Library

EN

Log In
Contents
Settings
สงสัย
"สงสัยอะไรของเธอเนี้ยดอกแก้วไปเรียนได้แล้ว"

หญิงสาวเขกหัวตัวเองโป๊กใหญ่ก่อนจะรีบวิ่งไปตามทางเดินที่เปียกไปด้วยน้ำเพราะเมื่อคืนฝนตกหนัก

วิ่งได้ไม่นานเธอก็ต้องเดินลากขาเพราะดินเหนียวติดรองเท้าเต็มไปหมด เธอเดินคอตกแถมยังต้องลากถุงขยะใบใหญ่ไปให้ถึงหน้าไร่อีกต่างหาก ถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ในความลำบากเช้านี้

"หลบสิวะ อยากตายหรือไง"

เสียงกรนด่าเป็นภาษาอังกฤษมาพร้อมเสียงบีบแตรรถดังสนั่น ดอกแก้วเบี่ยงตัวหลบเข้าข้างทางแทบไม่ทัน เธอไม่คิดว่าจะมีใครขับรถเร็วขนาดนี้ในทางที่แสนจะลำบาก

แล้วรถก็เร่งเครื่องออกไปราวกับจะเหาะได้เร็วมากสะจนคนที่จ้องมองอยู่อย่างดอกแก้วมองไม่ออกมาคนงานคนไหนเป็นคนขับรถออกมา

"ว้าย"

รถเร่งเครื่องออกไปแล้วพร้อมกับเหยียบน้ำในหลุมเล็กๆ แต่ลึกจนน้ำสีโคลนกระเด็นใส่ตัวดอกแก้วเต็มไปหมดโชคดีที่ถุงขยะที่เธอทนถือมาด้วยบังเอาไว้ก็เลยเปื้อนไม่มาก

"ใคร ทำไมต้องรีบร้อนขนาดนี้ กลับมาขอโทษเลยนะ"

เธอรีบเดินจ้ำอ้าวออกมาหน้าไร่เพราะเหลืออีกห้านาทีรถโดยสารจะมาถึงแล้วแต่ก็ยังมิวายด่ารถคันนั่นไปด้วย ทำไมต้องทำกับเธอแบบนี้ถึงจะเป็นน้องใหม่มาอยู่ในไร่ได้แค่สองวันก็ควรจะต้อนรับให้ดีกว่านี้ไม่ใช่เหรอนี้ทันแกล้งกันชัดๆ ถ้าไม่ได้เจ้าถุงขยะเธอคงต้องเดินกลับไปเปลี่ยนชุดใหม่แล้วก็ไปเรียนไม่ทันแน่ๆ

เธอรีบจัดการกับกระโปรงยาวสีดำที่มีจีบรอบตัวให้หายเลอะดินเลอะโคลนด้วยผ้าเช็ดหน้าที่มีติดตัวมา กับดึงใบไม้ข้างทางมาเช็ดรองเท้าให้หายเลอะดินเหนียวๆ ไปชั่วคราวก่อนไว้ถึงมหาลัยเธอคงหาทางแก้ไขให้ดีกว่านี้

"แก้วย้ายออกจากหอทำไมไม่บอกกันบ้างเลย"

น้ำหวานเพื่อนสนิทของดอกแก้วที่มักจะไปไหนมาไหนด้วยตลอดแต่มาระยะหลังเธอถูกพ่อแม่บังคับให้กลับไปอยู่ที่บ้านก็เลยห่างกับดอกแก้วจนบางครั้งไม่รู้ข่าวของเพื่อนเลย ยิ่งเธอไปเที่ยวต่างประเทศกับครอบครัวเพิ่งกลับมาก็ต้องตกใจเพราะเพื่อนสนิทย้ายที่อยู่โดยไม่บอกกล่าวสักคำ

"นี้น้ำหวาน ก็เพื่อนของเธอเขาหาอาชีพเสริม ได้ข่าวว่าไปเป็นแม่บ้านในไร่ของพวกฝรั่ง นี่ๆ ดูสิอยู่ในไร่จริงๆ ด้วยนะเนื้อตัวมีแต่ดินกับโคลน"

