Blurb
ปลูกผักอิหยังวะ ย้อนเวลาไปปลูกผักคงเป็นเวรกรรมที่เธอไม่ชอบกินผักสวรรค์จึงหอบเอาร่างอ้วนไปปลูกผักเสียให้เข็ด ...
แนวโบราณหวนกลับมาคืนดีกันทะลุมิติข้ามเวลาหวานสาวสวย
Latest Chapters Contents 36 Chapters
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ จบบริบูรณ์
พิธี แต่งงานที่ยิ่งใหญ่อลังการจนแป๋มคิดไม่ถึงว่าจะได้เห็นแล้วยังต้องมาสวมอาภรณ์สีแดงด้วยตัวเอง อาการตื่นเต้นจนทำให้ต้องนึกถึงเรื่องที่ผ่อนคลายกว่านี้จ
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ จุดพีค
เอื้อมมือรับเอาราชโองการมาถือไว้ด้วยมืออันสั่นเทาหันมองหน้าฮูหยินดวงแววตาตื่นตระหนกแม้ข้อความในราชโองการจะฟังดูแปลกๆ แต่ก็อดหวั่นใจเสียไม่ได้เพราะเพิ่
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ ช้าไปแล้ว
"ขอบพระทัยเสี้ยนตี้"
"อืม ปลาทอดราดซอสขิงรสชาติดีเสียจริง ข้าคงไม่กวนเจ้าแล้ว แต่รู้สึกคิดถึงจูจิ้นเหลือเกิน ไปคุยกับท่านลุงให้หายคิดถึงจะดีไหมที่ตำห
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ พาหญิงงามเข้าวัง
แป๋ม เขย่งเท้าขึ้นจุมพิตที่ปากอุ่นเบาๆ
"ขอบคุณที่ทำเพื่อข้า"
ซงหยวนกดริมฝีปากกับปากบดขยี้อ่อนหวานก่อนจะถอนริมฝีปากออกช้าๆ
"ขอบคุณเช่นกันที่รอข้า"แป
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ ปลาทอดราดซอสขิง
"ไม่ ไม่เคยโกรธแค่เพียงคิดว่า เสี่ยวซงทำไมใจร้ายที่สุดใจร้ายจริงๆ ทิ้งกันได้ลงคอ"
"จูเจียของข้า เดิมข้าไม่เคยรู้ว่าความคิดถึงมันทรมานแค่ไหนแต่สองปีที
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ สองปีมันนาน
แป๋มตกตะลึงจังงัง พึมพำออกมาเบาๆ
"เสี่ยวซง" อยู่ๆ น้ำตาก็ไหล
ซงหยวนจ้องมองมือบางของแป๋มที่ถูกเสี่ยวต้ากำไว้แน่นด้วยความโมโหอย่างที่สุด
ก้าวยาวๆ ไป
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ พบกันใหม่
"ท่านลุงข้าช่วย"
เสี่ยวต้าแย่งไม้แย่งมือเมื่อเห็นว่าท่านเฉินกำลังจะแบกหลัวเกาลัดขึ้นบ่าไปส่งให้กับพ่อค้าผัก
"มาพอดีข้ากำลังอยากถามพอดี แต่ติดที่กันห
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ ตัดสินใจ
"แม่นาง เอ่ออจูเจียให้ข้า ช่วยแบกจะดีกว่า" เสี่ยวต้าแบกหลัวที่ใส่เกาลัดไว้บนบ่าจูจิ้นกำมือแป๋มไว้กระตุกเบาๆ ยิ่งกว่าคำปลอบใจ
"รีบกลับ ไปที่บ้านกันเถิ
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ ลืมเลือนกันหรือยัง
"ท่านเฉิน ข้านำคนงานมาฝากให้ช่วยทำงานในสวน"
"สวนของเราไม่รับคนงานอีกต่อไป"
"เสี่ยวต้า คารวะท่านเฉินเสีย"
"เสี่ยวต้าคารวะท่านเฉิน"
"เห็นทีข้าไม่
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ สองปีผ่านไป
"ท่านพ่อ จูเจียขอโทษทำท่านขายหน้า"
" ไม่จำเป็นจะต้องขอโทษเจ้าไม่ได้ทำสิ่งใดผิด แต่จูเจียพ่อไม่อยากให้เจ้าเสียใจ เสี่ยวซงหากข้าดูไม่ผิดเขาหาใช่คนธรรมด