Blurb
การรอคอยเหมือนชั่วชีวิต
เพื่อจะพบว่า...เขา...ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เมษยา นั่งรอ ธนบดินทร์ ตามที่เขาสัญญาว่าจะพาเธอหนีไปใช้ชีวิตร่วมกัน แต่...เกิดอุบัติเหตุขึ้นเสียก่อนทำให้เขาสูญเสียความทรงจำ โดยที่ไม่รู้เลยว่าคืนนั้น ผู้หญิงที่รักเขาเฝ้ารอคอยจะบอกสิ่งสำคัญอย่างที่สุดให้เขารับรู้
...
หวนกลับมาคืนดีกันรักแท้ซาดิสม์ผู้หญิงดีโรแมนติก
Latest Chapters Contents 41 Chapters
เมีย(ไม่)เสน่หา 41
เมษยาจับใบหน้าของชายเบื้องหน้าเธอ เธอกล่าวกับเขาเสียงอ่อนโยน "ยินดีต้อนรับกลับนะคะพี่ธาม"
ธนบดินทร์จุมพิตฝ่ามือของเมษยา เขาร้องไห้ออกมาเพราะความโหยหา
เมีย(ไม่)เสน่หา 40
"ของขวัญเล็กๆน้อยๆที่คุณผู้หญิงไม่ยอมให้ธามได้รักกับลี่ไงคะ"
ภัทรภรเบิกตากว้าง เธอไม่คิดว่าลิลลี่ก็แอบรักธนบดินทร์ด้วยเช่นกัน ท่าทีที่ผ่านมาของเธอนั้
เมีย(ไม่)เสน่หา 39
เมษยาเดินไปตามทางเดินโรงพยาบาล เธอมองต้นไม้ที่ปลิวไหวไปตามสายลม ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์แล้วที่เธอมาโรงพยาบาลพร้อมกับธนบดินทร์ เวลาผ่านไปช้าเหลือเกิน บางครั
เมีย(ไม่)เสน่หา 38
"จำลุงได้ไหม? หรือความจำเสื่อมอีกแล้ว?" อดิศชี้ตัวเองมงธนบดินทร์
"จำได้สิครับ จำได้หมดแล้วด้วย"
อดิศยิ้มกว้าง เขาดีใจเป็นอย่างมากที่ธนบดินทร์จำเรื่อ
เมีย(ไม่)เสน่หา 37
เมษยาบอกแม่ว่าหากธนบดินทร์ตื่นขึ้นให้ติดต่อเธอหน่อยก่อนจะเดินออกจากบ้านไป เธอเดินมาตามทางเรื่อยๆจนกระทั่งผ่านสวนสาธารณะที่เธอมักจะมานั่งเป็นประจำ แสงแ
เมีย(ไม่)เสน่หา 36
ธนบดินทร์หันมามองเธอช้าๆ แววตาของเขาแปลจากว่างเปล่าเป็นเปล่งประกาย เขาค่อยเดินมาหาเธอจนร่างกายของเขาอยู่ห่างจากเธอเพียงหนึ่งช่วงหายใจ เขาอยากโอบกอดเธอ
เมีย(ไม่)เสน่หา 35
"ตอนนี้ดึกแล้ว น่าจะต้องไปพรุ่งนี้แทน ลองดูอาการสักคืนหนึ่งก่อน"
ธนบดินทร์พยักหน้า เขาขอเวลาสักครู่ไปโทรหาภัทรภรสักครู่
"แม่ครับ วันนี้ผมกลับบ้านไม่
เมีย(ไม่)เสน่หา 34
ธนบดินทร์นิ่งเงียบ เมษยาไม่อยากแม้แต่จะเห็นหน้าของเขาเสียด้วยซ้ำ เขาอยากต่อยตัวเองเพราะความโง่งมของตน เพราะความไม่รู้ และความไร้เหตุผลของตนจึงนำพาให้เ
เมีย(ไม่)เสน่หา 33
"ลุงอดิศมีอะไรถึงเรียกผมมาหรือครับ?"
ใบหน้าของอดิศเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันที ทำให้ธนบดินทร์รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง เขาไม่ค่อยเห็นอดิศมีสีหน้าเคร่งเครีย
เมีย(ไม่)เสน่หา 32
เขมินทรายดยริมฝีปากขึ้น ผู้หญิงคนนั้นทำให้เธอประหลาดใจเสียจริง
"แม่รู้ไหมคะว่าหลังจากที่หนูรู้ว่ามีพี่สาวอีกคน หนูไม่อยากส่องกระจกเลย" วรดาเอ่ย "เพรา