แนนสาวสวยแถวหน้าของมหาลัยแต่นิสัยแย่ เธอชอบมากเวลาที่ดอกแก้วดูตกต่ำเพราะเธอจะได้รีบเข้ามาเหยียบ เธออิจฉาที่ยัยนี้เรียนเก่งและมีแต่คนสนใจ
Previous Chapter
Next Chapter
Comments (0)
No results
Related Chapters
มาเฟียบ้านไร่ กำพร้า
"ประกาศไปด้วยสิว่าฉันกำพร้า" ดอกแก้วเธอไม่เคยกลัวใครเพราะชีวิตต้องต่อสู้มาโดยตลอดกับแค่คนเดินเข้ามาหาเรื่องเธอจัดการได้สบายมาก โดยเฉพาะกับแนนผู้หญิงท
มาเฟียบ้านไร่ บ้าน
"ป้าสา" หญิงสาววิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาภายในบ้าน เธอทิ้งข้าวของในมือลงพื้นทั้งที่เป็นหนังสือเรียนแสนจะสำคัญที่สุดในชีวิตรีบเข้าไปรับร่างของหญิงวัยกลางคนท
มาเฟียบ้านไร่ ออกไป
"ป้าว่าอย่าดีกว่า" สารีบห้ามเด็กสาวเพราะนี่ใกล้เวลาที่เจ้าของบ้านจะกลับมาแล้ว เธอไม่อยากให้เด็กสาวไปเสี่ยงอันตรายที่ใครๆ ในไร่นี้ต่างเกรงกลัว "แก้วไ
มาเฟียบ้านไร่ ช่วยด้วย18
"นอนไม่หลับโว้ย ทำไมต้องไปคิดถึงคนจิตไม่ปกตินั่นด้วยนะ" หญิงสาวที่ใส่ชุดนอนลายการ์ตูนตัวโปรดที่ใส่แล้วใส่อีกจนเปลี่ยนสีลุกขึ้นมานั่งพูดคนเดียวท่ามกลา
มาเฟียบ้านไร่ เจ็บปวด
เขาใช้กำลังที่มีมากกว่าเธอฉีกเสื้อในที่แสนเกะกะของเธอออกจนอกอวบที่ไม่เคยต้องมือชายใดหรือแม้แต่ผู้หญิงด้วยกันยังไม่มีใครเคยได้เห็นของเธอเลยแต่ตอนนี้มัน
มาเฟียบ้านไร่ เพื่อน
เธอใช้ผ้าชุบน้ำที่ป้าสาเตรียมไว้ให้ค่อยๆ เช็ดทำความสะอาดคราบสกปรก ผืนผ้าเปียกน้ำผ่านไปตรงไหน เธอก็สะดุ้งสะเทือนปวดร้าวไปทั่ว มันทั้งแสบทั้งเจ็บเหลือเก
มาเฟียบ้านไร่ สลบ
"ขุนพระ ตายแล้ว หนูแก้วเป็นอะไรไหม" สาที่กำลังเก็บของอยู่หลังบ้านได้ยินเสียงเหมือนคนทะเลาะกันดังแว่วๆ เธอเลยรีบวิ่งมาดู ต้องตกใจเพราะเจ้านายของเธอนอน
มาเฟียบ้านไร่ ไล่ออก
สาลุกขึ้นในตอนเช้ามืดที่ดอกแก้วลุกขึ้นมาปัดกวาดเช็ดถูกบ้านพอดี เธอเห็นนายยังหลับสนิทดีอยู่เลยรีบไปล้างหน้าล้างตาก่อนที่เจ้านายจะตื่นขึ้นมา ดอกแก้วเร่
มาเฟียบ้านไร่ โกนหนวด
"หูแตกหรือไง บอกว่าให้มาโกนหนวด" ซานเดอร์ตะคอกเสียงใส่คนที่เขากำลังเดินมาขอความช่วยเหลือเต็มเสียง ถ้างานนี้สาแม่บ้านใหญ่ของเขาทำได้ละก็ เขาไม่มีทางเด
มาเฟียบ้านไร่ ไปส่ง
"ฉันก็ไม่ได้ห้ามเธอไว้" เขาคลายมือออกแต่ยังโอบไว้หลวมๆ นึกเสียดายยังไงไม่รู้ทั้งที่ตัวเธอเกินครึ่งเปียกน้ำค้างตามยอดหญ้าที่เขาพาเธอลัดเลาะมาจนถึงบ้าน
Latest Chapters
มาเฟียบ้านไร่ พิเศษ 2
มาเฟียบ้านไร่ พิเศษ 1
มาเฟียบ้านไร่ จบบริบูรณ์
มาเฟียบ้านไร่ ดื้อ
มาเฟียบ้านไร่ แพ้หนัก
มาเฟียบ้านไร่ ตั้งใจ
มาเฟียบ้านไร่ แพ้ 2
มาเฟียบ้านไร่ แพ้ 1
มาเฟียบ้านไร่ เธอสำคัญที่สุด
มาเฟียบ้านไร่ รักเธอคนเดียว