Library

EN

Log In
Contents
Settings
เมื่อนางเอกพอแล้ว
บทนำ
คำโปรย

พรนับพัน นักบัญชีวัย 30 ปี ถูกแฟนที่คบหากันมาตั้งแต่สมัยเด็กนอกใจ เธอจึงเก็บตัวห่างไกลเพื่อนฝูงไม่ใช่ประชดรักแต่เอาเวลาที่เหลือมาอ่านนิยายต่างหากล่ะ แนวที่เธอชอบอ่านมักจะเป็น นิยายรักหรือโรมานซ์

วันหนึ่งเกิดไปสะดุดตากับภาพหน้าปกหนังสือนิยายจีนเล่มหนึ่งจึงหยิบซื้อติดมือกลับบ้าน เป็นนิยายจีนโบราณเรื่องแรกที่อ่านก็ว่าได้ ถือว่าเปิดประสบการณ์ของตัวเองไปในตัว แต่ใครเลยจะคิดว่าพอตื่นขึ้นมาตัวเองจะหลุดเข้ามาเป็นนางเอกในโลกของนิยายที่อ่าน

เนื้อเรื่องนิยายนั้นดี แม้สุดท้ายนางเอกในเรื่องตอนจบจะได้ครองรักกับพระเอก จบแบบสุขนิยม แต่กว่าจะได้ครองรักกันนั้นไม่ง่าย นอกจากจะต้องสู้รบกับนางร้าย หนีตัวร้ายที่มาหลงรักและคอยแย่งชิงนางเอกจากพระเอกแล้ว กว่าผ่านเคาะห์รักแต่ละด่านมาได้เรียกว่า น่วมอ่วมอรทัย ที่พีคที่สุดคือก่อนจะแฮปปี้เอนดิ้ง พ่อพระเอกคนดีดันตกม้าตายนอกใจนางเอกซะงั้น นางเอกบ้าบออะไร ในเมื่อเธอได้เป็นนางเอกจะให้เดินเนื้อเรื่องแบบเดิมเหรอไม่เอาหรอก ผู้ชายที่มันนอกใจไปแล้วเธอไม่ขอยุ่งเกี่ยว 'นางเอกคนนี้พอแล้ว'

ชี้แจง

นิยายเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของไรท์เอง ไม่ได้อ้างอิงตัวละครใดในประวัติศาสตร์จีน อาจมีบางเหตุการณ์ไม่สาเหตุสมผลในบางช่วงบางตอน ฝากนักอ่านที่น่ารักทุกท่านเม้นอย่างสุภาพ เพื่อสังคมที่ดีใต้ร่มราชินีค่ะ
Previous Chapter
Next Chapter
Comments (0)
No results
Related Chapters
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่1
พรนับพันหรือดาว นักบัญชี สาวสวยวัย 30 ยังแจ๋ว ตาโตผมยาวถึงกลางหลัง ใส่แว่นตาหนาแต่ไม่สามารถซ่อนความสวยได้เลย (หลงตัวเองล่ะดูออก) ใครๆอาจจะคิดว่าเพราะห
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่2
โอ้กอ้าก แค่กๆ แค่กๆ พรนับพันสำรอกสำลักน้ำออกมาอึกใหญ่ เธอหอบหายใจ พยายามโกยอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด ปรือตามองเด็กสาวสวมชุดจีนโบราณตรงหน้า ที่กำลัง
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่3
ดาวนั่งลงหน้ากระจกทองเหลือง ภาพเด็กสาวที่สะท้อนในกระจก หน้าตาเหมือนเธอในโลกเดิมทุกอย่าง ไฝฝา ขี้แมลงวัน อยู่จุดเดียวกันไม่ผิดเพี้ยน หรือนักเขียนนิยายเ
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่4
"จิ้งเอ๋อร์" จางจิ้งสะดุ้งโหย่ง อยู่ๆคุณหนูใหญ่กก็กวักมือเรียก "เจ้าค่ะ" "ข้าป่วยมาหลายวันแล้ว ทำไมท่านพ่อไม่เคยมาเยี่ยมข้าเลย" ลูกสาวตกน้ำนอนไม่ได้
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่5
หลิวชิงชิง หมายมั่นปั้นมือว่าต้องพาตัวเองย้ายออกจากจวนไปอยู่ที่อื่นให้ได้ และจุดมุ่งหมายคือฉางอัน แต่ด้วยยังเป็นคุณหนูในห้องหอ จะทำการอันใด ต้องผ่านบิ
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่6
หลิวอี้สงจึงสั่งบ่าวไพร่ตั้งสำรับ นานๆ จะได้ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา ท่ามกลางบรรยากาศครอบครัวสุขสันต์ "พี่ใหญ่ น้ำแกงไก่ดำ ทานร้อนๆ ช่วยขับเลือดลม" หล
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่7
ขบวนรถม้าของหลิวชิงชิงออกจากเมืองหลวงมาได้หสิบวันแล้ว ค่ำไหนนอนนั้น แวะเบี้ยป้ายรายทาง ชมนกชมไม้ไปเรื่อย ไม่รีบร้อน ถึงฉางอันเมื่อไรเมื่อนั้น อีกไม่ช้
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่8
"หากท่านต้องการร่วมโต๊ะ ท่านต้องจ่ายค่าอาหารมื้อนี้" ไอ้หล่ออ่ะหล่อ แต่มาชวนสาวกินข้าวเฉยได้ยังไงพี่ชายต้องป็นคนจ่าย "ไม่มีปัญหา" "เชิญนั่งเจ้าค่ะ"
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่9
หลงเจี้ยนกั๋วเดินตามคุณหนูหลิวมาถึงโรงเตี๊ยม เห็นนางขึ้นรถม้าวิ่งออกนอกเมืองไป ในคราวแรกเขาตั้งใจจะกลับเมืองหลวงทันที ไม่มีรู้อะไรดลใจให้แวะทานอาหารที
เมื่อนางเอกพอแล้ว บทที่10
"แม่นาง ข้าขอวาดรูปท่านได้หรือไม่" ชิงชิงหันมามองผู้เฒ่า ที่เดินเข้ามาหานางกับจางจิ้ง ลักษณ์การแต่งการคล้ายนักพรต เสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ไม่เหใือนคนเเอน
Latest Chapters
เมื่อนางเอกพอแล้ว 45 จบบริบูรณ์
เมื่อนางเอกพอแล้ว 44
เมื่อนางเอกพอแล้ว 43
เมื่อนางเอกพอแล้ว 42
เมื่อนางเอกพอแล้ว 41
เมื่อนางเอกพอแล้ว 40
เมื่อนางเอกพอแล้ว 39
เมื่อนางเอกพอแล้ว 38
เมื่อนางเอกพอแล้ว 37
เมื่อนางเอกพอแล้ว 36