Blurb
ฉันกับชานนท์แต่งงานในวันนั้น
พอผู้มีพระคุณของเขาโทรมาปุ๊บ ก็ทิ้งฉันไว้คนเดียวที่งานแต่ง
พอหายไปเป็นเดือนกลับมา
ชานนท์ดูท่าทางเนือยๆ นัยน์ตาเศร้าสลด ราวกับคนใจสลายที่สูญเสียคู่ครองไปอย่างนั้น มือจูงมือเด็กหญิงห้าขวบมาป่าวประกาศ
"กุลนิภาเสียชีวิตลงแล้ว ต่อไปลูกของเธอก็จะเป็นลูกของเรา"
ฉันไม่ยอมรับเลยโวบวายไปยกใหญ่
หลับโดนผู้คนประณาม
เลี้ยงดูลูกของผู้มีพระคุณ ทุกคนต่างชื่นชมความมีน้ำใจโลกกว้าง เป็นฉันที่ใจแคบไม่ยอมรับเด็กที่มีแม่เป็นผู้ช่วยชีวิตพวกเขาไว้
บังคับให้ฉันยอมรับเด็กคนนี้ให้ได้
บอกว่ากุลนิภาเดิมจะมีชีวิตอยู่ได้ แต่เพราะจะคลอดเด็กคนนี้ออกมาให้ได้ส่งผลให้ร่างกายอ่อนแอสภาพทรุด เขาไม่หวังให้ฉันแบกความผิดนี้ไป
ยิ่งไม่อยากให้ฉันเป็นอะไรไป เขาจะต้องทนรับไม่ไหวจนเป็นบ้าแน่
ไม่คิดเลยว่าพ่อแม่ของชานนท์จะตกลงปลงใจ
ฉันนึกว่าชานนท์เป็นแบบนี้เพราะรักฉันไม่อยากให้ฉันโดนทำร้ายสักนิด
ต่อมาฉันพบว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของชานนท์ ...
แก้แค้นหักหลัง/นอกใจการแต่งงานผู้หญิงดี
Latest Chapters Contents 8 Chapters
ให้ฉันเลี้ยงลูกผู้หญิงอื่นงั้นหรอ ฉันจะร้ายให้มันสุด บทที่ 8
ฉันไม่ไป แต่มีคนนั่งนิ่งไม่ได้แล้ว
"คุณยังไม่ไปเหรอ? แม่ของฉันพูดถูก คุณมันหน้าด้านจริงๆ!"
แม้ว่ากชพรจะยังเด็ก แต่สายตาของเธอกลับดุร้าย
"เธอหมายควา
ให้ฉันเลี้ยงลูกผู้หญิงอื่นงั้นหรอ ฉันจะร้ายให้มันสุด บทที่ 7
หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งเดือน บริเวณที่ได้รับบาดเจ็บก็เริ่มตกสะเก็ดและคันอย่างบ้าคลั่ง ซึ่งหมายความว่าเกือบจะหายดีแล้ว
ประตูดังขึ้น
ชานนท์ไม่กลับมา แต
ให้ฉันเลี้ยงลูกผู้หญิงอื่นงั้นหรอ ฉันจะร้ายให้มันสุด บทที่ 6
"คุณเทน้ำเดือดใส่ร่างกายของกชพรงั้นเหรอ ขวัญทิพย์ ทำไมคุณถึงโหดเหี้ยมขนาดนี้!"
"เธอเป็นแค่เด็ก ถ้าร่างกายมีรอยแผลเป็น คุณจะชดเชยยังไง!ใช้ผิวแก่ๆของคุ
ให้ฉันเลี้ยงลูกผู้หญิงอื่นงั้นหรอ ฉันจะร้ายให้มันสุด บทที่ 5
ฉันคลิกเข้ามาโดยไม่รู้ตัว
ฉันเคยเจอกุลนิภาสองครั้ง เวลาอื่นฉันก็ไม่ได้ติดต่อกับเธอเลย
แน่นอนว่าไม่เคยเพิ่มเธอเป็นเพื่อน
แม้แต่ชานนท์ก็ยังไม่มีเธอเป
ให้ฉันเลี้ยงลูกผู้หญิงอื่นงั้นหรอ ฉันจะร้ายให้มันสุด บทที่ 4
วันรุ่งขึ้น ชานนท์ก็มาพร้อมกับกชพร
เมื่อเปิดประตู ชานนท์ถือช่อกุหลาบและยิ้มอย่างสดใส โกนหนวดแล้วดูเป็นผู้เป็นคนขึ้น
"ขวัญทิพย์ ผมรู้ว่าคุณใจดีที่สุด
ให้ฉันเลี้ยงลูกผู้หญิงอื่นงั้นหรอ ฉันจะร้ายให้มันสุด บทที่ 3
เขาไม่เพียงวางแผนที่จะรับเลี้ยงลูกของกุลนิภาเท่านั้น
ยังไม่ให้ฉันมีลูก..
ฉันผลักชานนท์ออกไปด้วยความโกรธ
"ไปให้พ้น! ฉันไม่อยากเห็นคุณ!"
ล็อคประตูแล
ให้ฉันเลี้ยงลูกผู้หญิงอื่นงั้นหรอ ฉันจะร้ายให้มันสุด บทที่ 2
ชานนท์ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการกระทำนี้มันเหมือนป้องกันฉัน
เขาเพียงพูดด้วยความยากลำบาก"กุลนิภาตายแล้ว"
ฉันตกตะลึง "อืม?"
ราวกับว่าเขาคาดไม่ถึงว่าการแสดงอ
ให้ฉันเลี้ยงลูกผู้หญิงอื่นงั้นหรอ ฉันจะร้ายให้มันสุด บทที่ 1
หนึ่งเดือนหลังจากงานแต่งงาน
ฉันยังคงเป็นขี้ปากของชาวบ้าน
"นี่ขนาดยังไม่ได้บินขึ้นยอดกิ่งไม้ ก็กลายเป็นไก่ตกต้นไม้ซะแล้ว ไม่ได้ปีนขึ้นไปบนกิ่งไม้สูงข