่าคำพูดและท่าทางของผมในที่สุดก็ทำให้ภรรยาของผมใจอ่อนขึ้นเล็กน้อย

"กรี๊ด!"

ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องเบาๆ ดังขึ้นมาจากด้านข้าง ดึงดูดสายตาของผมกับภรรยา

จึงเห็นมุกตาภาที่เดิมทีร่างกายมีบางส่วนที่ปิดบังอยู่ ตอนนี้กลับถูกเปิดเผยออกมาทั้งหมด บนร่างของเธอเต็มไปด้วยร่องรอยที่ทิ้งไว้หลังจากมีอะไรกัน

คำอธิบายใดๆ ก็ไร้ประโยชน์

ผมมองดูร่องรอยที่อยู่บนร่างของเธออย่างตกตะลึง รู้สึกเหมือนในสมองมีระเบิดที่อาจระเบิดได้ทุกเวลา

สีหน้าของสโรชาเต็มไปด้วยความโกรธและความอับอายที่ถูกหลอกลวง เธอชี้มาที่หน้าผมและพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธมาก "ชานนท์ นี่คือสิ่งที่คุณบอกว่าถ้าคุณเมาแล้วทำอะไรไม่ได้เหรอ?"

"ถึงตอนนี้แล้วคุณยังจะโกหกฉันอีก ไร้ยางอายจริงๆ เราหย่ากันเถอะ!"