ตอนที่ 1

ปัญหาที่ถาโถม

ภายในห้องประชุมค่อนข้างเคร่งเครียด เนื่องจากปัญหาที่เกิดขึ้นใหญ่เกินกว่าที่ชายหนุ่มจะแก้ไขได้ เขาพยายามหาทุกทิศทุกทางแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครคิดยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ

ไตรฉัตรนั่งกุมขมับขณะที่เหล่าพนักงานทยอยกันเดินออกไปจนหมด ประสบการณ์หลายปีที่บริหารบริษัทมาช่างไม่มีประโยชน์เอาเสียเลย เขากลายเป็นคนล้มเหลว ถูกตราหน้าว่าเป็นคนทำบริษัทพัง

ชายหนุ่มรู้อยู่แล้วว่าอย่างไรเสียเขาก็ต้องเสียบริษัทนี้ไป จึงได้วางแผนตั้งแต่เนิ่นๆเพื่อช่วยพนักงานในบริษัทรวมถึงตัวเขาด้วย เลขาสาวเห็นเจ้านายเคร่งเครียดก็อดไม่ได้ที่จะเครียดตาม เนื่องจากเธอนั้นก็ต้องเตรียมตัวหางานใหม่เพราะหลังจากที่ชายหนุ่มปล่อยมือจากบริษัทแห่งนี้แล้ว เจ้านายคนใหม่ก็คงไม่คิดจะจ้างเธอต่อ

หญิงสาวรู้ชะตากรรมตัวเองดี แต่ ณ วันนี้เธอก็ยังคงอยู่เคียงข้างเขา ไตรฉัตรมีบุญคุณกับครอบครัวของเธอมาก หลายปีก่อนสามีของเธอประสบอุบัติเหตุทำให้กลายเป็นคนพิการ ขาทั้งสองข้างเดินไม่ได้แต่เพราะเธอนั้นมีเจ้านายที่แสนดี เขาช่วยออกค่ารักษาทุกอย่างทั้งยังหางานให้สามีของเธอทำ ไม่เท่านั้นยังอุปการะลูกทั้งสามของเธอให้ได้เรียนหนังสือ เลขาซาบซึ้งในบุญคุณของเจ้านายหนุ่ม เธอจึงไม่กล้าที่จะทิ้งเขาไปไหนในวันที่บริษัทกำลังตกต่ำมากที่สุด

"ท่านประธานคะ แม่ครัวเตรียมอาหารไว้ให้แล้วนะคะ"

หญิงสาวเอ่ยบอก แต่ไตรฉัตรนั้นกินอะไรไม่ลง ทุกวันนี้หากไม่ถึงที่สุดจริงๆเขาก็แทบจะไม่กินอะไรเลย ชายหนุ่มเคร่งเครียดจนไม่สามารถที่จะกลืนอาหารลงคอได้อย่างสบายใจ

"คุณเอาไปให้เด็กๆที่บ้านกินเถอะ ผมยังไม่ค่อยหิว"

คนตอบลุกเดินออกไป บนชั้นผู้บริหารมีเพียงห้องของเขาที่ยังคงเปิดใช้งาน เนื่องจากพนักงานระดับสูงคนอื่นๆนั้นทยอยลาออกกันไปจนแทบจะหมดแล้ว ไม่มีใครเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มอีกต่อไป ไม่อยากที่จะแบกรับความเสี่ยงไปพร้อมกับเขา หากบริษัทนี้ต้องปิดตัวลงถึงเวลานั้นคนที่แย่ที่สุดคือตัวพวกเขาเอง

ไตรฉัตรเข้าใจ ทุกคนมีภาระหน้าที่ ไม่มีใครทนรอให้บริษัทกลับมาเป็นปกติได้ อีกอย่างพวกเขาก็ไม่มั่นใจว่าชายหนุ่มจะสามารถกอบกู้สถานการณ์ที่ย่ำแย่ได้